نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۳ افغانستان

عبدالله عبدالله

عبدالله عبدالله حق نشر عکس
Image caption عبدالله عبدالله

عبدالله عبدالله، در دوره دوم ریاست جمهوری آقای کرزی به صف مخالفان سیاسی او پیوست و ائتلافی موسوم به "تغییر و امید" را تشکیل داد. آقای عبدالله در دومین انتخابات ریاست جمهوری، رقیب اصلی آقای کرزی بود.

در این انتخابات هیچ یک از نامزدها نتوانستند آرا کافی برای پیروزی به دست آورند و کمیسیون انتخابات آقایان کرزی و عبدالله را به عنوان رقیبان دور دوم انتخابات اعلام کرد، اما آقای عبدالله با این استدلال که این انتخابات به صورت شفاف برگزار نمی شود، از شرکت در انتخابات انصراف داد. در نتیجه کمیسیون انتخابات، آقای کرزی را برنده انتخابات اعلام کرد.

در انتخابات قبلی برقراری نظام پارلمانی از شعارهای اصلی عبدالله عبدالله بود. او نظام ریاستی را باعث تمرکز قدرت و فساد در نهادهای دولتی می دانست. آقای عبدالله بر این امر تاکید داشت که اگر به قدرت برسد، قانون اساسی را تغییر می دهد.

بعد از انتخابات ۱۳۸۹ ائتلاف تغییر و امید به ائتلاف ملی تغییر نام داد و شماری از گروه‌ها و شخصیت‎های سیاسی عضو این ائتلاف شدند. تا زمانی که جبهه ملی با عضویت سه حزب جمعیت اسلامی، وحدت اسلامی مردم و جنبش ملی اسلامی تشکیل شد، ائتلاف ملی بزرگترین تشکل مخالف سیاسی حکومت بود.

در این انتخابات، محمد خان و محمد محقق، معاونان اول و دوم آقای عبدالله هستند.

آقای عبدالله از پدری پشتون و مادری تاجیک در ۱۳۳۸ خورشیدی در کابل به دنیا آمده است.

پدر او غلام محی‌الدین خان زمریانی، سناتور انتصابی از ولایت قندهار در آخرین دور کاری شورای ملی در زمان سلطنت محمد ظاهر شاه بود.

آقای عبدالله دانش آموخته رشته پزشکی دانشگاه کابل است. او پس از دو سال کار در بیمارستان چشم کابل در سال ۱۳۶۳ به پاکستان رفت و یک سال بعد در جبهه‌های جنگ شمال کار در بخش‌های صحی را دنبال کرد.او خیلی زود در قطار افراد نزدیک به احمدشاه مسعود، فرمانده مشهور مجاهدین در پنجشیر قرار گرفت و اعتماد او را جلب کرد.

آقای عبدالله پس از پیروزی مجاهدین و تشکیل دولت موقت، ۱۳۷۱ تا ۱۳۷۵، زمانی که آقای مسعود وزیر دفاع بود، در مقام رئیس دفتر و سخنگوی وزیر دفاع کار کرد.

در سالهای ۱۳۷۵ تا ۱۳۸۰، که دولت به رهبری برهان‌الدین ربانی در شمال کشور مستقر بود، آقای عبدالله معاون و سرپرست وزارت خارجه بود.

او در این سالها در تامین روابط خارجی دولت آقای ربانی نقش عمده‌ای داشت و در سفرهای متعدد خود به کشورهای مختلف حمایت بین‌المللی را برای این دولت جلب کرد.

دولت به رهبری آقای ربانی با آن که بیش از ۱۰ درصد خاک کشور را در دست نداشت، کرسی نمایندگی افغانستان در سازمان ملل و بسیاری از نمایندگی‌های این کشور در کشورهای مختلف جهان را در اختیار داشت.

عبدالله پس از قتل احمدشاه مسعود، در جریان جنگ علیه رژیم طالبان، سخنگوی جبهه متحد بود و در رسانه‌های بین المللی به نمایندگی از این جبهه حضور می‌یافت.

