فعالان مدنی افغان در لندن چه‌کردند؟

فعالیت گسترده نهادهای مدنی یکی از دستاوردهای سیزده ساله حکومت افغانستان به حمایت جامعه جهانی بوده است. حضور ۶۱ نفر از نمایندگان این نهادها در نشست لندن نشانه ای است از اینکه فعالیت ها و حضور این نهاد‌ها، از سوی دولت افغانستان و جامعه جهانی جدی گرفته شده است. اما ثمره این حضور در کنفرانس لندن چه بود؟ منیره یوسف‌زاده که خود نیز جز این هیات بود در این یادداشت فعالیت‌های این هیات در لندن را شرح داده است.

حق نشر عکس f
Image caption شصت و یک تن از فعالان مدنی افغانستان در نشست لندن شرکت داشتند

دیدار با مقامات دولتی

نمایندگان نهادهای مدنی در مدت یک هفته از حضور شان در لندن با شماری از مقام های بریتانیا و نمایندگان پارلمان این کشور دیدار کردند. در این دیدارها، اولویت‌های زنان، حقوق بشر، حقوق کودکان، مبارزه با فساد و حکومتداری خوب، از مسایلی بود که در این دیدارها، مطرح و به تفصیل روی آن بحث شد.

این دیدارها سبب شد تا مقام‌های بریتانیا تصویر مشخص تری از وضعیت پیدا کنند و قول حمایت و همکاری نیز دادند از جمله وزارت توسعه بین المللی بریتانیا وعده داد در زمینه بهبود وضعیت زنان در افغانستان سرمایه‌گذاری کنند.

نمایندگان پارلمان این کشور نیز حمایت جدی خویش را از خواسته های فعالین مدنی اعلام کرده که می تواند نقطه عطف این کنفرانس باشد.

خواسته های مشخص از جامعه جهانی

برای نهادهای مدنی حمایت جامعه جهانی در حفظ دستاوردهای گذشته و سرمایه گذاری آنها در بخش های بنیادی مهم است و می خواهند که از سرمایه گذاری های کوتاه مدت و مقطعی که تغییر بنیادی را به بار نمی آورند خودداری نموده و با بررسی وضعیت فعلی مردم افغانستان، حامی همیشگی مردم افغانستان، زنان و فعالان مدنی باشند تا ارزشهای مدنی و انسانی در این کشور نهادینه شود.

همچنین فعالان مدنی می خواهند که در راه ایجاد صلح نباید زنان، اقلیت ها و آزادی های مدنی و دستاوردهای یک دهه گذشته قربانی شود و باید زنان برای ایجاد صلح و تامین امنیت در سطوح بالای تصمیم گیری قرار گیرند تا صلح به معنای واقعی و بدون لگدمال شدن حقوق اقلیتها، اقوام و اشخاص تامین شود.

فعالان مدنی همچنین خواهان حضور بیشتر جوانان در پستهای کلیدی حکومت هستند چرا که بیش از ٧٠ درصد جمعیت کشور را جوانان تشکیل می دهند اما به دلیل ساختار سنتی و کهنه اداری و دولتی در افغانستان هنوز جوانان تحصیل کرده نیز در حاشیه قرار دارند.

فعالان مدنی در تمامی دیدارها و فعالیت های خود در حواشی کنفرانس لندن تاکید کردند که حاشیه نشینی جوانان و بخصوص زنان در سیاست، اقتصاد و تصامیم کلان ملی، اگر ادامه یابد، افغانستان نمی‌تواند شاهد آهنگ رشد و توسعه در یک دهه آینده باشد. بحث مبارزه با فساد نیز در همه دیدارها مطرح شد و دیگاه نمایندگان نهادهای مدنی روشن بود، حمایت از برنامه های دولت و هر برنامه دیگری که در نهایت منجر به کاهش و از بین بردن فساد شود و یکی از راه ها بدون شک حمایت و تقویت جامعه جهانی و رسانه‌ها به عنوان نهادهای ناظر و اهرم فشار است.

نگرانی ها

عدم تشکیل کابینه و خبرهایی از تقابل در درون حکومت وحدت ملی که گاه گاه به گوش می رسد نگرانی هایی را برای تطبیق تعهدات ایجاد می کند. مبارزه با فساد اگرچه شعار هر دو مقام بلندرتبه حکومتی است اما هنوز هم شنیده می شود.

افزایش حوادث انتحاری و جدی نگرفتن وضعیت جوانان و زنان نگرانی هایی هست که در افکار عامه و بخصوص فعالان مدنی خطور می کند. همه این نگرانی‌ها نیز در فرصت های مختلفی که در اختیار نمایندگان نهادهای مدنی گذاشته شد، مطرح شدند.

دستاوردها و خوش بینی ها

اعلام حمایت جدی تعدادی از وزرای خارجه کشورهای کمک کننده از خواسته های جامعه مدنی افغانستان، حضور متفاوت تر و قوی تر فعالان مدنی افغان و رسانه ها در کنفرانس لندن و دیدارهایی با مقامات بلندپایه کشورهای مختلف پیش از برگزاری کنفرانس لندن، می تواند نشانه این باشد که جامعه جهانی به این نتیجه رسیده است که برای آینده افغانستان افزون بر دولت این کشور باید به بخش خصوصی و نهادهای مدنی آن نیز گوش داد و خواست های آنها را در نظر گرفت.

مطالب مرتبط