دشواری رفتن به 'درون خانه سیاست'

به روز شده:  11:03 گرينويچ - پنج شنبه 07 مارس 2013 - 17 اسفند 1391

طرح تهیه رشته گزارش‌های ویژه درباره همسران رهبران و سیاست‌مداران شناخته‌شده افغانستان، کمی بلندپروازانه بود. زیرا رهبران و به‌ویژه آنهایی که در قدرت هستند، به آسانی قابل دسترس نیستند و پیشنهاد گفتگو با همسران‌شان هم دشوارتر از آن است.

بسیاری از مردم افغانستان نام بانوی اول شان یا نام همسران رهبرانی را که پیرو آنها هستند، نمی‌دانند.

از مدت یک ماه پیش کار روی این برنامه آغاز شد و با بیش از سی رهبر فعال افغان از جناح‌های مختلف مجاهدین، تکنوکرات‌ها، چپی‌ها و میانه‌روها در کابل، هرات، جلا‌ل آباد و بلخ تماس برقرار کردیم تا دست‌کم چهار نفر به مناسبت هشت مارچ، روز جهانی زن، به گفتگو و صحبت درباره نقش زنان در افغانستان حاضر شدند.

واگذاری مسئولیت انجام گفتگو به یک خبرنگار زن تلویزیون فارسی بی‌بی‌سی نخستین گره را از کار گشود.

برخی از این رهبران موافقت کردند و به تیم ما اجازه دادند پای صحبت همسران آنها بنشینیم.

عده‌ای دیگر درخواست مصاحبه را به دلایل مختلف رد کردند. تقریباً یک سوم این رهبران گفتند که همسران شان در خارج از کشور هستند و تا هشتم مارچ باز نمی‌گردند.

یکی دیگر از این رهبران که در انتخابات پیشین ریاست جمهوری هم نامزد بود و آرای زیادی هم گرفته بود، پس از مشوره با همسرش فردای روز زنگ زد و گفت که همسرش حاضر نیست مصاحبه کند.

" وقتی که همسرم از خانه بیرون می‌رود، حتی محافظانم به او پشت می‌کنند تا او را نبینند."

یکی از رهبران افغان

او گفت که مردان افغان باید حق انجام دادن یا ندادن کاری را به همسر شان بدهند. این سیاستمدار افغان می‌گفت که همسرش حتی حاضر نیست نام دختر تازه به‌دنیا آمده شانرا به نام پدر کند، چرا که می‌ترسد جنجالهای زندگی سیاسی پدر او را تحت تاثیر بگذارد.

یکی دیگر از رهبران افغان هم به ما گفت:" وقتی که همسرم از خانه بیرون می‌رود، حتی محافظانم به او پشت می‌کنند تا او را نبینند."

برخی از این رهبران هم گفتند که بعد از فکر و مشوره دوباره به ما زنگ می‌زنند که تا امروز از آنها خبری نشد.

رئیس جمهوری افغانستان هم بعد از تلاش زیاد موافقت کرد که همسرش تنها گفتگوی رادیویی کند.

اما چرا در افغانستان سخت‌گیری به این حد است، در حالی‌که در کشورهای دیگر از جمله پاکستان و ایران همسران و دختران رهبران سیاسی نقش الگوی جامعه برای زنان را بازی می‌کنند؟

وژمه فروغ، فعال حقوق زنان می‌گوید که رهبران افغان دموکراسی را برای "دخترهای همسایه" می‌خواهند. به باور او رهبران افغان این جرائت را ندارند که همسران خود را به اجتماع بیاورند، مبادا که پی‌آمد چنین کاری به جایگاه سیاسی آنها در جامعه بسته افغانستان صدمه بزند.

صبرینا ثاقب نماینده سابق شورای ملی افغانستان می‌گوید:"جهل همه درها را به روی ما، چه رهرو چه رهبر، بسته‌است، از جمله درهای خانه سیاست را و رهایی از آن نه به زور و نه به زر میسر خواهد شد.

او می افزاید که مشکل درباور و نوع دیدما به نقش همسران ما است. اگر بدانیم و بپذیریم که خانم‌ها علاوه بر نقش خانه‌داری می‌توانند همسران خود را در پیشبرد امور مملکت یاری رساند و اگر به نقش اجتماعی آنان در ارائه کمک‌های انسان دوستانه به اطفال و زنان هموطن معتقد باشیم، این دیدگاه می‌تواند ما را در کاهش آمار خشونت و جنایت علیه زنان و اطفال کمک کند و در این صورت نیازی به کمک غیر برای رفع خشونت در کشور نمی‌باشد.

به نظر می‌رسد که سیاستمداران افغان هنوز تاریخ صد سال گذشته را از یاد نبرده‌اند. گذشته‌ای که امان‌الله خان، پادشاه سابق از همسرش کشف حجاب کرد و او را به میان مردم آورد. این امر باعث رنجش محافظه‌کاران مذهبی شد و به براندازی او از سلطنت کمک کرد. امروزه هم خیلی از سیاستمداران افغان شاید از سرنوشت مشابه می‌ترسند.d

در این زمینه بیشتر بخوانید

BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.