به روز شده:  16:45 گرينويچ - پنج شنبه 27 مه 2010 - 06 خرداد 1389

نور، کلیساهای ایرانی در برنامه آپارات

برای پخش این فایل، نرم افزار "جاوا اسکریپت" باید فعال شود و تازه ترین نسخه "فلش" نیز نصب شده باشد

پخش با "ریل پلیر" یا "ویندوز میدیا پلیر"

فیلم "نور" ساخته بهمن کیا رستمی این هفته از برنامه آپارات پخش می گردد .فیلم این هفته آپارات درباره موسیقی و نورو معماری است

درباره فیلم:

خط داستانی فیلم ماجرای سفر یک گروه موسیقی ایرانی- فرانسوی به کلیساهای آذربایجان غربی است.

این گروه ایرانی - فرانسوی به شش کلیسای ارامنه و آشوری در شمال غربی ایران در ناحیه آذربایجان ایران سفر می کنند. آنها می خواهند با اجرای موسیقی در کلیساها وضعیت آکوستیک کلیساهای آذربایجان را بررسی کنند. فیلم "نور" ره آورد سفر این گروه موسیقی به کلیساهای آذربایجان است .

ایده اولیه ساخت فیلم "نور" برای نخستین بار از طرف کریستف رضایی به کارگردان عرضه می شود . آقای رضایی هنرمند موسیقی است که گروه"اثر نور NOUR Ensemble " را در سال 2009 با شرکت چند هنرمند فرانسوی و ایرانی تشکیل داد. خوانندگان و نوازندگان این گروه، موسیقی را متناسب با فرهنگ بومی هر منطقه ای مثل فرهنگ کردی، ایرانی، فرانسوی و اروپایی اجرا می کنند.

ویژگی فیلم:

نمایی از فیلم "نـور"ساخته "بهمن کیا رستمی "

نمایی از فیلم "نـور"

نور" درباره پژواک های صوتی در کلیسا های آذربایجان ایران است . فیلمساز به کمک تدوین ، تصویرها و نورپردازی مناسب، به خوبی رابطه کلیسا ها و موسیقی با آدم های روستایی محیط اطراف را ترسیم کرد است. از منظری دیگر فیلم "نور" تجربه ای در ترکیب نور، صدا و موسیقی هست؛ از فیلمبرداری و میزانسن خیلی خوبی برخورداراست و فیلمساز بخوبی از عهده فضاسازی غیر متعارف برآمده است. در فیلم این گفتگو یا قصه نیست که ماجرا را پیش می برد بلکه نوع تصاویر، کارگردانی ، تدوین نماها و موسیقی است که بیننده را درگیر موضوع می کند.

کارگردان در فیلم تاکیدش را بر جزییات گذاشته است و این جزییات به خوبی در کلیساهای غریب و دور افتاده ایران به تصویر کشیده شده است .

درباره کارگردان:

بهمن کیارستمی، که مرز سی سالگی را پشت سر گذاشته، او در زمینه های کارگردانی، مستند سازی، تدوین گری و تهیه کنندگی سینمای فعالیت دارد و به عنوان یکی از تدوین گرهای شناخته شده در سینمای ایران محسوب می شود. تازه ترین کار او در عرصه سینمای دنیا ، تدوین فیلم موفق کپی برابر اصل، ساخته عباس کیارستمی است.

نگاه خلاق و صاحب سبکی را در آثاری که او تدوین کرده به خوبی قابل تشخیص است. اما بهمن بیش از این که یک تدوین گر باشد، یک فیلمساز صاحب سبک در عرصه مستند سازی است و نگاه خاص خودش را به موضوعات دنیای اطراف اش دارد .

بهمن گرچه فرزند عباس کیارستمی ، مشهورترین فیلمساز ایرانی در جهان است، اما در نگاه و آثارش سعی کرده چهره ای کاملا مستقل داشته باشد و سبک فیلمسازی پدرش ، که خیلی هم در دنیا و بخصوص ایران ، در بین فیلمسازها پرطرفدار است ، تاثیری در نوع فیلمسازی او نداشته باشد.

بهمن کیا رستمی کارگردان فیلم "نــــــور"

بهمن کیا رستمی


فیلم های بهمن متمرکز به فرهنگ معاصر ایران است و لایه های پیچیده از اهمیت مذهب در جامعه ایران را مورد بحث قرار می دهد.

اولین فیلم ساخته شده بهمن کیارستمی مستندی است درباره مرتضی ممیز ، پدرهنر گرافیک معاصر ایران.

از جمله دیگر ساخته های بهمن می شود به فیلم های زیارت ، کفار و مجسمه های تهران اشاره کرد. او همچنین بسیاری از فیلم های مستند خوب سینمای ایران را بر عهده داشته است.

