'آخرین ایستگاه' زندگی تولستوی، نامزد اسکار

Image caption کریستوفر پلامر و هلن میرن در نمایی از فیلم "ایستگاه آخر" نامزد اسکار امسال

در دوره امسال مراسم اسکار نام لئو تولستوی، نویسنده‌ بزرگ روس، بر سر زبان هاست، اما این بار خود اوست که به روی پرده سینما آمده، و نه اثری از او.

در سال ۱۹۶۸ میلادی جایزه اسکار برای "بهترین فیلم غیرانگلیسی زبان" به فیلم سینمایی "جنگ و صلح" به کارگردانی سرگئی باندارچوک سینماگر روس تعلق گرفت. این فیلم که بر پایه‌ی رمان معروف تولستوی در اتحاد جماهیر شوروی (سابق) تهیه شده بود، تا آن تاریخ، با حدود هشت ساعت، بلندترین فیلم تاریخ سینما بود.

فیلم "ایستگاه آخر"، که در برخی کشورها به نام "تابستان روسی" به روی پرده آمده، برداشتی از آخرین سال زندگی لئو تولستوی است.

این فیلم روایتگر گوشه‌ای کمابیش ناشناخته و ماجرایی غریب از زندگی تولستوی است: نویسنده‌ای که به "ملت روس" چهره و هویت بخشیده، در خانه در کنار آمدن با همسر خود درمانده است.

همسر او به نام سوفیا آندریونا، زنی حساس، باهوش و فداکار است. سوفیا ۴۸ سال در کنار نویسنده بزرگ زندگی کرده، برای او ۱۳ فرزند به دنیا آورده، خانه و زندگی او را اداره کرده، تا نویسنده با خیال راحت و آسوده رمان‌های خود را بنویسد.

سوفیا علاوه بر این کارها، برای نویسنده بزرگ منشی هم بوده است: او "جنگ و صلح" را شش بار برای نویسنده بازنویسی و تصحیح کرده است.

اما سوفیا بالأخره تاب از دست داده و از خدمت به "ولی نعمت" خود خسته شده است. او دریافته که نویسنده بزرگ در طول زندگی تنها به خود فکر بوده و هرگز قدر او را ندانسته است.

رسالت معنوی

تولستوی ۸۰ سالگی را پشت سر گذاشته، و با وارد شدن به دوران پرتلاطم قرن بیستم، دچار تحول ذهنی شده و به نظر سوفیا چنین می‌رسد که او قدری "خل" شده است.

تولستوی ادای پیامبران را در می‌آورد، مردم را به راه راست فرا می‌خواند و برای خود مریدانی جمع می‌کند که سوفیا چشم دیدن آنها را ندارد.

به نظر سوفیا چنین می رسد که تولستوی با تبلیغ قناعت و پارسایی و چسبیدن به "معنویات"، زندگی واقعی را به هدر می‌دهد، خانواده‌ی خود را از نعمت‌ها و شادی‌های واقعی محروم می‌کند.

از آن سو؛ تولستوی هم آخر عمری متوجه شده که زندگی خود را در ازدواج با این زن تلف کرده است. او از خود تعجب می‌کند که چطور زمانی توانسته چنین زنی را دوست بدارد!

تولستوی نیز بالأخره از دست زن به ستوه می‌آید، در بالای ۸۰ سالگی خانه را ترک می‌کند و همسر را تنها می‌گذارد.

وقتی سوفیا این خبر را می‌شنود، دیوانه‌وار به دنبال او می‌شتابد. اما اجل زودتر از همسر تولستوی را در می‌یابد.

برای تولستوی نیز فرصتی برای بازگشت به خانه و آشتی با زن باقی نمی‌ماند. اجل به نویسنده بزرگ نیز رحم نمی‌کند و او را در ایستگاه قطار غافلگیر می‌کند.

هنرنمایی دو بازیگر بزرگ

فیلم "ایستگاه آخر" یا "تابستان روسی" به کارگردانی مایکل هافمن با عوامل و سرمایه آلمانی و آمریکایی تهیه شده، اما بیشتر بازیگران اصلی آن بریتانیایی هستند.

فیلم بر پایه رمانی از جی پرینی، نویسنده آمریکایی ساخته شده، که از دفترچه خاطرات سوفیا آندریونا، همسر تولستوی، بهره برده است.

نکته برجسته‌ی فیلم بازی‌های قوی آن است، که صحنه‌های غریب و شخصیت‌های قدیمی را برای تماشاگر ملموس کرده‌اند.

هلن میرن، که پیش از این برای فیلم ملکه (۲۰۰۶) برنده اسکار شده بود، اینجا نیز در نقش همسر تولستوی بازی درخشانی ارائه داده است.

کریستوفر پلامر در ۸۰ سالگی و پس از بازی در بیش از ۱۰۰ فیلم سینمایی برای نخستین بار با جان دادن به سیمای لو تولستوی، برای اسکار نامزد شده است.

مطالب مرتبط