سفیر بریتانیا: راه حل افغانستان کاملا در دست پاکستان نیست

Image caption سفیر بریتانیا در کابل می‌گویدکه پاکستان نقش مهمی در ایجاد ثبات در افغانستان دارد

رهبران افغانستان و پاکستان در ماه فبروری/فوریه در لندن توافق کردند که سعی خواهند کرد تا شش ماه دیگر با طالبان به نتیجه‌ای برسند. اما در عمل تنش بین دو کشور بیشتر شده و مرزبانان دو کشور دست‌کم در دو مورد باهم درگیر شده اند.

واسع سروش خبرنگار بی‌بی‌سی در آغاز گفتگویی با ریچارد استاگ، سفیر بریتانیا در کابل از او پرسیده که آیا پاکستان را بخشی از مشکل افغانستان می‌داند یا بخشی از راه‌حل؟

ما آن را بخشی بالقوه‌ای از راه حل می‌دانیم. ولی می‌خواهیم مطمئن شویم که پاکستان نقش فعال و کاملش را در راه رسیدن به صلح بازی می‌کند.

البته همه راه حل ها در دست پاکستان نیست. راه حل مشکل افغانستان نیازمند تلاش زیادی در خود افغانستان هم هست. این مساله‌ای داخلی است. استقرار ثبات در افغانستان نیازمند این است که دو گروه افغانها(دولت و شورشیان) باهم مذاکره کنند..

صلح همچنین نیازمند ایفای نقش کسانی است که بر این دو طرف نفوذ دارند. از دید ما پاکستان می‌تواند نقش مهمی در ایجاد ثبات در افغانستان داشته باشد. ولی مساله کاملا در اختیار آنها نیست آنها می‌توانند نقش حمایتی را در برنامه صلح داشته باشند که توسط خود افغانها رهبری می‌شود.

آیا فکر نمی‌کنید پاکستان نقش دوگانه ای در افغانستان بازی می‌کند و از طالبان حمایت می‌کند؟

نه فکر نمی‌کنم این برداشت منصفانه باشد. آنها در حال حاضر به این فکر هستند که چطور به بهترین صورت از منافع پاکستان در افغانستان دفاع کنند.

ما تلاش می‌کنیم آنها را قناعت بدهیم که برای رسیدن به هدف‌شان که به نظرم منصفانه هم هست، در جهتی گام بردارند که با ثبات افغانستان همسو باشد.

از نظر ما خطر این است که مردم پاکستان اعتماد خود را به یک افغانستان با ثبات از دست بدهند و فکر کنند که خود را در بی‌ثباتی افغانستان محافظت می‌کنند به جای اینکه به ایجاد ثبات در افغانستان کمک کنند.

به همین دلیل ما فعالیت خود را در این بخش متمرکز کرده ایم. ما معتقدیم پیشرفتی در این خصوص در پاکستان صورت گرفته، آنها ثبات افغانستان را به عنوان ثبات خود قلمداد می‌کنند و این برای خود آنها هم خوب است.

البته این الزاما از روی سخاوتمندی و مهربانی پاکستانی‌ها نیست، ما می‌خواهیم به آنها بگوییم که اگر می‌خواهند رشد کنند، بهتر است همسایه‌ای داشته باشند که دست‌کم باثبات و آرام باشد، اگرنه با توجه به مرز طولانی مشترک، ناامنی به پاکستان هم سرایت می‌کند و آنها را برای رسیدن به اهداف داخلی شان ناتوان می‌کند.

بریتانیا روابط خوبی با پاکستان دارد. شما چطور می‌توانید از این نفوذ بر پاکستان استفاده کنید تا نقش موثرتری در روند صلح افغانستان داشته باشید؟

ما می‌خواهیم که دولت و نظامیان پاکستان و طالبان را به دو چیز متقاعد کنیم، یکی اینکه آنها نمی‌توانند از طریق نظامی در افغانستان پیروز شوند. بنابراین نیاز است که گفت‌وگو کنند و دوم اینکه دولت پاکستان هم نیاز دارد که از نفوذ خود بر طالبان برای وادار کردن آنها به گفت‌وگو استفاده کند.

البته پاکستان می‌گوید که این کار را می‌کند، ما هم نظارت کامل نداریم که روابط طالبان با دیگران چگونه برقرار می‌شود.

تصور من این است که دولت پاکستان طالبان را به این تشویق می‌کنند که مذاکرات و گشایش دفترشان در دوحه را راه درستی برای حل مساله ببینند.

تاکنون صلح به نتیجه خاصی نرسیده و قرار است که در سال ۲۰۱۴ نیروهای بین‌المللی افغانستان را ترک کنند. این وضعیت را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

فکر می‌کنیم برخلاف آنچه خیلی از افغانها را نگران کرده، خروج نیروهای بین‌المللی تاثیر عمده ای بر افغانستان نخواهد داشت. از نظر ما ارتش و پلیس افغانستان به سرعت توانایی لازم را برای حفاظت از کشورشان در برابر طالبان پیدا می‌کنند.

فکر می‌کنم مردم افغانستان توانایی آنها(نیروهای امنیتی) را دست‌کم می‌گیرند. تجربه ما از هلمند و دیگر مناطق این است که آنها نیروی خیلی موثر جنگی در میدان نبرد هستند و سازمان اطلاعاتی خیلی حرفه ای هم دارند که امنیت ملی است. بنابراین هرگز فکر نمی‌کنیم که این نیروها از هم بپاشند.

مطالب مرتبط