او بر اساس موافقتنامه بن آلمان به عنوان وزیر خارجه اداره موقت تحت رهبری حامد کرزی تعیین شد و در دولت انتقالی هم در همین مقام کار کرد.

اما در دومین دور ریاست جمهوری حامد کرزی، آقای عبدالله در کابینه دولت منتخب حامد کرزی راه نیافت و از کارهای رسمی کنار گذاشته شد.

در آستانه آغاز زمان ثبت نام سومین انتخابات ریاست جمهوری این دو ائتلاف و ۱۳ گروه و نهاد سیاسی دیگر "اتحاد انتخاباتی" را به هدف حمایت از یک نامزد واحد تشکیل دادند، اما پیش از رسیدن به توافق این اتحاد از هم پاشید.

در این انتخابات حزب اسلامی به رهبری عبدالهادی ارغنده‎وال، حزب وحدت اسلامی مردم، یک بخشی عمده حزب جمعیت اسلامی و چند نهاد و برخی از شخصیت‌های پرنفوذ سیاسی از آقای عبدالله حمایت می‎کنند.

محمد داوود سلطان‌زوی

Image caption محمد داوود سلطان‌زوی

محمد داوود سلطان‌زوی، متولد سال ۱۹۵۳ در ولایت غزنی است.

آقای سلطان‌زوی مدتی در کشور آلمان زندگی کرده است و از قوم پشتون است.

او در دور قبلی مجلس نمایندگان افغانستان به عنوان نماینده ولایت غزنی به این مجلس راه یافت و به عنوان رییس کمیسیون اقتصادی مجلس نمایندگان کار کرد.

اما پس از آنکه نتوانست وارد مجلس دوم شود، گردانندگی یک برنامه بحث به نام "داوود سلطان‌زوی" را در تلویزیون خصوصی طلوع برعهده گرفت.

آقای سلطان‌زوی در سالهای اخیر به عنوان صاحب‌نظر، حضور پررنگی در رسانه های داخلی و بین المللی داشته است.

او قبلا خلبان در شرکت هواپیمایی آریانای افغانستان بود.

عبدالرحیم وردک

Image caption عبدالرحیم وردک

ژنرال عبدالرحیم وردک، وزیر دفاع پیشین افغانستان، متولد ولایت وردک است و ۶۸ سال دارد. او در اکادمی نظامی افغانستان درس خوانده و بعدا برای تحصیلات بیشتر نظامی به آمریکا و مصر سفر کرد.

عبدالاحمد افضلی و سید حسین انوری، معاونان اول و دوم آقای وردک در انتخابات هستند.

در سال گذشته آقای وردک دکترای افتخاری در رشته علوم نظامی را از دانشگاه نظامی کانادا بدست آورد.

این ژنرال چهار ستاره افغان دو بار از سوء قصد جان به سلامت برده است.

ژنرال وردک در سال ۲۰۰۴ بعد از انتخابات ریاست جمهوری، از سوی حامد کرزی، رئیس جمهوری افغانستان به عنوان وزیر دفاع افغانستان منصوب شد. او در سپتامبر ۲۰۱۲، بعد از استیضاح پارلمان رد صلاحیت شد و بعد از آن به کارش در وزارت دفاع پایان داد.

آقای وردک در یک سال گذشته به عنوان مشاور ارشد دفاعی و اصلاحات نظامی حامد کرزی کار کرد و هفته گذشته قبل از ثبت نام برای نامزدی انتخابات ریاست جمهوری افغانستان از این سمت استعفا داد.

در دوران جنگ علیه نیروهای شوروی سابق، ژنرال وردک عضو یکی از احزاب هفتگانه جهادی به نام محاذ ملی به رهبری پیر سید احمد گیلانی بود.

ژنرال وردک، در دهه ۸۰ میلادی رهبری یک سلسله عملیات‌ نظامی علیه نیروهای شوروی را در نقاط مختلف افغانستان به عهده داشت.

بعد از روی کار آمدن دولت مجاهدین به رهبری برهان الدین ربانی، آقای وردک رئیس ستاد ارتش افغانستان شد.

