'سپاهیان گمنام' افغانستان و ماموریت‌های مخفی

Image caption دولت افغانستان از نیروهای ویژه برای مهار حملات گروهی انتحاری استفاده می‌کند

حملات گروهی انتحاری از شیوه‌های جدید است که شورشیان مخالف دولت افغانستان در سالهای اخیر از آن بیشتر کار می‌گیرند.

دولت افغانستان برای برخورد با این نوع حملات، نیروهای ویژه را در ساختار پلیس این کشور ایجاد کرده است. شمار این نیروها که از آموزش و تجهیزات پیشرفته برخوردار اند به ده هزار نفر می‌رسد.

آنان علاوه بر پاسخ دهی به حملات گروهی شورشیان در عملیات‌های ویژه علیه تهدیدهای امنیتی و مبارزه با مواد مخدر نیز سهم می‌گیرند.

این نیروها هم اکنون در ۱۹ ولایت افغانستان مستقر اند و قراراست تا پایان امسال در ۲۵ ولایت افغانستان مستقر شوند. براساس اظهارات مقامات افغان با خروج سربازان خارجی در سال ۲۰۱۴ میلادی این نیروها قادر خواهند بود که خلاء امنیتی را در این کشور پرکنند.

حساسیت و مهم بودن فعالیت‌های این نیروها باعث شده که هویت تمامی این کماندوها مخفی بماند. آنان ماسک به صورت و عینک‌های سیاه به چشم دارند و به ندرت در رسانه‌ها دیده می‌شوند.

در میان این نیروها قطعه ۳۳۳ کماندو، مستقر در ولسوالی محمد آغه ولایت لوگر در جنوب شرق کابل از شهرت زیادی برخوردار است. کماندوهای این قطعه سال گذشته حملات گروهی مهاجمان انتحاری را در چند نقطه شهر کابل دفع کردند.

آلبوم عکس این نیروها را اینجا ببینید

کشنده ترین حملات گروهی انتحاری در چهارراهی عبدالحق، منطقه شیرپور و ساختمان شورای ملی در شهر کابل توسط این نیروها مهار شد.

'سپاهیان گمنام'

Image caption داود امین: این نیروها از آموزشهای فنی و تجهیزات ویژه برخوردارند و ما به کارکرد آنان اعتماد زیادی داریم

فرماندهان پلیس، از این نیروها به عنوان سپاهیان گمنام یاد می‌کنند. زیرا به باور آنها در عملیات‌های کوچک و بزرگ نقش اصلی را این افراد دارند، اما هویت‌شان مخفی می‌ماند.

داستان کشتن سه مهاجم انتحاری توسط یکی از سربازان این نیروها در میان سربازان پلیس مشهوراست.

سال گذشته زمانی که شش مهاجم انتحاری ساختمان نیمه کاره‌ای را در ساحه شیرپور شهرکابل به منظور حمله به تاسیسات دولتی و غیر دولتی استفاده کردند، یکی از سربازان این نیروها به نام قدرت (نام مستعار) با استفاده از نردبان/ پله‌ها بالا رفت و سه مهاجم را از پا درآورد.

او می‌گوید: "تقریبا همه نا امید شده بودند. در طبقه هفتم ساختمان سه مهاجم انتحاری زنده بودند و شش نفر از همکاران ما نیز زخم برداشتند. خون در رگهایم به جوش آمد واز زینه/نردبان ها بالا شدم."

قدرت در منزل ششم مورد حمله مهاجمان قرار می‌گیرد: "دیدم که یکی از انتحاری‌ها که لباس سفید پوشیده بود از منزل هفتم بسوی من شلیک کرد و در حالیکه می‌خندید از پله ها پائین می‌آمد. خشمگین شدم با خود گفتم که پاکستانی‌ها به وطن ما می‌آیند و به خانه ما، کابل، حمله می‌کنند، پس سر من هم فدای وطنم. رو در رو ایستادم و به سوی انتحاری شلیک کردم. مهاجم دومی آمد به سرعت به سینه او نیز شلیک کردم از زینه‌ها بالا رفتم که با مهاجم سومی مقابل شدم، بر او نیز شلیک کردم و به فرمانده خبردادم که ساختمان تصفیه شد."

