۱۰۰ زن؛ زنان افغان در بریتانیا از خشونت خانوادگی در امان نیستند

Image caption لیلا در صحبتی با بی‌بی‌سی گفت که پس از آمدن به بریتانیا برخلاف انتظار با محدودیت‌های فراوانی مواجه شده است

خشونت علیه زنان در افغانستان پدیده تازه ای نیست. اما بی بی سی در یافته است که سالانه صد‌ها زن افغان در بریتانیا نیز با خشونت‌های گوناگون و سنت‌های سختگیرانه در میان خانواده‌هایشان مواجه اند.

"اِکرو" (ikwro) یا سازمان حقوق زنان کُرد و ایرانی که برای زنان افغان نیز خدمات حقوقی و اجتماعی عرضه می‌کند، می‌‌گوید که این نهاد سالانه به صورت میانگین ۳۰۰ تا۴۰۰ مورد خشونت علیه زنان افغان در بریتانیا را ثبت میکند.

بر بنیاد گزارشی که اخیرآ از سوی سازمان "اکرو" با همکاری پلیس بریتانیا منتشر شد، ظرف چهار سال گذشته نزدیک به ۱۲ هزار مورد تنها خشونت‌های ناموسی از سوی پلیس بریتانیا ثبت شده که شمار قابل ملاحظه آن نیز مربوط به زنان افغان مقیم این کشور می‌شود.

خشونت‌های جسمی، روانی، جنسی، اختطاف و حتی قتل شامل این دسته از خشونت‌های ناموسی ثبت شده‌اند. اما "اکرو" می‌گوید، از آنجای‌که آمار ارائه شده کلی است، نه بر مبنای کشوری و نژادی، دریافت شمار دقیق خشونت‌های ناموسی در میان زنان افغان ممکن نیست.

این در حالی است که گزارش جدید مرکز مطالعات خشونت‌های ناموسی نشان می‌دهد که در هر سال دست کم ۵ هزار قتل ناموسی در سراسر دنیا رخ می دهد که بیش از هزار نفر آن در کشور‌های هند، پاکستان و افغانستان به قتل می‌رسند.

زهرا رسولی، مشاور بخش افغانستان در سازمان "اکرو" می‌گوید با توجه به گزارش نشدن و عدم ثبت بیشتر موارد خشونت‌های خانوادگی از سوی زنان افغان، آمار اصلی خشونت‌های خانوادگی در میان زنان افغان در این کشور به مراتب بالا تر از موارد ثبت شده از سوی این نهاد است.

Image caption زهرا رسولی می‌گوید آمار اصلی خشونت‌های خانوادگی در میان زنان افغان در این کشور به مراتب بالاتر از موارد ثبت شده از سوی این نهاد است

خانم رسولی می افزاید که شماری از مردان افغان مقیم بریتانیا که با زنانی از افغانستان ازدواج می‌کنند، پس از این که همسران خود را به بریتانیا می‌آورند، از آنها همان توقعی را دارند که در افغانستان از آنها داشته اند. زمانی که پی می‌برند که همسرشان خواستار حق آموزش، کار و داشتن روابط اجتماعی می‌شوند، این مردان نیز در صدد محدود ساختن آنها می‌براید و برای این کار به خشونت متوسل می‌شوند.

’ لیلا ‘ که اسم مستعار او است، یکی از همین قربانیان خشونت‌های خانوادگی است. او به گفته‌ خودش زمانی که هنوز سن قانونی ۱۸ سال را تکمیل نکرده بود با مرد افغان مقیم بریتانیا ازدواج کرد و به امید آغاز یک زندگی جدید با همسرش که انتظار داشت در دیار غربت همراه و تکیه‌گاه‌اش باشد، به بریتانیا آمد. اما غافل از این بود که همسرش سنت‌های سخت‌گیرانه و مردسالارانه اجتماعی را اینجا نیز با خود آورده است .

لیلا، در حالی‌که آثار رنج ناشی از خشونتی که تجربه کرده بود، در چهره‌اش آشکار بود در صحبتی با بی‌بی‌سی گفت که پس از آمدن به بریتانیا برخلاف انتظار با محدودیت‌های فراوانی مواجه شده است. او اجازه بیرون رفتن از خانه ، استفاده از تلفن یا صحبت با دیگر زنان افغان را نداشته است. او که در اوایل زبان انگلیسی بلد نبود، برایش اجازه آموزش زبان نیز داده نشد و افزون برآن به صورت مداوم مورد ضرب و شتم قرار می گرفته است؛ به گونه‌ای که به گفته‌ وی آثار ضرب و شتم به صورت مداوم در چهره و زیر چشمانش پیدا بوده است.

لیلا آخرین باری را که از سوی همسرش مورد ضرب و شتم قرارگرفت به یاد می آورد:

"یک شب در خانه چیزی نبود که بپزم . همسرم باز هم دعوا سر داد و مرا مورد ضرب و شتم قرار داد . این بار همسایه‌ها که سرو صداهای ما را شنیدند، به پلیس تلفن کردند و پلیس آمد و همسرم را بازداشت کرد و بعد مرا به خانه امن منتقل کردند."

Image caption سلیما جهانگیر می‌گوید برخی مردان افغان تلاش می‌کنند دسترسی همسران‌شان را به عدالت محدود سازند

اما این تنها آن عده از زنان افغان نیستند که با مردان افغان مقیم بریتانیا ازدواج می‌کنند و پس از آمدن به بریتانیا مورد خشونت قرار می‌گیرند، بلکه برخی زنان و دختران افغانی که متولد اروپا هستند یا در کشور‌های غربی بزرگ شده اند، نیز برای داشتن ابتدایی‌ترین آزادی‌ها مانند آموزش، استقلال اجتماعی یا انتخاب همسر مورد خشونت‌های خانوادگی و ناموسی قرار می‌گیرند.

با آن‌که قوانین در بریتانیا برای جلوگیری از خشونت علیه زنان، موانع و محدودیت‌های فراوانی ایجاد کرده است، اما سلیما جهانگیر وکیل دادگستری در لندن می‌گوید "برخی مردان افغان تلاش می‌کنند دسترسی همسران‌شان را به عدالت محدود سازند و به این منظور همسران‌شان را به افغانستان منتقل می‌کنند و بعد تمامی مدارک آنها از جمله گذرنامه شان را می گیرند و و خود به بریتانیا باز می‌گردند و همسران‌شان در اسارت خانواده شوهران شان در افغانستان باقی می‌ماند."

آمار ارائه شده از سوی نهادهای حقوق بشری در بریتانیا نشان می‌دهد که خشونت یک پدیده فراگیری است که مرز و جغرافیا نمی‌شناسد و در کشور های پیشرفته غربی نیز سایه خشونت و سنت‌های دست و پا گیر اجتماعی دامن گیر زنان افغان است.

با آن هم برخی سازمان‌های حقوق زنان امیدوار اند با ارائه خدمات لازم و بالا بردن سطح آگاهی زنان افغان به توانمند شدن آنها کمک کنند و موارد خشونت علیه زنان در میان جامعه پناهندگان افغان در بریتانیا را کاهش دهند.