حامیان غنی و عبدالله چه می‌گویند؟

حق نشر عکس Reuters

در روزهای اخیر اظهارات انتقادآمیز عبدالله عبدالله، رئیس اجرایی حکومت وحدت ملی افغانستان از اشرف غنی، رئیس جمهوری این کشور و واکنش‌های ارگ ریاست جمهوری به این اظهارات، مباحثی فراوانی را در افغانستان در پی داشته است. بیشتر این مباحث روی این موضوع متمرکز بوده که چه چیزی موجب انتقادهای آقای عبدالله شده و چرا پس از دو سال کار مشترک، رهبران تشکیل دهنده حکومت وحدت ملی همچنان نگاه مشترکی به قضایا در افغانستان ندارند.

بی‌بی‌سی با امرالله صالح، رئیس روند سبز و از حامیان عبدالله عبدالله و گل پاچا مجیدی، عضو مجلس نمایندگان افغانستان و از حامیان اشرف غنی صحبت کرده و از آنها این سوال‌ها را پرسیده است:

  • اختلاف رهبران دولت وحدت ملی بر سر چیست؟
  • چرا آقای عبدالله در این مقطع انتقادهای خود را علنی ساخته است؟
  • چرا آقای غنی در سه ماه گذشته با رئیس اجراییش دیدار دو نفره نداشته است؟
  • راه حل این اختلافات چیست و ادامه آن چه پیامدی برای افغانستان خواهد داشت؟

امرالله صالح، رئیس روند سبز و از حامیان عبدالله عبدالله

ظاهر شدن اختلافات موضوع تازه است اما پیشینه‌اش بر می‌گردد به زمانی‌که نتایج انتخابات درست اعلام نشد و از همان روز آغاز شد.

آنچه که رئیس اجرایی به ما یادآوری کرد، این بود که تمام فشار و رنج را خودش قبول کرده بود، نمی‌خواست که این موضوع را علنی بسازد و می‌خواست که این مشکلات در مباحثات زیر سقف حل شود.

اما بعدها متوجه می‌شود که تیم مقابل هدفشان این است که آهسته آهسته به زعم خودشان، هم عقبه مردمی‌اش را از بین ببرند و هم در حکومت به خواهش و تقاضا که دارند مطابق به موافقتنامه سیاسی وقعی و احترامی نگذارند و دکتر عبدالله را در یک تنگنا قرار می‌دهند و او مجبور می‌شود که طرفداران خود و مردم را در جریان بگذارد.

چون در این دو سال نتوانسته بود قناعت مردم را فراهم کند.

چند مورد بزرگ است و چند مورد هم در بحث تقسیم قدرت است. اگر ما موارد بزرگ را بر بشماریم، در توافقنامه سیاسی آمده که به مجرد امضا شدن این توافقنامه هر دو طرف تیمی را برای نوشتن تعدیل قانون اساسی فورا توظیف می‌کنند، شناسنامه الکترونیکی توزیع می‌شود و قانون انتخابات و نظام انتخابات اصلاح شود که این مسایل عمده و بزرگ هیچ یک انجام نشده است.

بیاییم و در مورد تقسیم قدرت صحبت کنیم. در توافقنامه سیاسی از لفظ تساوی‌گونه استفاده شده که قدرت مساوی‎گونه تقسیم می‌شود که در این مورد هم هیچ نوع رعایتی صورت نگرفته است.

چند وزیری هم که از جانب (تیم عبدالله) آورده‌اند، نه تنها این وزیران نمادین هستند، بلکه زیر فشار بسیار شدید هم قرار دارند. مثلا در روزهای گذشته وقتی‌که ما در جریان قرار گرفتیم، وزرای که از جانب دکتر عبدالله معرفی شده‌اند، حتی اجازه تعیین رئیس دفتر خود را ندارند.

یکی از روسا که مربوط تیم دکتر عبدالله بود، نزد ما آمده بود، گفت من رئیس یک اداره مستقل هستم و در پنج ماه گذشته برای من ۵۰ هزار افغانی بودجه دادند که مصرف کنم؛ بعد از اینکه من ۸ هزار افغانی این بودجه را مصرف کردم، سه بار هیات تفتیش/بازرس را نزد من فرستادند و من مجبور شدم که این ۸ هزار را دوباره برگردانم.

