تئاتر مانيفست چو رحمانيان در جشنواره فجر

Image caption عکس از مهر

محمد رحمانیان در حالی تئاتر مانیفست چو را هم اکنون روی صحنه برده که در جشنواره تئاتر فجر سال گذشته ( بهمن ۸۶ ) هیات بازبینی جشنواره به او اجازه ندادند آن را اجرا کند و او به همراه گروهش این نمایش را بدون مجوز در محوطه باز روبروی تئاترشهر برای مردم و خبرنگاران اجرا کرد .

توقیف نمایش مانیفست چو از سوی هیات بازبینی جشنواره بیست و ششم درگیری شدیدی بین رحمانیان و این هیات در مطبوعات پیش آورد که در نهایت اجرای خیابانی ، آخرین عکس العمل رحمانیان به مقالاتی بود که او آن ها را توهین مسلم به خود و گروهش می دانست .

از آنجا که از پیش از جشنواره نمایش مانیفست چو مجوز اجرای خود را از شورای نظارت و ارزشیابی مرکز هنرهای نمایشی دریافت کرده بود ، اجرای عمومی آن با مشکلی مواجه نشد و در حال حاضر ساعت هفت و نیم هرشب در سالن سایه تئاتر شهر اجرا می شود و مانند اجراهای پیشین نمایش های دیگر گروه رحمانیان ( گروه تئاتر پرچین ) با استقبال بسیاری رو به رو شده و حدود پنجاه نفر بیش از گنجایش سالن تحت عنوان بلیت های بدون صندلی که یک سال است از بلیت های عادی جداشده و با قیمت ارزان تری از بلیت های صندلی دار در اختیار مخاطبان قرار می گیرد از نمایش دیدن می کنند .

مانیفست چو اولین تئاتری است که به زبان انگلیسی در ایران نوشته و اجرا می شود . گویا رحمانیان توضیح خاصی در باب انتخاب زبان انگلیسی برای این تئاتر ارائه نداده و بعضی مخاطبان تئاتر به این مساله اعتراض داشته و به دیدن نمایش نرفتند . اجرای نمایش نشان می دهد رحمانیان تلاش بسیاری کرده تا مانیفست چو برای کسانی که حداقل آشنایی را به زبان انگلیسی دارند دیدنی باشد .

تصویری بودن این تئاتر و ریتم تندی که در کارگردانی و طراحی آن به چشم می خورد و تاکید چند باره بازیگران بر دیالوگ های محوری ، مانیفست چو را از نظر درک مطلب دچار مشکل برقراری ارتباط نمی کند و به عنوان ورود به این حیطه یک تجربه موفق به حساب می آید . ضمن این که اجرا به زبان انگلیسی موفقیتی که نمایش های ایرانی در چند ساله اخیر در عرصه بین المللی پیدا کرده اند را می تواند دو چندان کند .

مانیفست چو به حادثه گروگانگیری در دانشگاه ویرجینیا می پردازد که در آوریل سال ۲۰۰۷ در امریکا رخ داد و یک دانشجوی اهل کره جنوبی به نام چو ۳۲ نفر از دانشجویان این دانشگاه را به قتل رساند .

افشین هاشمی از بازیگران مطرح تئاتر در چند سال اخیر نقش چو را بازی می کند . او در جشنواره بیست و پنجم ( بهمن ۸۵ ) سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اصلی مرد را برای بازی در فیلم پابرهنه در بهشت ( اولین تجربه کارگردانی بهرام توکلی ) دریافت کرد و در اولین حضور سینمایی اش خیلی دور، خیلی نزدیک نیز برای بازی در نقش یک روحانی جوان کاندیدای دریافت جایزه شده بود .

Image caption عکس مهر

او که بازیگر موفقی در اجرای نقش های تیپ است و تقدیر هایی که از او شده بیشتر به نقش های این چنینی بر می گردد به سختی توانسته از عهده نقش دانشجوی قاتل که تنها نقش غیر تیپ مانیفست چو است برآید و نا هماهنگی بازی او با سایر بازیگران از مهمترین ضعف های او در ایفای نقش چو است .

مهتاب نصیرپور تنها عضو گروه تئاتر پرچین است که در مانیفست چو بازی می کند . او از اولین اجرای دانشجویی ، نمایش گلدان های شکسته گلدانه همکاری خود را با رحمانیان را آغاز کرد و در بیشتر آثار او نقش محوری بر عهده داشته . او و رحمانیان در اولین اجرای حرفه ای خود ، دایی وانیا ی چخوف را روی صحنه بردند و بعد همکاری خود را با آثاری چون شهادت خوانی قدمشاد مطرب در تهران ، مصاحبه ، خروس ، فنز ، اسب ها ، مرغ دریایی ، داستان های چخوف و عشقه ادامه دادند .

بیشتر آثار رحمانیان مربوط به سال ۷۶ به بعد پس از دوره نه ساله ممنوع الکاری اوست . رحمانیان در یازده سال اخیر در تلویزیون با سریال های نیمکت ، توی گوش سالمم زمزمه کن و مسافرخانه سعادت ( که هر روز ساعت هفت و نیم شب از شبکه اول تلویزیون پخش می شود ) فعال بوده است .

همچنین به عنوان فیلمنامه نویس هم در پروژه های سینمایی یکی دو سال اخیر از جمله کتاب قانون به کارگردانی مازیار میری و پاداش به کارگردانی کمال تبریزی که هر دو در جشنواره فجر امسال حضور خواهند داشت دیده می شود . او فیلمنامه ای با اقتباس از داستان ایرانی استخوان خوک و دست های جذامی نوشته مصطفی مستور نیز نوشت که قصد داشت به عنوان اولین تجربه سینمایی خودش آن را کارگردانی کند اما هنوز نتوانسته برای آن پروانه ساخت دریافت کند و به نظر می رسد ساخت این پروژه فعلا منتفی است .

ترانه علیدوستی بازیگر گزیده کار سینما ( در فیلم های من ،ترانه پانزده سال دارم ، شهرزیبا و کنعان ) که سیمرغ بلورین بهترین بازیگر را برای اولین فیلمش که در نوجوانی آن را بازی کرد دریافت کرده ، تا به حال تنها در دو تئاتر فنز و مانیفست چو حضور داشته که هر دو از آثار رحمانیان هستند . او یکی از بهترین بازیگران مانیفست چو است .

اشکان خطیبی که از مجری - بازیگرهای تلویزیون است و تا به حال به ندرت به دلیل بازی هایش مورد تقدیر و تحسین قرار گرفته به جرات بهترین بازیگر مانیفست چو است . بخشی از موفقیت او به دلیل تسلط به لهجه های مختلف زبان انگلیسی است که در این نمایش نقش مهمی در بازی او دارد .

دیگر بازیگران کار سیما تیرانداز و هومن برق نورد از بازیگران ثابت تئاتر هستند که هر از گاهی در سینما و تلویزیون هم نقشی بازی می کنند . سیما تیرانداز سال گذشته تندیس خانه سینما را برای بازی در فیلم پاداش سکوت ( مازیار میری ) در یافت کرد .

حضور احمد آقالو بازیگر تئاتر و سینما که هنوز چهلمین روز درگذشتش فرا نرسیده نیز غنیمتی است در این نمایش . او با بازی بر روی پرده سفید که ضبط آن چند ماه پیش به دلیل بیماری اش اتفاق افتاده در متن نمایش حضور فعال دارد .