روزنامه های کابل؛ سه‌ شنبه هشتم دلو

دستور رهایی ۳۷ نفر از ۸۸ زندانی بگرام توسط حکومت افغانستان، امضای موافقتنامه امنیتی با آمریکا و حاشیه های عملیات مشترک نیروهای امنیتی افغان و آمریکایی در ولسوالی سیاه‌گرد پروان همچنان سرخط روزنامه های چاپ کابل است.

از چند هفته‌ به این سو این سه مساله سوژه مطالب تحلیلی و خبری روزنامه ها و نشریات چاپ افغانستان شده است.

روزنامه افغانستان، در سرمقاله خود در مورد تبعات این که اگر موافقتنامه امنیتی-دفاعی بین افغانستان و آمریکا امضا نشود، نوشته است که در قدم اول هنوز که تنها مساله تاخیر امضای این موافقتنامه روی زبان ها است، روابط دو کشور به حدی متشنج شده که "در ۱۲ سال گذشته" چنین نبوده است.

روزنامه می‌نویسد که در برابر پافشاری ها و دپلماسی آمریکا به هدف تعیین سرنوشت امضای موافقتنامه امنیتی، دولت افغانستان اما چنان به تندی موضع گیری می کند که به نظر می رسد این کشور هراسی از بودن و یا نبودن آمریکا ندارد.

نویسنده روزنامه به آن چه در جریان جنگ های داخلی تا زمانی که طالبان در قدرت بودند نگاهی انداخته و گفته که نتایج این جنگ ها بحران سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، مهاجرت های میلیونی، فقر، گسترش تولید، استفاده و قاچاق مواد مخدر و موارد این چنینی بوده که اگر دولت مبارزه ده ساله با تروریسم و مصارفی که در این زمینه صورت گرفته است را نادیده بگیرد افغانستان روزهای خوشی در پیش نخواهد داشت.

اما برخلاف، روزنامه محور در مطلب صفحه اول خود در تحلیلی زیر عنوان "موافقتنامه‌ای که بی ارزش شده است"، امضای موافقتنامه امنیتی را موضوعی جنجالی توصیف کرده و گفته آمریکا سعی دارد به این موافقتنامه که دیگر "ارزشی ندارد" توسط حامد کرزی رئیس جمهوری افغانستان، دوباره اهمیت دهد.

حامد کرزی رئیس جمهوری افغانستان سه روز پیش در جریان یک نشست خبری در کابل، امضای موافقتنامه امنیتی با آمریکا را با معاده گندمک زمان عبدالرحمان مقایسه کرد و گفت که تا آمریکا خواست هایش را برآورده نکند، حاضر به تن دادن به امضای این موافقتنامه نیست.

روزنامه محور، در ادامه مطلب خود نوشته است که بحث روی این مساله که موافقتنامه امنیتی پیش از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری امضای شود یا بعد از آن، موضوعی جداگانه است اما این که آمریکا می‌خواهد امضای رئیس جمهوری کرزی پای این موافقتنامه باشد، سوال برانگیز است.

تعدادی از رونامه‌های چاپ امروز کابل هم برای سخنرانی سالانه بارک اوباما رئیس جمهوری آمریکا که انتظار می‌رود پیام آمریکا در مورد امضای موافقتنامه امنیتی و چشم انداز این کشور از آینده افغانستان هم بخشی از آن باشد، لحظه شماری می‌کنند.

روزنامه وحدت، در سرمقاله خود زیر عنوان "پیام آخر اوباما" نوشته که هنوز روشن نیست که آخرین پیام رئیس جمهوری آمریکا در مورد افغانستان، اعلام گزینه صفر خواهد بود یا مساله دیگری اما این که روابط دو کشور هر روز بدتر می‌شود، واضح است.

به نظر سرمقاله نویس این روزنامه، قضاوت در مورد عوامل پشت پرده تعلل افغانستان در امضای موافقتنامه امنیتی دشوار است اما صبر آمریکا و بهانه‌جویی های دولت افغانستان در قالب ارائه یک سری شرایط، سبب سردرگمی طرف مقابل و بی سرنوشتی موافقتنامه خواهد شد زیر این شرایط "بی معنی" است و با واقعیت‌های افغانستان، منطقه و جهان سازگاری ندارد.

وحدت، در ادامه نوشته که امیداور است بارک اوباما گزینه صفر را مطرح نکند و همچنان به حمایت سیاسی و نظامی از افغانستان در سال های پیش رو تعهد کند.

اما برخلاف وحدت، روزنامه ویسا برداشت دیگری دارد. به نظر این روزنامه، دولت آمریکا در پیوند به مساله امضای موافقتنامه امنیتی، رفتار اصولی نمی‌کند و در پی امتیازات یک طرفه به نفع خود است و برای رسیدن به این هدف "سیستماتیک" عمل می‌کند.

سرمقاله نویس ویسا، می‌نویسد که افغانستان در وضعیتی در آستانه امضای موافقتنامه امنیتی با آمریکا است که هنوز سرنوشت مردم این کشور پس از حضور سیزده ساله جامعه جهانی مبهم است. نویسنده پرسیده که چرا پس از این همه سال خروج نیروهای خارجی همچنان به معنی یک فاجعه است؟

اما این روزنامه در ادامه نقد کوتاهی کرده و نوشته که افغانستان تعریف مشخصی از روابط خود با جامعه جهانی به شمول آمریکا ندارد و مواضع این کشور در مورد دوام جنگ و چگونگی رسیدن به صلح گنگ است.

روزنامه ماندگار، در سرمقاله ای امضای موافقتنامه امنیتی را در پرتو روابط آمریکا و پاکستان به بحث گذاشته و از زبان مقام های پاکستانی نوشته که اسلام‌آباد و واشنگتن به توافقاتی در مورد افغانستان دست یافته اند.

ماندگار نوشته که تاخیر حامد کرزی در امضای موافقتنامه امنیتی سبب شده که پاکستان با استفاده از فرصت، تلاش کند آمریکا "عینک پاکستان به افغانستان ببیند."

این روزنامه می نویسد که دولت آمریکا و سیاست مداران آمریکایی "کلیتِ روابط و همکاری‌شان با افغانستان را قربانیِ ندانم‌کاری‌های آقای کرزی نکنند و در برابر اقداماتِ ناشیانه وی، شتاب‌زده تصمیم نگیرند."

در کنار این رسانه های خصوصی و نشریات منتقد دولت، روزنامه دولتی انیس عنوان سرمقاله خود را گذاشته "جنگ روانی روابط و اعتماد متقابل را صدمه می‌زند" و نوشته که "سرنوشت افغانستان گویی چنان است که هرگاه از یک توفان رهایی می‌یابد با توفان خطرناکتر دیگری مواجه می‌شود."

انیس نوشته که با گذشت زمان نه تنها که رویای مردم افغانستان به حقیقت مبدل نشد که هر روز انتحار، انفجار و تلفات غیرنظامی بیشتر شد.

به نظر نویسنده انیس شماری از رسانه ها به تبلیغات روانی علیه دولت افغانستان می پردازند که مردم را نسبت به آینده نا امید می کنند اما آن گونه که سرمقاله نویس انیس می‌نویسد حالا دولت افغانستان تقویت شده و توانایی ایستادگی در مورد هر نوع بحران را دارد.