روزنامه‌های کابل، یکشنه ۱۴ جدی

حق نشر عکس the 8 am
Image caption عکس و تیتر اول، روزنامه هشت صبح

سفر هیات گروه طالبان به کشور چین و آغاز سال ۲۰۱۵ مهم‌ترین مطالب روزنامه‌های امروز کابل را تشکیل می‌دهد.

مقام‌های گروه طالبان شایعات اخیر درباره سفر هیاتی از سوی این گروه به چین را تایید کرده‌اند.

روزنامه ۸صبح نوشته که نمایندگان گروه طالبان از قطر به پایتخت چین سفر کرده‌اند. گفته می‌شود که این نمایندگان با مقام‌های چینی دیدار و گفتگو کرده‌اند. به‌نظر می‌رسد که هیچ نوع محدودیتی بر سفرهای هیات گروه طالبان وجود ندارد.

این روزنامه افزوده که چندی پیش رئیس‌جمهور غنی هم به چین سفر کرد و از آن کشور خواست تا افغانستان را در راستای کشاندن گروه طالبان به پای میز مذاکره یاری رساند. روشن نیست که سفر نمایندگان گروه طالبان به چین به این موضع‌گیری رئیس‌جمهور غنی ربط دارد یا نه؟ وزارت خارجه کشور و سفارت افغانستان در چین باید در این مورد توضیح دهند.

نویسنده ۸صبح تاکید کرده که معامله با گروه طالبان، نمی‌تواند مشکل امنیتی چین را حل کند. سران چین شاید به یاد داشته باشند که آنان در زمان حاکمیت گروه طالبان در افغانستان هم، با این گروه ارتباط داشتند و خواستار وضع محدودیت بر فعالیت‌های ستیزه‌ جویان مخالف پکن شدند، اما این مشکل در آن زمان به‌صورت ریشه‌ای حل نشد. حالا هم معامله پشت پرده با گروه طالبان، این مشکل را حل نمی‌کند. مشکل زمانی حل می‌شود که چین در پی پایان جنگ، و تامین صلح عادلانه در افغانستان باشد.

این نویسنده افزوده که ایجاد روابط با گروه‌های شورشی خارج از چارچوب دولت و تضعیف دولت افغانستان، پیامدهای زیان‌باری دارد. ایران و پاکستان، پس از سقوط دکتر نجیب (رئیس‌جمهوری پیشین افغانستان) سیاست ضعیف‌سازی افغانستان و حمایت از گروه‌های خارج از بدنه دولت را در پیش گرفتند. اما این نوع سیاست هیچ سودی برای این کشورها نداشت. حالا ایران مجبور است حضور نظامی کشورهای را در افغانستان تحمل کند که آنان را برای خودش تهدید می‌داند. پاکستان نیز آرامش و اقتصاد پویایش را از دست داده است.

شهزاده شاهد، یکی از اعضای شورای عالی صلح، در گفتگو با روزنامه ۸صبح، گفته که این شورا در جریان سفر هیات گروه طالبان به چین قرار داشته و از تلاش‌های بین‌المللی و منطقه‌ای به‌منظور تامین صلح در افغانستان استقبال می‌کند.

آقای شاهد افزوده که به‌نظر شورای عالی صلح این سفر کلیدی نبوده و سفری به‌خاطر ایجاد رابطه و ملاقات بوده است. چون مسایل اساسی که مطرح می‌شود،‌ باید در مذاکرات بین‌الافغانی مطرح شود.

روزنامه وحدت نیز در سرمقاله خود با اشاره به سفر نمایندگان گروه طالبان به کشور چین نوشته که استفاده از کشور سوم در روند مناقشه بر انگیز صلح افغانستان، در قطر دستاوردهای چشم گیری نداشت.

سرمقاله نویس این روزنامه افزوده که چین با وجهه‌ای بی‌طرف در رابطه به مسئله افراط گرایی و نقش تاثیر گذاری که در منطقه بازی می‌کند، شاید بتواند گزینه‌ توانمندی در روند مذاکرات صلح میان دولت افغانستان و گروه طالبان باشد.

