پایان المپیک سوچی بدون افغانستان

حق نشر عکس BBC World Service
Image caption تنها ورزش زمستانی آشنا در افغانستان، اسکی روی برف است که نخستین تجربه‌های حرفه‌ای آن در بامیان اتفاق افتاده

بازی‌های المپیک زمستانی سوچی در روسیه، در حالی به‌پایان رسید که افغانستان هیچ نماینده‌ای در این رقابت‌ها نداشت.

در رده‌بندی پایانی این دوره از رقابت‌های المپیک زمستانی، کشور میزبان با دوازده مدال طلا، یازده نقره و نه برنز بر سکوی نخست ایستاد.

نروژ با مجموع بیست و شش و کانادا با بیست و چهار گردن‌آویز، رده‌های دوم و سوم این بازی‌ها را از آن خود کردند.

بازی‌های المپیک سوچی روز هفتم فوریه در ورزشگاه المپیک فیشت آغاز شد و نزدیک به ۲۸۰۰ ورزشکار از ۸۸کشور جهان و در پانزده رشته ورزشی در آن به رقابت پرداختند.

در مراسم گشایش این مسابقات، حامد کرزی رییس‌جمهوری افغانستان با دعوت ویژه ولادیمیر پوتین همتای روسی‌اش به سوچی رفت تا تماشاگر مراسم آغازین المپیکی باشد که کشورش در آن هیچ نماینده‌ی نداشت.

پس از پایان مراسم افتتاحیه نیز، آقای پوتین تندیس یادبود رقابت‌های المپیک سوچی را به حامد کرزی اهدا کرد که این تندیس در بازگشت به کابل، به ریاست تربیت‌بدنی افغانستان، سپرده شد.

بامیان، تنها جرقه امید

هرچند افغانستان کشوری کوهستانی است، اما رشد ورزش‌های زمستانی در آن، چندان چشمگیر نبوده است. تنها رشته زمستانی آشنا در افغانستان، اسکی روی برف است که نخستین تجربه‌های حرفه‌ای آن در بامیان اتفاق افتاده است.

جهانگردان خارجی نخستین کسانی بودند که پای این ورزش را به کوه‌های بامیان باز کردند.

سپس شرکت‌ها و نهادهای داخلی نیز، به استفاده از این رشته برای جذب جهانگرد، علاقمند شدند.

یک‌سال پیش، برگزاری مسابقات اسکی در بامیان، امید به بیشتر شدن علاقه و تلاش برای رشد و گسترش ورزش‌های زمستانی در افغانستان را افزایش داد.

در مسابقاتی که سال گذشته در بامیان به‌ راه افتاد، ورزشکارانی از افغانستان، استرالیا، نروژ، فرانسه، انگلستان، آمریکا، زیلاند نو و اسلونی، فاصلۀ ۲.۶ کیلومتری را پیمودند و ورزشکاران افغانستان رده‌های نخست را از آن خود کردند.

یک روز پس از آن نیز، رقابت‌های اسکی زنان در بامیان برگزار شد و در میان هشت شرکت‌کننده این بازی، یک ورزشکار بومی از بامیان قهرمان شد.

شماری از توریستان اسکی‌باز که به بامیان سفر کرده بودند، در کتابی زیر نام 'اسکی در بامیان'، این منطقه را یکی از بهترین مکان‌ها برای این ورزش، قلمداد کردند.

مسوولان یکی از شرکت‌های خصوصی جهانگردی می‌گویند: «در یک سال گذشته، درآمد حاصل از بازی‌ اسکی در بامیان، بیش از چهارده هزار دلار آمریکایی بوده است.»

چرا افغانستان نبود؟

حضور برون‌مرزی افغانستان در رشته‌های زمستانی،خیلی ناچیز است.

حق نشر عکس AP
Image caption بازی‌های المپیک زمستانی سوچی در روسیه، در حالی به‌پایان رسید که افغانستان هیچ نماینده‌ای در این رقابت‌ها نداشت

افغانستان سه سال پیش، با فرستادن یک نماینده به رقابت‌های زمستانی آسیا، عضویت فدارسیون آسیایی این بازی‌ها را به دست آورد و این نخستین تجربه برون‌مرزی ورزش‌های زمستانی برای افغانستان بود.

عمر رونا، ورزشکار افغان که در آلمان زندگی می‌کرد، نخستین کسی بود که به‌نمایندگی از افغانستان در رشته زمستانی اسکی استقامت، به طول پانزده کیلومتر در شهر آلماتی قزاقستان شرکت کرد.

اما پس از آن، ورزش‌های زمستانی افغانستان، حتا فرصت حضور در المپیک را نیز نداشته‌اند.

بهار مهر، دبیر فدراسیون اسکی افغانستان می‌گوید که این فدراسیون، پنج‌ماه پیش از برگزاری المپیک زمستانی سوچی، تلاش‌ها برای فرستادن تیم به این رقابت‌ها را آغاز کرده بود، اما دلایل مختلفی از جمله دودستگی در رهبری ورزش کشور، منجر به ناکامی این برنامه و جا ماندن افغانستان از این بازی‌ها شد.

به گفته آقای مهر، در چند ماه گذشته اداره ورزش کشور دچار یک بحران مدیریتی بوده در میان این کشمکش‌ها و اختلافات، ورزش صدمه فراوانی دیده است.

وی‌ می‌گوید فهرست تیم‌ ملی اسکی افغانستان، هنوز از سوی مسوولان اداره ورزش تایید نشده است.

به‌باور آقای مهر، مشخص نبودن تعریف و حوزه کاری دو اداره 'ریاست تربیت بدنی' و 'کمیته المپیک'، بی‌برنامگی را در ورزش کشور به‌ بار آورده است.

ریاست تربیت بدنی یک نهاد دولتی است و حوزه فعالیت آن جدا از کمیته المپیک دانسته می‌شود، اما نامشخص بودن جایگاه این دو نهاد در کشور، توان فعالیت اجرایی را از کمیته المپیک سلب کرده و این‌نهاد به دلیل نرسیدن به سودآوری و خودبسندگی مالی، نمی‌تواند در فرستادن تیم‌ها به بازی‎های جهانی، مستقل عمل کند.

آقای مهر تصریح می‌کند که بهای ادامه این روند، سنگین‌تر از حضور نیافتن در المپیک است و این مشکل حتا می‌تواند ورزش افغانستان را تا سرحد تعلیق پیش ببرد.

دبیر فدراسیون اسکی با اشاره به کمبود امکانات برای رشد ورزش‌های زمستانی در کشور می‌افزاید که افغانستان نه‌تنها در بخش امنیت، ثبات و بازسازی به کمک نیروهای خارجی نیاز دارد بلکه در رشد ورزش نیز، نیازمند همکاری آن‌هاست.

مطالب مرتبط