در اخیر دهه ۹۰ میلادی آقای وردک عضو گروه سیاسی نزدیک به شاه سابق افغانستان موسوم به گروه رم شد و در کنفرانس بن در سال ۲۰۰۱ به عنوان نماینده این گروه شرکت کرد.

آقای وردک به زبان های فارسی، پشتو و انگلیسی صحبت می‌‌کند و از او مقالاتی در امور نظامی منتشر شده است.

ژنرال وردک، ازدواج کرده است و سه پسر دارد.

اشرف غنی احمدزی

Image caption اشرف غنی احمدزی

اشرف غنی احمدزی، پشتون، ۶۰ ساله، متولد ولایت لوگر در جنوب کابل است. او در دانشگاه‌های آمریکایی بیروت و کلمبیا در نیویورک تحصیل کرده و در رشته مردم شناسی دکتری گرفته است.

آقای احمدزی از طراحان اصلی "افغانی سازی" امنیت در حکومت حامد کرزی شمرده می شود. عبدالرشید دوستم و سرور دانش، معاونان اول و دوم آقای احمدزی در انتخابات هستند.

آقای احمدزی سالها در بانک جهانی کار کرده و با رسانه‌ها به عنوان کارشناس و تحلیلگر مسائل افغانستان گفت‌وگو کرده است.

این نامزد انتخابات ریاست جمهوری افغانستان کار در دانشگاه‌های جان هاپکینز آمریکا و اروز دانمارک را هم در کارنامه خود دارد.

او از اکتبر ۲۰۰۱ مشاور اخضر ابراهیمی، نماینده ویژه سازمان ملل در افغانستان شد و کار در داخل افغانستان را آغاز کرد.

ولی چند ماهی از آغاز به کار آقای احمدزی در این پست نگذشته بود که مشاور ارشد حامدکرزی، رئیس جمهوری افغانستان شد. او همچنین رئیس اداره هماهنگ کننده کمک‌های بین المللی به افغانستان بود.

آقای احمدزی در ماه جون ۲۰۰۲ میلادی به عنوان وزیر مالیه/دارایی عضو کابینه دولت انتقالی به رهبری حامدکرزی شد و تا دسامبر ۲۰۰۴ در این مقام بود.

او در وزارت مالیه دست به اصلاحات مالی زد و موفقیت هایی هم در این زمینه داشت؛ اما بعداً او در این کار با مخالفت هایی مواجه شد.

آقای احمدزی پس از انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۳ خورشیدی به کابینه حکومت منتخب راه نیافت و به ریاست دانشگاه کابل منصوب شد. او پس از دو سال کار از این مقام کناره گرفت و به یکی از منتقدان حکومت آقای کرزی بدل شد.

او موجودیت فساد در ادارات دولتی و عدم موفقیت برنامه های آقای کرزی برای مبارزه با فساد را ناشی از ضعف مدیریت او می دانست.

آقای احمدزی در سال ۲۰۰۶ میلادی از سوی افغانستان به عنوان نامزد دبیر کلی سازمان ملل برای جانشینی کوفی عنان معرفی شد، اما در برابر

بان کی مون، دبیر کل کنونی این سازمان شکست خورد.

او در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۹ با حامد کرزی رئیس جمهوری کنونی رقابت کرد، اما رای چندانی به دست نیاورد.

آقای کرزی، اشرف غنی احمدزی را در دور دوم ریاست جمهوری خود مسئول برنامه انتقال مسئولیت امنیتی از نیروهای خارجی به نیروهای امنیتی داخلی تعیین کرد و قرار است این برنامه تا زمان خروج نیروهای بین المللی از افغانستان در سال آینده به پایان برسد.

محمد نادر نعیم

Image caption محمد نادر نعیم

محمد نادر نعیم، نوه (نواسه) محمد ظاهر، شاه سابق و برادرزاده محمد داوود خان، رییس جمهور سابق افغانستان است.

او بیشتر عمر خود را در بیرون از افغانستان سپری کرده است. در سال ۱۹۷۷ و یک سال قبل از کودتای ثور به رهبری حزب دموکراتیک خلق، به لندن رفت و آموزش های خود را در آنجا ادامه داد.

