سرگذشت شعر زنان افغانستان، بخش اول
پخش این فایل در دستگاه شما پشتیبانی نمی شود.

سرگذشت شعر زنان افغانستان، بخش اول

تهیه برنامه‌های سرگذشت شعر زنان افغانستان نخستین بار در سال ۱۹۹۹ میلادی زمانی که صدای زن در حال خفه شدن بود و طالبان می خواستند زن را در هر زمینه ای از صحنه اجتماعی حذف کنند، رویدست گرفته شد. بسیاری از شاعران زن در نتیجه جنگ و نا امنی به کشورهای مختلف جهان پناهنده شدند.

مصاحبه با شماری از شاعران زن که به دسترس بودند یا به صورت دیداری یا از راه تلفن انجام شد و بسیاری از شاعرانی هم بودند که از آنها سراغی نبود که در کجا هستند.

از آن زمان تا حالا چند تن از شاعران و محققانی که در این رشته برنامه‌ها صدای شان را می شنوید بدرود حیات گفته اند. لیلا کاویان و لیلا صراحت شاعر، پروفیسور عبدالاحمد جاوید نویسنده و محقق و سپیده آواز خوان که شعری از رابعه بلخی را زمزمه کرده و آهنگی بر اساس شهر سیمین بهبهانی خوانده است، که دیگر در میان ما نیستند.

شعر خود صدایی از سکوت بود از شاعرانی که مخفی بودند یا مثل رابعه برای بیان عشق و شعر رگ زده می شدند. این برنامه ها کوششی بود تا زنان شاعر را از اقصای جهان بیابیم و صدای شان را ثبت کنیم. شاعرانی بود که نمی یافتم شان، شکریه عرفانی و مریم ترکمنی یا شاعرانی بودند که سخن نمی زدند. شماری هم دور از دسترس تلفن بودند مانند شاعران زن در هرات، نادیه انجمن یکی از آنها بود که او هم بعد ها قربانی خشونتی شد.

این رشته برنامه ها را روزهای جمعه از رادیوی بی بی سی می شنویم و تکرار آن روزهای شنبه ساعت ۱۰:۳۰ شب به وقت افغانستان پخش می‌شود.