سرباز روس: در کوه‎های ولایت غور بودم که از خروج روسها با خبر شدم

به روز شده:  10:17 گرينويچ - جمعه 15 فوريه 2013 - 27 بهمن 1391

یک سرباز شوروی سابق می‌گوید که بر فراز قله "نرکوه" در ولایت غور در مرکز افغانستان بودم که از خروج نیروهای شوروی از افغانستان با خبر شدم.

نور محمد نام جدید این سرباز روس است ولی او در شهر "کورگن" روسیه نامش "سرگئی یوریویچ کراسنوپیروف" بوده که بعد از ترک صفوف نیروهای شوروی سابق از افغانستان، اسلام آورده و این نام جدید برایش انتخاب شده است.

او به بی‌بی‌سی گفت: رسانه‎های ارتباطی مجاهدین(نیروهایی که ضد اشغال شوروی جنگیدند) رادیو "بی‌بی‌سی" و "صدای آمریکا" بود. اما من این خبر‎را از رادیو بی بی سی شنیدم. مجاهدین شادمانی کردند و این پیروزی را جشن گرفتند.

نور بعد از ۱۸ ماه خدمت در صفوف نیروهای شوروی در ولایت هرات در غرب و غور در مرکز افغانستان صفوف این نیروها را ترک کرد.

قبل از اینکه به افغانستان بیاید، نمی‎داند که پیرو کدام مذهب بوده اما پدر و مادرش عیسوی بوده‎اند. ولی اکنون خروج نیروهای شوروی از افغانستان را تحقق وعده خداوند می‎داند.

او درباره خروج خودش از صفوف نیروهای شوروی سابق می‎گوید که با همرزمانش ابتدا در ولایت هرات اختلاف پیدا کرده و برای توبیخ به غور فرستاده شد. اما در غور نیز وضعیت تکرار و او مقر نظامیان روسها را ترک و بعد به مجاهدین پیوست.

این سرباز ارتش روس می‎گوید که مجاهدین از او با شیلیک گلوله هوایی استقبال کرد. این استقبال هرچند تا مدتی شک و تردید آنان را نیز بر انگیخته بود. شب‌ها مراقب او بودند و از اینکه نفوذی روس‌ها باشند، شک داشتند.

"رسانه‎های ارتباطی مجاهدین رادیو "بی بی سی" و "صدای آمریکا" بود. اما من این خبر‎را از رادیو بی بی سی شنیدم. مجاهدین شادمانی کردند و این پیروزی را جشن گرفتند."

نور محمد

سرگی اکنون به سختی به زبان روسی حرف می‎زند و می‎گوید که به وقت نیاز دارد تا بتواند دوباره به روسی روان حرف بزند اما فارسی را به خوبی صحبت می‎کند. زبانی که او وقتی به صفوف نیروهای مجاهدین پیوست کلمه‎ای از آن نمی‎دانست. زبان انگلیسی که در مدرسه خوانده بود به کمکش رسید و این زبان کمکی که مجاهدین نیز با آن آشنایی داشت باعث شد که زبان فارسی را نیز یاد بگیرد.

نور حدود ۲۸ سال است که در افغانستان زندگی می‎کند. چیزی که او تصورش را نمی کرد. فقط برای عسکری/سربازی از خانه خدا حافظی کرده بود. تا برای کشورش خدمت کند ولی این کار او را به افغانستان کشاند.

زندگی با مجاهدین او را در افغانستان ماندگار می‎کند و می‎گوید که آنان ( مجاهدین) با من بازی برزگ، "بازی زندگی" را انجام داد و به من زن دادند. زن و زندگی مرا در افغانستان ماندنی کرد. یک سال بعد از پیوستن با مجاهدین با دختر بیسواد و روستایی ازدواج کردم.

سرگی دارای شش فرزند است، فرزندانش به مدرسه می روند و آرزوی او داشتن یک آینده بهتر برای آنان می‎باشد.

سرگی در دوران زندگی در افغانستان در درگیری‌های مسلحانه شرکت کرده وبرای مجاهدین خدمات فنی ارائه می‎کرد و آشنایی او با اسلحه باعث شد که در صفوف مجاهدین به یک مهره کلیدی تبدیل شود.

او بعد از پیروزی نیروهای مجاهدین برای دریافت تابعیت افغانی به کابل می‎آید ولی این تابعیت او مراحل قانونی خودش را طی نمی‎کند فقط به او هدیه مالی و تا بعیت شفاهی داده می‌شود که تاکنون این مشکل حل ناشده باقی مانده است.

اما نداشتن تابعیت نیز باعث نشده است که سرگی به روسیه برگردد. سالها قبل مادرش از روسیه به شهر مزارشریف در شمال افغانستان آمد تا پسرش را با خود ببرد ولی نور محمد می‌گوید: فرزندانم و علایق که به افغانستان پیدا کرده بودم مانع رفتنم به روسیه شد.

او می‎گوید که با توجه به وضعیت افغانستان زندگی در این کشور سخت است. ولی این مردم افغانستان است که خود برای خود مشکل خلق می‎کند و در صورتیکه امنیت تامین شود زندگی نیز در این کشور چهره ای دیگر به خود خواهد گرفت.

سرگی که از کشاورزی سر رشته‎ای ندارد برای چرخاندن زندگی اقتصادی خودش از رانندگی شروع کرده و بعد یک عراده تراکتور خریده، ریگریشن ساخته و مکانیک برق ولایت را به عهده گرفت که این فعالیت‎ها چرخه زندگی او را می‎چرخاند.

او ارتباط که با زادگاهش دارد از طریق امواج مخابراتی است در تماس تلفنی با مادر و خانواده اش ماهی دوبار برقرار می‌شود. این کار هم به دلیل هزینه بالایی نرخ مکالمات مشکلات خودش را دارد.

چندی قبل روسیه از مقامات و مردم افغانستان خواسته بود تا در مورد بیش از ۲۰۰ سرباز روس که در جریان هجوم نیروهای شوروی به افغانستان در دهه ۸۰ میلادی در این کشور ناپدید شدند، اطلاعات بدهند.

سرگی می گوید: از من نیز بارها مقامات روسیه در افغانستان خواسته اند که به این کشور بر گردم ولی من با توجه به اینکه شامل عفو عمومی اعلام شده در زمان گورباچف شده ام به آنان جواب رد دادم.

یک نهاد دفاع ازسربازان در روسیه می‌گوید که از سرنوشت ۲۶۵ سرباز ارتش سرخ که بیشتر از دو دهه پیش به افغانستان رفته بودند هیچ اطلاعی در دست نیست.

گمان می‌رود که ۳۰ تا ۴۰ تن از این سربازان هنوز زنده باشند و شماری شان هنوز در افغانستان و پاکستان زندگی کنند.

در فاصله سالهای ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۹ ارتش شوروی قریب به ۱۵ هزار سرباز خود را در جنگ افغانستان از دست داد.

حدود ۱۱۵ هزار سرباز ارتش سرخ برای یک دهه در افغانستان مستقر بودند و بالاخره در سال ۱۹۸۹ این کشور ترک کردند.

در این زمینه بیشتر بخوانید

BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.