آقای نعیم در سال ۲۰۰۳ و پس از فروپاشی طالبان به افغانستان بازگشت و در همکاری با ظاهرشاه که آن زمان لقب بابای ملت را کسب کرده بود، در موقف های مختلف دولتی کار کرد.

با این حال، نادر نعیم در بیشتر از ده سال اخیر، عمدتا بدور از فضای سیاسی، در بخشهای تجارتی فعال بوده است. او اما در سال ۲۰۱۳ و قبل از ثبت نام به عنوان نامزد انتخابات ریاست جمهوری، به عنوان رییس حرکتی به نام تحریک صدای مردم انتخاب شد.

آقای نعیم، تاج محمد اکبر و عزیزالله پیام را که هر دو چهره های کمتر شناخته شده در عرصه سیاسی در افغانستان هستند، به عنوان معاونان اول و دوم خود در انتخابات معرفی کرده است.

زلمی رسول

حق نشر عکس Getty
Image caption زلمی رسول

زلمی رسول، از ژانویه ۲۰۱۰ تا اوایل اکتبر ۲۰۱۳ وزیر امور خارجه افغانستان بود. آقای رسول هفتاد سال سن دارد و در سال ۱۹۴۳ در کابل متولد شده است. او پشتون و مربوط به قبیله محمدزایی است.

احمد ضیا مسعود و حبیبه سرابی، معاونان اول و دوم آقای رسول در انتخابات هستند.

زلمی رسول، به زبان های فارسی دری، پشتو، فرانسه، انگلیسی و ایتالیایی صحبت می تواند و با زبان عربی هم آشنایی دارد.

او از اشتراک کنندگان نخستین اجلاس بن در مورد افغانستان در سال ۲۰۰۱ بود که به ایجاد دولت موقت در این کشور منجر شد.

او از افرادی بود که به همراه حامد کرزی پس از سقوط گروه طالبان به کابل آمد.

پس از رویکار آمدن دولت جدید، حامد کرزی، آقای رسول را در سال ۲۰۰۲ نامزد وزارت هوانوردی کرد که به اتفاق آرای کابینه به این سمت رسید.

در سال ۲۰۰۲ برای مدت کوتاهی وزیر هوانوردی شد، سپس مشاور امنیت رئیس جمهوری افغانستان شد و تا سال ۲۰۱۰ در این سمت باقی ماند. مسئولیت هایی چون "هماهنگی فعالیت‌های امنیت و سیاست خارجی" را به عهده داشته است.

در ژانویه ۲۰۱۰ حامد کرزی رئیس جمهوری افغانستان او را نامزد سمت وزارت خارجه این کشور کرد و به شورای ملی افغانستان معرفی کرد که با اکثریت آرای اعضای حاضر مجلس وزیر امور خارجه افغانستان شد.

آقای رسول در دوازده سال گذشته از افراد نزدیک به حامدکرزی در ارگ بوده و در بیشتر سفرهای مهم، حامد کرزی را همراهی کرده است.

قطب الدین هلال

Image caption قطب‌الدین هلال

قطب الدین هلال از اعضای فعال حزب اسلامی به رهبری گلبدین حکمتیار بوده است.

او در سال ۱۹۹۳، زمانی که آقای حکمتیار به حیث نخست وزیر حکومت مجاهدین تعیین شد، آقای هلال سمت معاونت او را بدست آورد. او همچنین در بخش ارتباطات خارجی حزب اسلامی کار کرده است.

آقای هلال در سال ۲۰۰۳، در حومه شهر پیشاور پاکستان در ارتباط به همکاری او با حزب اسلامی به رهبری گلبدین حکمتیار بازداشت شد.متولد سال ۱۳۳۱ در ولایت خوست است.

پس از بازگشت او به کابل، اعلام کرد که رابطه ای با حزب اسلامی ندارد، با این حال، گزارشها می رساند که در تلاشهای دولت افغانستان برای مذاکره با حزب اسلامی به رهبری گلبدین حکمتیار حضور داشته است.

