راز آشکارا و خاله بازی سیاسی؛ مرور کتاب

پاييز فصل رونق كتاب در ايران است.

دانشگاه ها باز شده اند و ناشران بعد از چند ماه ركود دست به کار انتشار كتاب هاى تازه مى شوند و عليرغم وجود سانسور دولتى كتاب هاى تازه اى منتشر مى شود .

خاله بازى سياسى

Image caption روی جلد کتاب "خاله بازی سیاسی"

نشر ققنوس اخيرا كتابى منتشر كرده است از بلقيس سليمانى با نام " خاله بازى".

بلقيس سليمانى كه با كتاب " بازى آخر بانو" مورد توجه قرار گرفت، در اين كتاب به زندگى زن و مردى مى پردازد كه رابطه عاشقانه آغازين آنان به خاطر بچه دار نشدن زن كمرنگ شده و مرد زن ديگرى اختيار كرده است.

اما ارائه خلاصه اى اين چنينى از اين رمان در واقع ظلم به آن است، زيرا رمان پر از جزيياتى است كه بدون آن ها ارزش چندانى نمى توان براى آن قايل شد.

در اين كتاب و آثار پيشين بلقيس سليمانى رگه هايى از نوعى فمینيسم به چشم مى خورد كه با فمینيسم رايج در ايران متفاوت است؛ شايد به اين خاطر كه او از طبقه اى مى نويسد كه ديگر نويسندگان كم تر سراغش مى روند.

در رمان هاى ايرانى و به خصوص رمان هاى زنانه معمولا نويسندگان از طبقه خود مى نويسند و مسايل و مشكلات مطرح شده در آن خاص بخش هايى از جامعه است و اگر سراغ طبقات و اقشار ديگر بروند، معمولا تصاويرى كليشه اى از آنان ارائه مى دهند.

سليمانى در اين كتابش به گروه هاى مذهبى پرداخته است و به تغيير و تحول آدم ها در اثر تغيير و تحولات اجتماعى و هم چنين مهاجرت . در اين كتاب مسئله زنان با سياست و مذهب گره خورده است و روايتى صميمى از آن داده شده است.

اين كتاب را نشر ققنوس در ۲۴۰ صفحه منتشر كرده است .

راز آشكارا

ميلاد كيايى يكى از موسيقى دانان برجسته ايرانى است . او آهنگساز و نوازنده چيره دست سنتور است و تا كنون با چهره هاى مختلف موسيقى ايرانى از پيش از انقلاب تا سال هاى اخير همكارى داشته است.

اخيرا كتابى از او به بازار آمده است با نام " راز آشكارا" كه گفت و گوى مفصلى است توسط سيد عليرضا ميرعلى نقى، پژوهشگر موسيقى و روزنامه نگار با او.

اين كتاب در ۳۲۸ صفحه توسط دو انتشارات نامك و بدرقه جاويدان به طور مشترك منتشر شده است.

در اين كتاب ميلاد كيايى خاطرات ۵۰ سال فعاليت هنرى خود را بازگو مى كند و بخش هايى از آن مربوط به مديريت كاخ جوانان در دوره پيش از انقلاب است و از برخى از هنرمندان طرح امروز ايران مانند پرويز پرستويى، مرحوم بابك بيات، محمد سرير، ايرج جنتى عطايى، و فريدون شهبازيان به عنوان اعضاى آن كاخ ها نام مى برد.

در اين كتاب اسامى زيادى از هنرمندان از سوى مصاحبه كننده يا مصاحبه شونده نام برده شده و ميلاد كيايى درباره شان حرف زده و خاطراتش را از همكارى با آنان گفته است، كسانى چون نادر گلچين، انوشيروان روحانى، حسين تهرانى، محمدرضا لطفى، پورتراب، حسين قوامى، جليل شهناز، و مرتضى محجوبى.

اين كتاب اما به خاطرات همكارى هاى هنرى ميلاد كيايى محدود نيست و در آن بحث هاى جدى موسيقى نيز به ميان آمده است و از جمله بحث هايى درباره ساز سنتور و انتقاد هايى كه بر آن وارد مى دانند و پاسخ هاى كيايى به اين بحث ها بخشى از جذاب ترين بخش هاى كتاب است.

متن كتاب با عكس هايى از كيايى و ديگر موسيقى دانان تزيين شده است، اما در پايان كتاب فصلى به عكس اختصاص يافته است كه در آن عكس هاى بسيارى با هنرمندان قديمى ايران مى توان يافت.

گيتا و اوپانيشادها

فرهنگ هند همواره براى ايرانيان جالب توجه بوده تا جایی که در روزگارى برخى از اهل فرهنگ در ايران گرايش وسيعى به هند پيدا كرده بودند و در جست و راهى براى درك فرهنگ "هند مادر" بودند كه كسانى چون سهراب سپهرى را مى توان از اين جريان دانست.

به هر حال سابقه رابطه هند و ايرانيان به قرن ها پيش مى رسد و در دوره پادشاهى مغولان در هند زبان فارسى زبان رسمى آن ديار بوده و هنديان چند قرن به فارسى سخن گفته اند و شعر سروده اند.

در دوره اكبرشاه كه به تساهل و تسامح معروف بوده تلاش هايى براى نزديك شدن دو فرهنگ صورت مى گيرد و نهضت ترجمه اى براى ترجمه آثار هندو به فارسى و برعكس شكل مى گيرد كه نخستين ترجمه آثار مقدس هنديان به همان دوران برمى گردد.

امروز اين آثار به زبان هاى مختلف ترجمه شده و در دنيا از چند قرن پيش تاثير گذاشته است.

اخيرا نشر مركز دو كتاب "اوپانيشادها" و "گيتا" را با ترجمه مهدى جواهريان و پيام يزدانجو منتشر كرده است.

پيام يزدانجو كه پيش از اين خوانندگان ايرانى با ترجمه هايش از متون فلسفه پست مدرن آشنا بودند و يا رمان و داستان هايش در مقدمه اى به توضيح درباره اين متن ها و ترجمه اش پرداخته است.

آن چه اين ترجمه ها را از ترجمه هاى ايرانى پيشين جدا مى كند، این است که ترجمه هاى پيشين ترجمه هايى محققانه بوده و به كار عموم كتابخوانان نمى‌آمده است، ولى اين دو كتاب كوچك كتاب هايى براى عموم خوانندگان تلقی می شوند.

مترجمان تلاش كرده اند ويژگى ادبى اوپانيشادها و گيتا در ترجمه منتقل شود و در واقع تلاششان اين بوده كه بازسرايى از اين آثار ارائه دهند و به همين خاطر نثرى كه انتخاب كرده اند براى ترجمه شان نثرى مطنطن است.

كتاب گيتا را نشر مركز در ۱۷۴ صفحه و كتاب اوپانيشادها را در ۲۷۰ صفحه منتشر كرده است.

مطالب مرتبط