موبایل و طالبان، مانع ایجاد استخرهای زنانه در افغانستان

Image caption در سالهای اخیر شمار زیادی استخر و مجموعه آبی در کابل برای مردان ساخته شده است

علاقمندی مردان به ورزش و تفریح شنا در افغانستان، سرمایه گذاران زیادی را تشویق کرده که استخرهای بزرگ و مدرنی برای آنها بسازند و تجارت پرمفادی را آغاز کنند.

اما با وجود علاقمندی شمار زیادی از زنان به این ورزش، تاکنون حتی یک استخر زنانه در تمام افغانستان ساخته نشده و حتی استخری را نمی‌توان یافت که زمان مشخصی در اختیار بانوان باشد.

گفته می شود که نگرانی های امنیتی دلیل اصلی است که تاکنون هیچ کسی حاضر به انجام این کار نشده است.

این در حالی است که دو، سه دهه قبل استخرهایی مختص زنان در افغانستان وجود داشته.

تمسخر، نتیجه جستجوی استخر زنانه

فاطمه فیضی دانشجو در کابل می‌گوید که او و بسیاری از دوستانش علاقه زیادی به شنا دارند اما تاکنون موفق نشده اند هیچ جایی را برای این تفریح و ورزش که مختص به زنان باشد، پیدا کنند.

او می‌گوید: "زمانی که شاگرد مکتب بودم، با دوستانم وقتی یک استخر نو ساخته می شد، می رفتیم و می‌پرسیدیم که جایی برای شنای زنان هست یا نه؟ یا جواب نمی دادند یا می گفتند که نه برای زنها نیست و گاهی با خنده و تمسخر رو به رو می شدیم."

فاطمه می گوید با وجود این که سنت و باورهای مردم در این کشور، حتی تفریح را برای زنان بد می داند، بسیاری از زنان جوان حاضر هستند شنا بیاموزند و شنا کنند.

ترس از موبایل و پخش فیلم شنای زنان

نرگس اخلاقی ورزشکار است او دریکی از رشته های رزمی توانسته است باشگاه و استاد پیدا کند و ورزش کند، او می گوید از کودکی شنا را دوست داشته و در ایران آموخته است.

او به همراه خانواده اش یازده سال قبل به کابل بازگشته و دیگر شنا نکرده است.

نرگس می گوید عاشق شناست و شنا او را روحا آرام می کند.

او از مقامات مسئول شاکی است و می گوید استخرهای زیادی برای مردان ساخته شده اما حتی یک استخر برای زنان ساخته نشده زیرا آنها هنوز به حقوق زنان باور ندارند.

نرگس ورزشکار است و می گوید بارها بحث ساخت یک استخر زنانه در محافل ورزشی مطرح شده اما نگرانی از وجود موبایل های پیشرفته و احتمال فیلمبرداری از شنای زنان تنها دلیل برای محروم ماندن زنان از تفریخ و ورزش شنا است.

او گفت: "آنها می ترسند که به مشکل برنخورند، کسی با موبایل فیلم نگیرد و بعد پخش نکند. فکر می کنند هنوز زمان ساخت استخر و شنای زنان در افغانستان نرسیده است."

نگرانی از تهدید طالبان

قاسم حمیدی رئیس فدراسیون واترپلو و یکی از مسئولان استخر لاجورد در کابل می‌گوید که تقریبا تمام استخرهای ساخته شده در کابل، خصوصی هستند.

او می گوید: "مشکلی که خیلی رنج آور است مشکلات سنتی در کشور ماست. ما مشکل تهدید شدن هتل ها و پارک ها را داریم، چه برسد به این که خانم ها بیایند در استخر شنا کنند. بیشتر سرمایه گذاران از تهدیدهای امنیتی نگرانند و به طور مستقیم از تهدید طالبان."

وی می افزاید که علاوه بر این مشکل، سرمایه گذارن خصوصی به خاطر مفاد کمی که ممکن است در ساخت استخر زنانه داشته باشند، در این بخش حاضر به سرمایه گذاری نیستند.

به گفته آقای حمیدی، با ساخت استخر زنانه یا اختصاص روزهایی به شنای زنان در استخرهای مردانه، آنها مجبورند حداقل بیست تا سی زن را استخدام کنند و بر اساس برآورد احتمالی شان، مفاد به دست آمده کمتر از هزینه و خرج آن است.

شنا ورزشی مردانه

ظریف جلال رئیس فدراسیون شنای افغانستان می گوید که این فدراسیون در سال ۱۳۸۲ ایجاد شده اما تاکنون تنها تیم ملی مردان داشته است.

آقای جلال مشکلات فنی را نیز دلیل اصلی عقب ماندگی شنا به عنوان ورزش در بین زنان می داند.

او می گوید که برای ساخت استخرهای زنانه، ضرورت به نجات غریق های زن است که اکنون شمارشان در افغانستان انگشت شمار است.

به گفته آقای جلال، با وجود همه این مشکلات تلاش ها برای ساخت استخرهای زنانه ادامه دارد و یکی دو سرمایه گذار علاقمندی شان را برای این کار اعلام کرده اند.

به اساس معلومات فدراسیون شنای افغانستان، اکنون شانزده استخر سرپوشیده و شش استخر سرباز در کابل و شماری استخر در ولایات وجود دارد و حالا شمار زیادی از زنان چشم به راه افتتاح اولین استخر زنانه در این کشور هستند.