آقای هلال متولد سال ۱۳۳۱ در ولایت خوست در شرق افغانستان است. او در بخشهای نظامی و مهندسی ساختمانی درس خوانده

و مدتی را در وزارت دفاع افغانستان کار کرده است.

عنایت الله عنایت و محمد علی نبی‌زاده، معاونان اول و دوم آقای هلال در انتخابات ریاست جمهوری هستند.

گل آغا شیرزی

Image caption گل آقا شیرزی

گل آغا شیرزی، از چهره های اصلی اداره ولایتی در تیم کاری حامد کرزی بوده است. او بین سالهای ۲۰۰۱ و ۲۰۰۳ والی قندهار در جنوب افغانستان بود و مدت کوتاهی را هم در سمت وزارت فواید عامه کار کرد.

آقای شیرزی در سال ۲۰۰۴ به عنوان والی ننگرهار در شرق افغانستان تعیین شد. او در این سمت، فعالیت زیادی در عرصه بازسازی ولایت ننگرهار از خود نشان داد. این فعالیت ها در حدی بود که آقای شیرزی به "بولدوزر" معروف شد.

آقای شیرزی متولد سال ۱۳۳۳ خورشیدی در ولایت جنوبی قندهار است. او در همین ولایت درس خوانده است. آقای شیرزی بعدتر در صفوف گروه های مجاهدین علیه حکومت دکتر نجیب الله قرار گرفت.

آقای شیرزی همچنین از اعضای حزب محاذ ملی بوده است.

در کنار کارهای دولتی و سیاسی، آقای شیرزی در سالهای اخیر به تجارت نیز مشغول بوده است.

سید حسین عالمی بلخی و محمد هاشم زارع، معاونان اول و دوم آقای شیرزی در انتخابات ریاست جمهوری هستند.

عبدالرب رسول سیاف

Image caption عبدالرب رسول سیاف

عبدالرب رسول سیاف، از فرماندهان سابق جهادی، در دومین دوره انتخابات ریاست جمهوری از حامد کرزی، رئیس جمهوری کنونی افغانستان حمایت کرده بود. او همچنین با وجود درخواست های مکرر، حاضر نشد به جبهه ملی که مهم ترین اپوزیسیون سیاسی دولت کرزی به شمار می رود، بپیوندد.

حالا آقای سیاف خود را برای انتخابات ریاست جمهوری نامزد کرده و اسماعیل خان، و عبدالوهاب عرفان، از چهره های سابق جهادی را به عنوان معاونان اول و دوم خود برگزیده است.

او پس از رهایی از زندان پلچرخی در سال ۱۳۵۸ هجری خورشیدی، به پاکستان رفت و به تنظیم‌های جهادی پیوست.

آقای سیاف مدتی را در تنظیم جمعیت فعالیت کرد ولی سپس راه خود را از این حزب جدا کرد و حزبی را به نام اتحاد اسلامی افغانستان اساس گذاشت که خود رهبری آن را به عهده داشت.

آقای سیاف از آن جایی که آموزش‌های دینی خود را در کشورهای اسلامی به پایان رسانده بود از حمایت خاص این کشورها و به ویژه عربستان سعودی برخوردار بود.

به دنبال سقوط رژیم دکتر نجیب الله در سال ۱۳۷۱، همراه با دیگر تنظیم ها و احزاب جهادی افغان وارد کشور شد و به مهم ترین حامی دولت به رهبری برهان‌الدین ربانی تبدل شد.

در میان سال های ۱۳۷۱ تا ۱۳۷۴ در درگیری های میان گروهی کابل نقش اساسی داشت و نبردهای حزب تحت فرمان او با حزب وحدت اسلامی که در آن زمان از سوی عبدالعلی مزاری رهبری می‌شد در غرب کابل شهرت فراوان دارد.

این دو حزب در آن سال‌ها جنگ‌های خونینی با هم داشتند که منجر به کشته و مجروح شدن صدها تن از افراد غیرنظامی شد و غرب کابل هم به ویرانه تبدیل شد.

وی بارها به دلیل حضورش در جنگ های داخلی افغانستان از جانب سازمان دیده‌بان حقوق بشر به جنایات جنگی متهم شده است.