فرماندهان نیروهای ویژه از میان افسران و سربازانى همین واحدها انتخاب می شوند. آنان همراه با سربازان در عملیات‌ها سهم می‌گیرند.

میر احمد عظیمی، فرمانده قطعه ۳۳۳، از افسران جوان پلیس است که آموزش‌های نظامی را در اکادمی ملی سلطنتی 'سندهرست' بریتانیا فرا گرفته‌است.

او از دشواری عملیات این سربازان برای مهار حمله انتحاری چهاراهی عبدالحق کابل سخن می‌گوید:"هر لحظه وزیر داخله به من زنگ می‌زد که رئیس جمهور و مردم انتظار دارند در زودترین فرصت این حمله مهار شود."

عظیمی در حالیکه عکس دو سرباز زخمی این نیروها را به ما نشان‌داد گفت: "شش مهاجم در طبقه‌های بالایی ساختمان سنگر گرفته بودند. آنان مهمات و مواد غذایی کافی داشتند که می‌توانستند تا یک ماه بجنگند. از ده شب تا هشت صبح جنگیدم و در پایان من و دو سرباز دیگر موفق شدیم از ساختمان بالا برویم. من در وسط، یک سرباز در پیشرو و دیگری در عقبم بود. مهاجمان بر ما شلیک کردند هر دوسرباز از ناحیه پا به شدت زخمی شدند. یکی شان بعد فلج و دیگری هر دو پایش را از دست داد. اما هر دو صدا زدند که پیش برو و به فکر ما نباش! بگذار ما بمیریم اما نگذار مهاجمان زنده بمانند."

کماندوهای زن و عملیات‌های شبانه

ماموریت نیروهای ویژه دشواراست. زن و مرد نمی‌شناسد. به همین دلیل حضور زنان نیز در ساختار این نیروها ضروری است.

مریم(نام مستعار) یکی از کماندوهای زن می‎گوید که وظیفه آنها مشکل اما جذاب است. او همراه با این نیروها در عملیات‎ها شرکت می‌کند و در بازرسی خانه‌ها سهم مهم دارد.

Image caption در مقایسه با سایر نیروهای پلیس افغان، این کماندوها امتیازات و امکانات بیشتری دارند

مریم می‌گوید:"سال پیش در عملیاتی به ولایت خوست رفتیم. وقتی وارد خانه شدیم زنان خانواده از ترس فریاد می‌زدند که با ما چی‌کار دارید؟ ما گناهی نداریم؟ شما کی هستید؟ فکرکرده بودند ما خارجی هستیم. وقتی که کلاه‌ام را برداشتم و گفتم من یک دختر افغان هستم و به خاطر امنیت شما اینجا آمدیم. تمامی زنان به دورمن جمع شدند و یک زن کهن سال مرا در آغوش گرفت و رویم را بوسید و گفت که بسیار خوش است که یک دختر افغان به خانه‌اش آمده. اصلا ترس قبلی در آنها دیده نمی‌شد. بسیار با ما همکاری کردند و به سوالات ما پاسخ دادند."

در مقایسه با سایر نیروهای پلیس افغان، این کماندوها امتیازات و امکانات بیشتری دارند. ژنرال داود امین معاون فرمانده پلیس کابل می‌گوید که برای مهار حملات انتحاری از پایتخت نیروهای ویژه پلیس بهترین گزینه است: "این نیروها از آموزش‌های فنی و تجهیزات ویژه برخوردارند و ما به کار کرد آنان اعتماد زیادی داریم."

مطالب مرتبط