اشرف‌غنی احمدزی زیر ذره‌بین افکار عمومی

حق نشر عکس .

می‌گویند مصرف ماهانه عسل در ارگ ریاست جمهوری، چندین کیلو بوده و اشرف غنی احمدزی حالا دستور داده است عسل از منوی صبحانه ارگ حذف شود.

می‌گویند شمار کارگران آشپزخانه ارگ، ده‌ها نفر بوده و حالا رئیس جمهور گفته تنها به نیمی از آن کارگران ضرورت دارد.

می‌گویند به گاردهای ریاست جمهوری گفته حقوق ماهوارتان هشت هزار افغانی (نزدیک به ۲۰۰ دلار) است می‌خواهید بمانید نمی خواهید بروید. می‌گویند، خارجی‌ها بسیار فشار وارد آوردند تا عوامل حادثه پغمان اعدام نشوند اما رئیس جمهور زیر بار فشارهای خارجی نرفت.

منبع هیج یک از این "می‌گویندها" معلوم نیست و از سوی منابع رسمی نیز تائید نشده است. اما در تاکسی در رستورانت و در کوچه پس کوچه‌ها، قصه رئیس جمهور غنی احمدزی و اقداماتی از نوع آنچه در بالا ذکر شد، برسر زبانها است.

پیگیری پرونده کابل‌بانک، امضای پیمان امنیتی با آمریکا و ناتو، دیدار رو در رو با زندانیان پلچرخی، از اقداماتی است که آقای غنی را به عنوان، کسی که اراده سیاسی قاطعی برای انجام تغییرات گسترده دارد، نشان داده است.

یافتن پاسخ این سوال که دولت وحدت ملی و آقای غنی احمدزی تا چه حد ممکن است در عملی کردن وعده های خود، موفق شوند، هنوز بسیار زود است. اما گفته‌هایی که در بالا آمد نشان می‌دهد که اقدامات اخیر آقای غنی تکانه هایی را در جامعه ایجاد کرده و نیز نشانه این است که مردم انتظار تغییرات گسترده را از حکومت جدید دارند.

شاید به همین دلیل است که طرح نگرانی‌های جدی نیز به همین میزان گسترده است. نگرانی از اینکه آیا رئیس جمهور غنی احمدزی در اعمال تغییراتش سرعت بیش از حد ندارد؟ و آیا این شتاب بیش از حد او را به سرنوشت شاه امان الله خان و حزب دموکراتیک خلق دچار نخواهد کرد؟

پوشش گسترده و لحظه به لحظه رسانه های داخلی افغانستان از حوادث روز مره و تحلیل و ارزیابی کوچکترین اتفاق سیاسی و اجتماعی در این رسانه ها، سبب شده که حتی افراد عادی جامعه نیز با چالشها و مشکلاتی که هر برنامه اصلاحی در افغانستان با آن روبرو خواهد شد را بشناسند و با همدیگر بحث کنند.

به همین دلیل قصه مشکلات و چالشها نیز به همان اندازه در میان مردم گسترده و جدی است و در میان مردم عادی سوالاتی از این قبیل ایجاد کرده که آیا رقبای دیروز همکاران خوبی در آینده خواهند شد یا نه؟ و اینکه گروه‌های مختلف و چهره های تاثیرگذار سیاسی که ممکن است در نتیجه تغییرات آسیب ببینند، با دولت وحدت ملی همکاری خواهند کرد؟

بر خلاف تصور عمومی که انتظار می‌رفت اشرف غنی احمدزی نخستین اقدامش را با مشخص کردن کابینه اش آغاز کند، او گام اول را در راستایی برداشت که نشان از عزم او در مبارزه با فساد پیچیده، سیستماتیک و ریشه دار در دولت افغانستان دارد.

او در نخستین سخنرانی خود در روز مراسم تحلیف گفت در دستگاه قضایی فساد وجود دارد و او برای اصلاح آن از تمامی اختیارات قانونی خود استفاده خواهد کرد. اما واکنش شورای عالی قضای افغانستان به این سخنان آقای غنی احمدزی جدی و صریح بود و نشان داد که کار به این سادگی‌ها هم نیست، شورای عالی قضا بر استقلال قوه قضایی تاکید کرد و گفت اطلاعات آقای غنی احمدزی در مورد فساد در دستگاه قضایی دقیق نبوده است.

در حالی که حدود دو هفته از ریاست جمهوری آقای غنی می‌گذرد، اما هنوز او با وزرای قبلی که همه آنها را بعنوان سرپرست گماشته است، کار می‌کند.

عده ای تشکیل کابینه جدید را مهم ترین چالش آقای غنی می‌دانند و علت این تاخیر را ماهیت ائتلافی دولت وحدت ملی می‌دانند.

اما عبدالعلی محمدی مشاور حقوقی آقای غنی در صفحه فیسبوک خود نوشته که تاخیر در این زمینه به این دلیل است که رئیس جمهور افغانستان در حال مطالعه و بررسی ساختار کنونی حکومت است و اینکه چه تغییراتی باید در این ساختار بیاید؟

بحثی به این گستردگی در مورد رئیس جمهور غنی‌احمدزی و اقدامات اخیر او، نشانه این است که افکار عمومی، او را به دقت زیر ذره‌بین دارد. کما اینکه وقتی عمر زاخیلوال وزیر مالیه پیشین به عنوان مشاور اقتصادی رئیس جمهوری منصوب و معرفی شد، در رسانه های داخلی بحث جدی در مورد این اقدام رئیس جمهوری مطرح شد و منتقدان آقای غنی گفتند، عمرزاخیلوال خود از کسانی است که متهم به دست داشتن به فساد بوده و گماشتن او در چنین سمتی به معنی برخورد گزینشی رئیس جمهوری با پدیده فساد است.

لازم به یاد آوری است که آقای زاخیلوال از سوی هیچ دادگاهی به دست داشتن در فساد متهم نشده است.

از بگو مگوهای مردم عادی و بحث‌های رسانه‌ای که بگذریم، وضعیت در میان قشر سیاسی و نیز بازار، آرام است. بازار هنوز واکنش خاصی به آقای اشرف غنی‌احمدزی نشان نداده است. نرخ افغانی به ارزهای خارجی همان است که بود و سیاستمداران نیز با احتیاط کامل و با تکرار اما و اگرهای زیادی در مورد آقای غنی و اقدامات اخیر او سخن می‌گویند.

به نظر می‌رسد بخش قابل ملاحظه ای از سیاسیون و بازارایان، قبل از نشان دادن هر واکنشی منتظرند تا چهره کامل حکومت آینده را ببینند و با خلق و خوی آن بیشتر آشنا شوند.