به دنبال ورود طالبان به کابل، پایتخت، آقای سیاف همراه با احمد شاه مسعود، از فرماندهان ارشد مجاهدین، این شهر را ترک کرد و در شمال کابل مستقر شد؛ جایی که عمدتا زیر کنترل فرمانده مسعود قرار داشت.

به دنبال سقوط طالبان آقای سیاف به کابل برگشت و در نقش های گوناگونی در ایجاد ساختارهای جدید قدرت در این کشور نقش بازی کرد. او در لویه جرگه (نشست بزرگ افغانها) اضطراری و قانون اساسی شرکت کرد و بعدا هم به عنوان نماینده مردم کابل به پارلمان افغانستان راه یافت.

درحال حاضر آقای سیاف یک دانشگاه خصوصی به نام " دعوت" در کابل ایجاد کرده است.

سیاف از رهبران جهادی است که موضع تندی علیه طالبان دارد و اخیراً در مراسم دومین سالگرد ترور برهان الدین ربانی رئیس جمهوری پیشین تاکید کرد که حملات انتحاری حرام است.

هدایت امین ارسلا

Image caption هدایت امین ارسلا

هدایت امین ارسلا ۶۸ ساله، پشتون و در کابل به دنیا آمده است.

او در دوران ریاست جمهوری حامدکرزی در دولت‌های موقت و انتقالی افغانستان عضویت داشت. در دور قبلی انتخابات ریاست جمهوری افغانستان به عنوان نامزد انتخابات ریاست جمهوری این کشور با حامد کرزی رقابت کرد، ولی با کسب کمتر از سه هزار رای در ردیف سی ام قرار گرفت.

در این انتخابات، ژنرال خداداد، وزیر پیشین مبارزه با مواد مخدر افغانستان و صفیه صدیقی، عضو سابق مجلس نمایندگان، معاونان اول و دوم آقای ارسلا هستند.

هدایت امین ارسلا لیسه/دبیرستان را در کابل خواند و آموزشهای عالی را در دانشگاه الینویز جنوبی در آمریکا در رشته اقتصاد به پایان رساند. آقای ارسلا مدرک دکتری خود را هم در همین رشته از دانشگاه جورج واشنگتن به دست آورد.

او در سال ۱۹۶۹ به عنوان نخستین افغان کارمند بانک جهانی شد و ۱۸ سال در این بانک کار کرد.

آقای ارسلا در سال ۱۹۸۷ از کار در بانک جهانی دست کشید و به صفوف مجاهدین پیوست. در سال‌های ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۲ آقای ارسلا به وزارت مالیه/دارایی دولت مجاهدین در پاکستان منصوب شد.

در سال ۱۹۹۳ آقای ارسلا عهده دار وزارت خارجه در دولت مجاهدین در کابل شد اما برای مدت کوتاهی در این سمت باقی ماند.

بعد از سقوط طالبان هدایت امین ارسلا در اجلاس بن به عنوان وزیر تجارت و معاون رئیس اداره موقت به رهبری حامد کرزی معرفی شد.

بعد از برگزاری لویه جرگه اضطراری که در آن لویه جرگه حامد کرزی را برای دو سال به عنوان رئیس دولت انتقالی برگزیدند، هدایت امین ارسلا در کابینه جدید آقای کرزی عهده دار وزارت مالیه شد.

آقای ارسلا در کابینه حکومت منتخب آقای کرزی راه نیافت، اگرچه حامد کرزی آقای ارسلا را به عنوان "وزیر ارشد" به مجلس نمایندگان معرفی کرد اما مجلس نمایندگان به دلیل این که چنین پستی در قانون اساسی افغانستان پیش بینی نشده است اورا رد کرد.

اما آقای ارسلا با وجود نظر مخالف مجلس نمایندگان، به کار خود به عنوان "وزیر ارشد" ادامه داد. آقای ارسلا اگرچه سمت اجرایی نداشت ولی در نشستهای هفتگی کابینه شرکت می کرد.

بعد از انتخابات نیز کرزی او را به عنوان وزیر ارشد خود اعلام کرد.