روزنامه‌های کابل: یکشنبه ۲۶ جوزا

انتخابات ریاست جمهوری ایران، بحث مجلس نمایندگان در مورد نشرات رسانه‌های افغانستان و پیمان امنیتی افغانستان و آمریکا مهم‌ترین عناوین مطالب تحلیلی روزنامه‌های ۲۶ جوزا/خرداد کابل است.

روزنامه جامعه باز نوشته: "ایران؛ بازگشت سرکوب شدگان"

جامعه باز می نویسد که بازگشت اصلاح طلبان به قدرت، در انتخاباتی که نتیجه آن تاحد زیادی قابل پیش بینی نبود، به معنای گام گذاشتن دوباره حذ ف شدگان جمهوری اسلامی ایران به "خیابان پاستور" است.

جامعه باز افزوده این پیروزی نشان دهنده نیاز و ضرورت به خرد محافظه کار و معتدل در شرایط کنونی ایران و منطق رو به زوال افراط گرایی سیاسی و مذهبی است.

روزنامه وحدت نیز نوشته: "راه روشن اصلاحات در ایران"

وحدت می‌نویسد که پیروزی حسن روحانی نامزد اصلاح طلب ایران نشان می‌دهد که نظام ایران ظرفیت‌های لازم برای هضم مجموعه‌ای از اصلاحات را در دوره های مختلف داشته است.

وحدت افزوده که افغانستان با انتخابات ایران می‌تواند تجربه مثبتی برای رفتن به سمت پیشرفت و دموکراسی داشته باشد.

نویسنده وحدت امیدوار است که برخلاف گذشته‌ها، افغانها نیز در انتخابات پیشرو سنت شکنی تاریخی و مثبتی داشته باشند.

روزنامه سخن جدید نوشته که مجلس نمایندگان افغانستان فرصت یک ماهه‌ای را به وزیر اطلاعات و فرهنگ داد تا از پخش برنامه‌های غیراسلامی و مبتذل رسانه‌ها جلوگیری نماید.

سخن جدید افزوده که اما تجربه‌های گذشته در این راستا چندان موفق نبوده‌اند و هشدارها و فرصت‌های گذشته همیشه به فراموشی و سکوت سپرده شدند.

نویسنده سخن جدید به این باور است که اکنون رسانه‌های افغانستان با ناهنجاری رو به رو اند و از بسیاری از خطوط سرخ در جامعه از لحاظ اخلاقی و اجتماعی گذشته‌اند.

سخن جدید تاکید دارد که باید با این رسانه‌ها برخورد صورت گیرد و از این برخورد حمایت شود.

اما روزنامه ۸‌صبح می‌نویسد: "چرا از رسانه‌ها می‌ترسید؟"

۸‌صبح می‌نویسد نمایندگانی که در برابر انتحار و انفجار سکوت می‌کنند اکنون در مقابل رسانه‌ها فتوای جهاد می‌دهند.

۸‌صبح افزوده که فتوادهندگان آرزو دارند که افغانستان به جامعه تک صدایی برگردد تا هیچ نظارتی بر عملکرد مسئولان نباشد و همه در تاریکی به تاراج و غارت سرمایه‌های ملت بپردازند.

روزنامه ماندگار به سخنان اخیر سخنگوی ریاست جمهوری در مورد ناممکن شدن امضای پیمان امنیتی با آمریکا پرداخته است.

ماندگار می‌نویسد که آقای کرزی از این پیمان به عنوان آله فشار برای حمایت آمریکا از تیم حاکم استفاده می‌کند و آنطور نشان می‌دهد که گویا حکومت او نمی‌خواهد این پیمان امضا شود.

اما به باور نویسنده ماندگار این آمریکا است که نمی‌خواهد این پیمان را با حکومت آقای کرزی امضا کند زیرا از این هراس دارد که با توجه به محبوب نبودن حکومت کرزی، مشروعیت این پیمان در آینده زیر سوال برود.

اما روزنامه سرنوشت می‌نویسد که افغانستان با آمریکا سند استراتیژیک را امضا کرد تا این کشور افغانستان را حمایت کند اما دیده می‌شود که در کشمکش های پاکستان و افغانستان، آمریکا بیشتر از پاکستان حمایت می‌کند.

سرنوشت افزوده که این سند به خاطر حمایت نظامی از افغانستان، تقویت نیروهای امنیتی و آوردن صلح در افغانستان به امضا رسید اما همه چیز برعکس شد.

نویسنده سرنوشت سند استراتیژیک افغانستان و آمریکا را سند دوستی نه، بلکه سند دشمنی می‌نامد و می‌گوید که اکنون افغانستان باید از امضای پیمان امنیتی با آمریکا اجتناب کرده و روی این سند استراتیژیک نیز دوباره غور کند.

مطالب مرتبط