این روزنامه نوشته که هیات گروه طالبان به چین به رهبری مولوی دین محمد حنیف، وزیر پلان/ برنامه ریزی دوران طالبان، مشخصا چهار درخواست به عنوان پیش شرط صلح از دولت افغانستان داشته است؛ خارج شدن افراد گروه طالبان از فهرست سیاه، تغییر قانون اساسی براساس خواست گروه طالبان و توافق کابل، اعطای صلاحیت مطلق بر سه ولایت جنوبی افغانستان، مشارکت گروه طالبان در حکومت مرکزی و در نظر گرفتن جایگاهی برای گروه طالبان در کابینه افغانستان.

روزنامه آرمان ملی نیز با اشاره به سفر هیات گروه طالبان به کشور چین به نقل از ایمل فیضی، سخنگوی رئیس جمهور پیشین افغانستان نوشته که سفرهاى افراد گروه طالبان به کشور چین از سوى استخبارات پاکستان تنظیم شده و هدف این سفرها برای پاکستان امتیازگیری از چین و معامله با آن کشور است.

این مقام سابق دولت افغانستان گفته که در سال‌های گذشته نیز گروه طالبان توسط سازمان استخبارات پاکستان به برخی از کشور‌ها برده شده بود که یکی آن‌ها چین بود.

اهمیت سال ۲۰۱۴ برای افغانستان

روزنامه جامعه بازبه اهمیت سال ۲۰۱۴ برای افغانستان پرداخته و نوشته که شاید در سال‌های بعد، یا هم در اعصار بعد، اهمیت سال ۲۰۱۴ بیشتر درک شود. این سال، در تاریخ دولت‌ـ‌‌ملت‌سازی افغانستان، سالی دشوار، پر‌حسرت و دریغ، اما تعیین‌کننده و سرنوشت‌ساز بود. جدا از سایر اتفاقات خرد و ریز دیگر، دو اتفاق مهمی در این سال افتاد؛ انتقال مسئولیت‌های امنیتی از نیروهای بین‌المللی به نیروهای افغان و انتقال مسالمت‌آمیز قدرت سیاسی از یک رئیس‌جمهور منتخب به رئیس‌جمهور منتخب دیگر.

در سرمقاله این روزنامه آمده که افغانیزه‌ شدن فرایند دولت‌ـ‌ملت‌سازی اولین دستاورد این سال بود. به‌رغم همه شعارها و هیاهوی استقلال‌ مآبی مردم افغانستان، این مردم یکی از وابسته‌ترین جوامع سیاسی روی زمین است. در سال ۲۰۱۴ برای نخستین‌بار بود که در تاریخ سیاسی افغانستان مشروعیت سیاسی به یک چالش بزرگ سیاسی تبدیل شد و در نهایت همین مشروعیت به مفهوم مدرن کلمه بود که توجیهی را برای شکل‌گیری حکومت وحدت ملی فراهم آورد.

نویسنده روزنامه جامعه باز کاهش وابستگی اقتصادی را دستاورد دیگر این سال دانسته و افزوده که به‌لحاظ منابع، هرچند افغانستان یکی از کشورهای مستعد اقتصادی، در حد کشورهای در حال توسعه است، اما مردم و دولت افغانستان هرگز از فهرست فقیرترین و بینوا ترین کشورهای جهان بیرون نیامده است. از ۲۰۱۴ به این‌سو، کمک‌های جامعه جهانی رو به کاهش و زوال است. این اتفاق به ظاهر نامیمون و همراه با مشقت و رنج است، اما اگر رویکردی درستی به این مسئله وجود داشته باشد، می‌توان آن را به فرصتی برای کاهش وابستگی مالی و استقلال اقتصادی از طریق تقویت روحیه ملی برای مشارکت در بازسازی و تحمل سال‌های مشقت‌بار و دشوار مالی و اقتصادی تبدیل کرد.