از این نوع فشارها روی تیم مشخص، حوزه دکتر عبدالله، اعمال می‌شود. دوم تیم مقابل در این اواخر شروع کرده‌ بودند به تحکیم جایگاه شخصی خود در حکومت، نه جایگاه سیاسی خود.

وزارت‌ها را بی‌ربط ساخته بودند، آنها را دور می‌زدند و امور را بدست خود گرفته بودند. مثال وزارت خارجه را می‌دهیم که سیاست خارجی و روابط خارجی کاملا به ارگ ریاست جمهوری انتقال یافته و وزیر خارجه را به حاشیه رانده‌اند.

گل پاچا مجیدی، عضو مجلس نمایندگان و از حامیان اشرف غنی

من فکر نمی‌کنم که از جانب رئیس جمهوری در زمینه اصلاحات کندی صورت گرفته باشد. رئیس جمهوری افغانستان در پرتو قانون اساسی، خواستار تحول است و شعار ما تحول و تداوم بوده است.

اگر بحث بر سر اصلاحات انتخاباتی باشد، بلی در این زمینه یک سلسله مشکلات ایجاد شده که این مشکلات ناشی از کندکاری و عدم علاقمندی رئیس جمهوری نبوده بلکه رئیس جمهوری علاقمند است که انتخابات با صورت بگیرد و شدیدا روی این کار دارد که فرمانی را در چند روز آینده راجع به انتخابات صادر بکنند که در پرتو آن فرمان تقنینی انتخابات صورت بگیرد.

در زمینه اصلاحاتی که رئیس جمهوری می‌خواهد در ادارات به پیش ببرد، شما در جریان هستید که در ستره محکمه (دادگاه عالی) و لوی سارنوالی (دادستانی کل) اصلاحات خوبی اعمال شده است.

همچنین من فکر می‌کنم که این موضوع کاملا درست نیست که رئیس جمهوری مشورت نمی‌کند. در مورد مقرری‌ها رئیس جمهور غنی و آقای عبدالله همیشه باهم مشورت داشته‌اند و هر روز بلا استثنا حداقل یکبار با هم ملاقات می‌کنند، چه در کمیسیون اقتصادی باشد، چه در شورای امنیت باشد، چه در کابینه باشد و چه در محافل دیگر آنها همیشه با هم دیدار داشته‌اند و در این باره مشورت‌ها داشته‌اند.

اکثر وزرای را که رئیس اجرایی به رئیس جمهوری معرفی کرده، با وصف آنکه آنها مشکلات زیاد داشته‌اند، از جانب رئیس جمهوری تایید شدند. شما در جریان هستید که در این اواخر یکی از معاونان بسیار ورزیده ما را از وزارت تجارت، جناب مزمل شینواری را رئیس جمهوری براساس اصرار رئیس اجرایی تعویض کرد و جایش را به جناب قربان حقجو داد. هر چند آقای شینواری شخصیت پاکی است و هیچ نوع مشکل نداشت ولی بازهم رئیس جمهوری درخواست آقای عبدالله را پذیرفت.

در ارتباط به موضوع تذکره‌های الکترونیکی (شناسنامه‌ الکترونیکی) باید بگویم که به هیچ وجه در این زمینه از سوی رئیس جمهوری کندی صورت نگرفته است. مشکلی که ایجاد شده، متاسفانه کسانی در بیرون حکومت مسایل ملیت، ملت و قومیت و از این قبیل چیزها را مطرح کردند که رئیس جمهوری مخالف این مسایل است و خواهان توزیع تذکره‌های الکترونیکی است.

من فکر می‌کنم مشکل اصلی موضوعاتی نیست که اینها (تیم عبدالله) بیان می‌کنند، بلکه مساله اساسی بحث مبارزه با فساد، مبارزه جدی لوی سارنوال (دادستان کل) و تعهدش به این موضوع است. شما حتما از گزارش اخیر سیگار (اداره بازرسی عمومی آمریکا برای بازسازی افغانستان) خبر دارید که در مورد موجودیت فساد میلیارد دالری در افغانستان است و اشخاص در این گزارش مشخص شده‌اند؛ فکر می‌کنم یکی از عوامل (نارضایتی تیم رئیس اجرایی) همین باشد که هم رئیس جمهوری و جامعه بین‌المللی را زیر فشار بگیرند.