روزنامه‌های کابل؛ چهارشنبه ۱۴ اسد

حق نشر عکس madegar
Image caption به نوشته ماندگار آقای عبدالله دیروز دستور داده که برگزار کنندگان مراسم سوگواری برای ملاعمر بازداشت شوند

روزنامه‌های کابل بعد از گذشت یک هفته از مرگ ملا محمدعمر، هنوز بیشتر مطالب تحلیلی و سرمقاله‌های خود را به اثرات این مرگ بر وضعیت افغانستان، بی اطلاعی مقامات دولتی از آن و فرصت‌های که برای دولت افغانستان پیش آمده اختصاص داده‌اند.

روزنامه افغانستان نوشته که حکومت افغانستان در قبال نیروهای مخالف دولت و گروه‌های حامی آنها از سیاست‌های دوگانه بهره می‌برد. از یک طرف روند صلح را با مصارف گزاف راه می‌اندازد و از گروه طالبان دعوت به مذاکره می‌کند و از سوی دیگر شعارهای تند جنگ را سر می‌دهد و از قتل و کشتار سخن می‌گوید.

نویسنده این روزنامه تاکید کرده که رئیس جمهور با استفاده از تعبیر "مخالفان سیاسی" برای افراد گروه طالبان به نگرانی مردم افزوده و از سوی دیگر تاکید می‌شود، کسانی که مردم و نیروهای امنیتی را می‌کشند، دشمن هستند.

این نویسنده ادعا کرده که گروه طالبان مانند گذشته نه به تعبیر نرم رئیس جمهوری افغانستان اهمیت دادند و نه به هشدارهای آن وقعی نهادند. سران این گروه همچنان بر طبل جنگ کوبیدند و از آغاز حملات بهاری خبر دادند. حملات بهاری گروه طالبان برخلاف سال‌های گذشته، بر ناامن سازی مناطق شمالی کشور تمرکز پیداکرد و چالش‌های زیادی را فرا روی حکومت در این مناطق به وجود آورد.

سرمقاله نویس روزنامه ماندگار نوشته که دیروز عبدالله عبدالله، رئیس اجرایی دولت وحدت ملی افغانستان دستور داد که آن‌عده از مقام‌های دولتی که در مراسم سوگواری ملاعمر شرکت کرده بودند، بازداشت و به پنجه قانون سپرده شوند.

نویسنده افزوده که آقای عبدالله زمانی این دستور را صادر کرد که نورالحق علومی، وزیر داخله(کشور) افغانستان در نشست شورای وزیران گزارش داد که برخی از کارمندان دولت در مراسم سوگواری ملاعمر شرکت کرده‌اند.

نویسنده مدعی شده که بازداشت این افراد می‌تواند ستون پنجم را که در دولت فعال‌ است، بشکند. مسلما مقام‌های دولتی که در مراسم گرامیداشت از ملاعمر شرکت کرده‌اند، "طالبان درون دولت" شناخته می‌شوند. آن‌ها کسانی هستند که افراد انتحاری را داخل کابل می‌سازند، در خانه‌های خود از آنان، پذیرایی و تا مقصد می رسانند.

روزنامه ۸صبحنیز نوشته است که امروز کل مقام‌های دولتی مرگ ملا محمدعمر را اعلام می‌کنند. اگر این مقام‌ها از مرگ ملا محمدعمر اطلاع داشتند، چرا این خبر را قبلا اعلام نکردند. چرا اسناد و مدارکی را که دال بر مرگ ملا محمدعمر بود، رسانه‌ای نکردند؟

در سرمقاله این روزنامه آمده است:" تردیدی نیست که مخفی ماندن مرگ ملا محمدعمر آن هم برای دو سال، ناکامی بزرگ امنیتی برای افغانستان و کشورهای عضو ناتو بود. این کشورها با آن‌که دستگاه‌های اطلاعاتی عریض و طویل دارند، اما هیچ کدام با قاطعیت اعلام نکردند که ملا محمدعمر مرده است."

حق نشر عکس madegar
Image caption عکس و تیتر اول روزنامه هشت صبح

نویسنده افزوده که سازمان اطلاعات ارتش پاکستان از مرگ ملاعمر اطلاع داشت و حالا که اعلام شده نیز چند دسته شدن گروه طالبان هم به زیان پاکستان نیست. پاکستان جناحی را روی میز مذاکره خواهد آورد که می‌خواهد و جناح‌های انشعابی را منزوی خواهد کرد.

نویسنده تاکید کرده که اکنون بر دولت افغانستان است تا از شکاف‌های رهبری طالبان، تاجای که ممکن است به سود امنیت افغانستان استفاده کند. گروه طالبان دچار خلاء رهبری است، صفوف طالبان فهمیده‌اند که در دو سال گذشته فریب خورده‌اند و از آنان به نام یک مرده بیعت گرفته شده‌است. افغانستان باید تا جای ممکن از این تحولات استفاده اطلاعاتی، نظامی، تبلیغاتی و سیاسی کند.

روزنامه دولتی اصلاح نوشته است که به نیکی یاد کردن از ملا عمر توسط شماری از شهروندان ناراحتی زیادی را در میان توده‌های میلیونی جامعه و شهروندان کشور به وجود آورد. این باعث شد که شماری به خیابانها ریختند و صدای اعتراض خود را بلند کردند.

نویسنده نوشته که ملا عمر جریانی را در افغانستان رهبری کرد که نه تنها در زمان حاکمیت خود غم و اندوه فراوانی را برای مردم افغانستان بوجود آورد، بلکه خونهای مردم زیادی را نیز بر زمین ریخت.

سرمقاله نویس اصلاح افزوده که از نظر این شهروندان همدردی و همسوی با گروه طالبان و از جمله خانواده و بستگان ملاعمر تایید بر همه این گونه اعمال گروه طالبان است.

روزنامه آرمان ملی نیز نوشته است که گروه طالبان همان‌های بودند که شماری آنان را فرشتگان نجات می‌دانستند.

نویسنده افزوه است که افراد این گروه در ۱۷اسد(مرداد) ۱۳۷۷ بزرگترین قتل عام را در شهر مزار شریف و حومه‌های آن راه اندازی کردند. آنان در این روز بیش از ۹ هزار تن از مردم مزار شریف را به شهادت رساندند.

نویسنده افزوده است:" آری، آن روزگاران را از یاد‌های مان نمی‌بریم و برای فرزندان مان نیز خواهیم گفت که از یاد نبرند تا تاریخ سیاه گروه طالبان همچنان با نفرین یاد شود."