'حوالی: انقلاب در پرسه‌های کامران شیردل'

به تازگی نمایشگاهی از عکس‌های کامران شیردل، مستند ساز برجسته در گالری نبشی تهران برگزار شده است. در این نمایشگاه برای نخستین بار عکس‌ها و فیلم‌هایی که او در بحبوحه‌ روزهای انقلاب ۵۷ ثبت کرده است، به نمایش درآمده‌اند. شیردل در مقام مستندساز و از پیشگامان سینمای مستند اجتماعی ایران با نگاهی منحصر به فرد وقایع روزهای انقلاب را به تصویر کشیده است. این نمایشگاه با عنوان "حوالی: انقلاب در پرسه های کامران شیردل" هفته گذشته در تهران افتتاح و با استقبال گسترده‌ای روبه‌رو شد.

کامران شیردل از پیشگامان و چهره های اساسی سینمای نو و از پایه گذاران سینمای مستند اجتماعی- سیاسی ایران است.

در توضیح نمایشگاه، جمله‌ای از میکل آنجلو آنتونیونی، فیلمساز برجسته ایتالیایی و از اساتید کامران شیردل، نقل شده است: "من نه جامعه شناسم و نه سیاستمدار. از من تنها برمی‌آید که آینده را برای خودم تصویر کنم."

این عکس‌ها پیش از این هرگز به نمایش در نیامده بودند و جامعه‌ هنری ایران سال‌ها کنجکاو تماشای آن‌ها بود.

شیردل نخستین مستندساز ایرانی است که از عکس‌ در فیلم‌های مستندش بهره برده است.

شیردل همواره به مانند استاد و مرادش میکل آنجلو آنتونیونی، تصویر شخصی خود را در مستندهایش به نمایش می گذارد و مخاطب را در برابر پرسشی دشوار به داوری درباره حقیقت آن واقعه دعوت می‌کند.

از جمله اساتید او می توان به فیلمسازان و فیلمنامه‌نویسان ایتالیایی همچون چزاره زاواتینی، میکل آنجلو آنتونیونی، روبرتو روسلینی، پیر پائولو پازولینی، فرانچسکو رزی، جیلو پونته کوروو، ویتوریا دسه‌تا اشاره کرد.

فرهنگستان هنر ایتالیا در سال ۱۳۸۹فرمان و نشان "شوالیه هنر و ادب" و نیز عنوان "دکترای هنر" را به کامران شیردل داد.

کامران شیردل در سال ۱۳۴۷ مستند "اون شب که بارون اومد" یا "حماسه روستا زاده گرگانی" را ساخت که در سال ۱۳۵۳موفق به دریافت جایزه بهترین فیلم مستند از جشنواره بین‌المللی فیلم تهران شد.

او در سال ۱۳۵۱ نخستین فیلم سینمایی بلند خود به نام "صبح روز چهارم" که اقتباسی از فیلم "از نفس افتاده" ساخته ژان لوک گدار بود را با بازی سعید راد کارگردانی کرد.

افتتاحیه‌ این نمایشگاه با رونمایی از کتاب عکس‌های کامران شیردل همراه بود.

نمایش این عکس ها تا ۵ بهمن ماه ۱۳۹۷در گالری نبشی ادامه دارد.