روزنامه‌های کابل: شنبه، ۱۶ جدی

به روز شده:  07:33 گرينويچ - شنبه 05 ژانويه 2013 - 16 دی 1391

آزادی ده‌ها زندانی طالبان از زندان پلچرخی در حومه شرقی کابل، از موضوع‎های اصلی گزارش‎های خبری و تحلیلی روزنامه‎های چاپ امروز کابل است.

دولت افغانستان در چند روز اخیر نزدیک به ۲۸۰ زندانی که متهم به فعالیت‎های تروریستی بودند را آزاد کرده و مقام‎های دولتی گفته‎اند که علیه آنها مدرکی که جرم آنها را ثابت کند، وجود نداشته است.

۸۰ تن آنها روز جمعه (۱۵ جدی/دی) کلیک آزاد شدند که از آن جمله ۶۷ تن پیش از این در بازداشتگاه بگرام بوده‎اند.

تیتر روزنامه اطلاعات روز: "۲۵۰ تن از زندانیان بگرام آزاد شده‎اند". روزنامه وحدت تیتر زده که "باز هم ده‌ها زندانی طالب آزاد شدند؛ سنگر طالبان پر می‎شود؟" تیتر ویسا چنین است: "ده‌ها زندانی پلچرخی آزاد شدند". تیتر یک سخن جدید: "آزادی ۸۰ زندانی دیگر؛ چراغ سبز حکومت به مخالفان مسلح".

۸صبح نوشته است که آزادی زندانیان طالبان هیچ کمکی به اعتمادسازی نکرده و کسانی که آزاد شده‎اند، بیشتر دوباره سلاح گرفته و علیه دولت و نیروهای بین‎المللی جنگیده‎اند.

به نظر این روزنامه، آزادی آنها تنها به "تقویت لشکر طالبان" کمک می‎کند. نویسنده افزوده است که "نظریه‎پردازان آزادی این زندانیان پاسخ روشنی به این انتقاد نداده‎اند."

سرمقاله‎نویس ۸صبح تاکید کرده است که مقام‎های حکومتی و آنهایی که طرفدار آزادی "یکجانبه و بدون قید و شرط" زندانیان طالبان هستند، باید به سوال‎ها در این مورد پاسخ دهند.

نویسنده همچنین افزوده است که زندانی کردن و آزادی کسانی که به اتهام جنگ مسلحانه علیه دولت زندانی می‎شوند، باید مبتنی بر راهکارهای حقوقی باشد.

نویسنده ۸صبح همچنین تاکید کرده است: کسانی که علیه امنیت ملی اقدام کرده و نیروهای امنیتی با مایه گذشتن جان خود آنها را دستگیر کرده‎اند، باید در دادگاه علنی محاکمه شوند. به نظر نویسنده حاکمیت قانون اقتضا می‎کند که در مورد همه کسانی که علیه امنیت ملی اقدام کرده‎اند، عدالت اجرا شود.

روزنامه سروش ملت در مطلب اصلی خود آزادی زندانیان طالبان را "پافشاری بر یک سیاست اشتباه‎آمیز" دانسته و نوشته است که آزادی این زندانیان تا حال نه کمکی به تقویت روند صلح کرده و نه در بهبود وضعیت امنیتی موثر واقع شده و تغییری در دیدگاه گروه طالبان هم ایجاد نکرده است.

به نظر نویسنده سروش ملت، آزادی زندانیان طالبان "مایه نگرانی‎های جدی" مردم افغانستان، جامعه جهانی، نهادهای مدنی و گروه‎های سیاسی است.

سروش ملت افزوده است: زندانیانی که آزاد شده‎اند دوباره به "پناهگاه‎های سابق" خود بازگشته و خشونت را از سر گرفته‎اند.

سروش ملت افزوده که تنها یک گروه "محدود" در درون حکومت از روند آزادی این زندانیان حمایت کرده است. این روزنامه باور دارد که درک حکومت از آزادی این افراد "نادرست" است و تاکید کرده که آزادی این زندانیان به "جاده یک‎طرفه" در روند صلح تبدیل شده است و حکومت باید این روند را بازنگری کند.

