به روز شده:  19:03 گرينويچ - جمعه 08 مه 2009 - 18 اردیبهشت 1388

برنامه تفریحی تاجیکی، 8 مه

روز یکشنبه 3 مه در کاخ باربد شهر دوشنبه کنسرتی با شرکت آوازخوانها و هنرمندان معروف یهودی تبار که قبلا در تاجیکستان می زیستند، برگزار شد.

در این کنسرت در کنار ملیکه قلندراوا، رقصنده سرشناس، آرتور گلکارف، فرزند وی که نیز رقصنده است، ستاس کلانترف، نوازنده و آوازخوان، آلبرت نارکله یف، هنرمند یهودی تبار، همچنین آوازخوانهای معروف تاجیک جوره بیک مرادف، دولتمند خالف، افضلشاه شادی یف، نیگینه امانقولاوا و گروه رقصی "زیبا" شرکت و هنرنمایی کردند.

بیشتر هنرمندان یهودی تبار که در هنر موسیقی تاجیکستان در زمان شوروی نقش عمده ای داشتند، در اوایل سالهای 1990 این کشور را ترک کردند و حالا در آمریکا، اسرائیل و کشورهای دیگر به سر می برند.

برنامه تفریحی تاجیکی، 8 مه

برای پخش این فایل، نرم افزار "جاوا اسکریپت" باید فعال شود و تازه ترین نسخه "فلش" نیز نصب شده باشد

تازه ترین نسخه "فلش" اینجا قابل دریافت است

پخش با "ریل پلیر" یا "ویندوز میدیا پلیر"

مصاحبه با ملکه قلندراوا

خانم قلدراوا، نخستین قدمهای خود را به عالم رقص به یاد دارید؟ کدام سال بود و با کمک کی اولین بار روی صحنه آمدید؟

سال 1965 بعد آزمون شامل گروه تازه تاسیس "لاله" شدم که رهبر آن استاد غفار ولمتزاده بودند. آن زمان مکانی که مشق می کردیم، تئاتر "سبز" نام داشت و پهلوی چایخانه "راحت" واقع بود.

بعد یک سال، من با گروه رقصی به نخستین سفر هنری به شهرهای ازبکستان، روسیه و اکراین برامدم و از پذیرایی تماشاچیان احساس می کردم که چه گونه رقصها را تماشاچیان بیشتر دوست دارند.

سال 1967 من در هیات بهترین رقصنده ها و آوازخوانها، مانند لطفی زاهداوا، ملیکه صابراوا، احمدجان باباقولف، به خارج از کشور، به بلژیک و نروژ سفر هنری داشتم که هنوز 18 سال داشتم.

برنامه رقصی دوست داشته شما؟ و آیا هست رقص دوستداشته شما؟ بخصوص کدام رقصی را تا کنون بهتر از رقصهای دیگر اجرا کرده ایید؟

تقریبا همه رقصهایی که در دوام فعالیت هنریم داشتم، دوست می داشتم و با زحمت خاص آنها را اجرا می کردم. اما بیشتر از همه رقص "شادیانه" به دلم نزدیکتر بود، زیرا در این رقص همسرم دایره می نواخت و من در پیرامون او پروانه وار می چرخیدم.

با این رقص من تمام دنیا را گشتم و یک نو کارت معرفی من بود در همه برنامه های کنسرتی.

روز رادیو در شوروی سابق

در سابق اتحاد شوروی 7 مه به عنوان "روز رادیو" جشن گرفته می شد. امروز هم برخی از کشورهای سابق شوروی این روز را روز رادیو می نامند و جشن می گیرند. شنونده تاجیک نخستین برنامه های رادیو را 84 سال پیش در "خانه دهقان" که امروز در آنجا تئاتر مایاکوفسکی است، شنیدند.

صبحان رحمتف بیش از 50 سال سابقه کاری در رادیوی تاجیکستان دارد و حالا چند سال شده که بازنشسته است.

وی این حادثه را یادآور شده، چنین گفت: "نخستین ایستگاه رادیو-تلگراف در دوشنبه سال 1925 به کار شروع کرد که آن به شهر تاشکند پیوست بود، چون آن زمان تاجیکستان جمهوری مختار در هیات ازبکستان بود.

نخستین برنامه های رادیوی از تاشکند به 3 زبان ازبکی، قزاقی، ترکمنی و تاجیکی پخش می شدند. تنها بعد سال 1929 که تاجیکستان هفتمین جمهوری سابق شوروی اعلان شد، از 10 آوریل سال 1930 برنامه های رادیویی به طور منتظم از دوشنبه تهیه و پخش می شدند."

امروز هشت رادیو در دوشنبه و نواحی اطراف آن روی موج شفاف FM برای شنونده های خود برنامه ها پخش می کنند.

رادیوی اف ام اکثرا برنامه های زنده و مستقیم پخش می کند، یک قدم به شنونده خود نزدیکتر است و همقدم زمان محسوب می شود.

البته شنونده امروز مثل شنونده 5-10 سال قبلی نیست و برای برآورده ساختن نیازهای شنونده های خود رادیوهای اف ام کوشش می کنند، تا برنامه های جالب و خبرهای تازه و سریع پخش کنند.

جشن پیروزی بر فاشیسم

روز 9 مه، روز پیروزی سابق اتحاد شوروی بر آلمان نازی و یا "روز غلبه" محسوب می شود. در جنگ جهانی دوم 260 هزار جوان پسران تاجیک شرکت کرده و از آنها 92 هزار نفر در نبردها کشته شده اند.

نظر چندی از جوانان امروز را در باره روز پیروزی در خیابانهای دوشنبه پرسیدم. اکثر آنها از 9 مه آگهی داشتند، اگرچه از جشنگیری این روز در زمان شوروی یاد نداشتند.

نظر بیشتر همصحبتانم این بود که از این روز باید جشن گرفت، زیرا آنها می گویند: "پدران و بابایان ما بهر آزادی وطن خود در نبردها جانبازیهای کردند و تنها به خاطر پاس داشتن خاطره آنها ما باید همه ساله 9 مه را جشن بگیریم.

واقعا این روز راا می توان جشن گرفت.، همچون یک روز شادی، نه به خاطر آن که این میراث دوران شوروی است، بلکه به خاطر پایان یک فاجعه انسانی در قرن بیستم.

عبدالغفار کمالف، روزنامه نگار، گفت: "ما از زمان شوروی جشنهای زیادی داشتیم که بعدتر بعضی از آنها را به طور طبیعی و بعضی را خواسته و ناخواسته دولتها کنار گذاشتند، ولی به خاطر دوری جوستن از افراطگرایی آدم باید دچار تفریط نشود."

یک دانشجوی دانشگاه ملی گفت: "ما نباید چنین اندیشه داشته باشیم که چون این عید زمان شوروی بود، ما آن را جشن نگیریم. آن غلبه ای بود که تاجیکان نیز در آن سهم داشتند و به خاطر پدرانی که در این جنگ جان فدا کردند، ما باید آن را جشن بگیریم."

BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.