اما روزنامه باور ملی در سرمقاله خود با عنوان "آزادی زندانیان اعتماد مردم را افزایش می‎دهد"، نوشته است که آزادی افراد بیگناهی که زندانی هستند، برای آینده کشور و تقویت روند صلح موثر واقع می‎شود. به نظر روزنامه، افراد زیادی هستند که براساس مسایل شخصی به اتهام فعالیت‎های تروریستی زندانی شده‎اند.

این روزنامه تاکید کرده است: تا زمانی که اعتماد مردم به دست نیاید، روند صلح هم به موفقیت نخواهد رسید. به نظر روزنامه، یکی از راه‎های کسب اعتماد مردم آزادی زندانیان "بیگناه" است.

باور ملی تاکید کرده است که پرونده‎های زندانیان باید هرچه زودتر بررسی شود و افرادی که علیه آنها سند و مدرکی وجود ندارد، آزاد شوند.

سرمقاله‎نویس باور ملی معتقد است که بازداشت "مردم" به نام افراد طالبان در ده سال گذشته به یک مشکل بزرگ تبدیل شده که باعث کاهش اعتماد مردم به دولت شده است.

به نوشته این روزنامه، مردم به همین دلیل، به نیروهای بین‎المللی به این نظر نگاه نمی‎کنند که آنها برای تامین امنیت آمده‎اند، بلکه فکر می‎کنند که آنها تنها برای کشتن و بازداشت کردن آمده‎اند.

روزنامه دولتی انیس در سرمقاله خود نوشته است که پاکستان تصمیم گرفته زندانیان طالبان افغان را به تدریج آزاد کند. این روزنامه تاکید کرده است که روند صلح در افغانستان را تقویت می‎کند. نویسنده، آزادی هشت عضو گروه طالبان در پاکستان در هفته گذشته را هم در این زمینه موثر دانسته است.

انیس افزوده که شورای عالی صلح به این باور است که اگر این افراد از زیر "سلطه حکومت پاکستان" آزاد شوند و با خانواده‎های خود به قطر بروند، می‎توانند نقش مهمی در روند صلح در افغانستان بازی کنند.

این روزنامه دولتی تاکید کرده است که دولت از همکاری پاکستان و مشارکت "طالبان میانه‎رو" در روند صلح استقبال می‎کند.

ماندگار در سرمقاله خود از حکومت و مردم انتقاد کرده است که در برابر خشونت علیه زنان در جامعه اقدام به کارهای "بازدارنده" نمی‎کنند.

این روزنامه همچنین از نهادهای حقوق بشری و مدافع حقوق زنان هم انتقاد کرده که فشار لازم بر نهادهای مسئول دولتی وارد نکرده‎اند تا مسئولیت خود را در این زمینه به صورت بهتری انجام دهند.

اخیرا در چند مورد خشونت‎های خبرسازی در رسانه‎های افغانستان باتاب یافته است. از جمله یک زن بیست ساله گفته است که هفته‎ها با دست‎ها و پاهای بسته در زیرزمینی خانه خود به سر می‎برده و شوهرش او را به شدت کلیک شکنجه می‎کرده است. پیشتر از آن، یک زن دیگر در ولایت مرکزی دایکندی در پی خشونت خانوادگی دست به خودکشی زد.

به نظر نویسنده ماندگار، کارهایی که نهادهای مربوط تا حال انجام داده‎اند، بیشتر اعلام گزارش‎ها و آمارهای مبتنی بر تحقیقات درباره وضعیت زنان بوده که به تعبیر روزنامه، تنها ابعاد "فاجعه" را نشان می‎دهد و سودی به کاهش آن نمی‎کند.

ماندگار با این تحلیل در سرمقاله خود به این نتیجه رسیده است که "بی‎توجهی" به خشونت علیه زنان در کشور نشان می‎دهد که "حساسیت انسانی" مرده و هر کسی در پی منافع خود است.

نویسنده واکنش‎های گسترده در هند به دنبال تجاوز گروهی به یک دختر در دهلی را مثال زده و نوشته است که در افغانستان اما در چنین مواردی کسی صدای خود را بلند نمی‎کند.

در این زمینه بیشتر بخوانید

موضوعات مرتبط

BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.