تماس با برنامه آپارات:

کلیک aparat@bbc.co.uk

زمان پخش برنامه آپارات


به وقت تهران
به وقت کابل
به وقت دوشنبه
به وقت گرینویچ
پنجشنبه ۲۱:۱۰ ۲۱:۱۰ ۲۱:۴۰ ۱۶:۴۰
تکرار جمعه
۱۳:۱۰ ۱۳:۱۰ ۱۳:۴۰ ۰۸:۴۰
تکرار جمعه
۰۰:۱۰ ۰۰:۱۰ ۰۰:۴۰ ۱۹:۴۰
تکرار شنبه
۱۶:۱۰ ۱۶:۱۰
۱۶:۴۰
۱۱:۴۰
تکرار سه‌شنبه
۲۱:۱۰ ۲۱:۱۰ ۲۱:۴۰ ۱۶:۴۰
تکرار چهارشنبه
۱۳:۱۰ ۱۳:۱۰ ۱۳:۴۰ ۰۸:۴۰

*ممکن است هنگام پخش خبر فوری، محتویات این صفحه و این برنامه بدون اعلام قبلی تغییر کند.


درباره فیلم خانواده در تبعید:

"فیلم خانواده در تبعید " ساخته آرش ریاحی ، فیلمی است که درباره گسستن ارتباط بین خانواده ها در اثر مهاجرت و تبعید و پناهندگی . این فیلم درباره کسانی است که که ایران را ترک کردند و امکان بازگشت به ایران و دیدار اقوام و خویشاوندان را ندارند. سازنده فیلم ماجرای دلتنگی و تلاش یک خانواده تبعیدی برای دیدار با اقوامشان را روایت می کند .خانواده و اقوام آرش ، سازنده فیلم تصمیم می گیرند همدیگر را در جایی غیر متعارف و خارج از ایران ببیندند تا مشکلی برای هیچ یک از افراد خانواده و آشنایان پیش نیاید .

این خانواده ها که هر کدام درکشورهایی مثل آمریکا ایران و اروپا زندگی می کنند ،در مکه همدیگر را ملاقات می کنند .اما دلتنگی ها و دوری همچنان ادامه دارد.

نظرات بینندگان در مورد فیلم خانواده در تبعید

سپیده از اصفهان

اولین بار که دلم برای شخصیت های یک فیلم(خانواده در تبعید) تنگ میشه و با اینکه فیلم پایان یافته، دوست دارم بدونم الان تک تک شخصیت ها در چه وضعیتی هستند و چه سرنوشتی دارند، فیلم خیلی خوب مخاطب را درگیر زندگی کاملا شخصی افراد خانواده می کنه، بدون اینکه خیلی وارد جزئیات بشه و یا در دام شعار زدگی بیفته.

یک روایت ساده، روان، جذاب و از همه مهمتر فوق العاده با صداقت، که همین صداقت زیاد سبب میشه جذب زندگی این خانواده بشی و با اونها هم ذات پنداری کنی.

برای من خیلی جالبه، در دورانی که فیلم سازان تلاش می کنند به کمک سوپراستارها،جلوه های ویژه، موسیقی، فیلم برداری و سناریوهای پیچیده برای سریال یا فیلمشون مخاطب بیشتری جذب کنند، یک فیلم مستند بدون هیچ کدام از این عوامل توانست تا این حد جذاب و دیدنی باشه و خیلی راحت و سریع درهمان دقایق اولیه مخاطب را با زندگی این خانواده درگیر کنه.

خسرو از آلمان

خوش به حال این خانواده، ما که پدر مادرمان را در کشورمان از دست دادیم و هرگز نتونستیم پیکر بی‌ جانشان را هم ببینیم چه رسد که زنده آنها در خارج ببینیم و حتی بدون داشتن یک فامیل در غربت.

نمایی از فیلم خانواده در تبعید ساخته "آرش ریاحی"

نمایی از فیلم خانواده در تبعید ساخته "آرش ریاحی"

کیهان نوشته:

ازدیدن خانواده ی خاله ی فیلم ساز در امریکا حالم بد شد . آخر هیچکسی رو ندیده بودم که اینقدر خودباخته باشه و کلمات زبان مادریش یادش بره .

کامبیزاز قم :

فیلم خانواده در تبعید ضعیف‌ترین فیلمی بود که تا حالا از برنامه آپارات پخش شده بود. بیشتر فیلم صحنه‌های مزه پرانی مادر خانواده و توهمات دایی‌جان ناپلئونی پدر خانواده بود که مثل بسیاری از خارج‌نشین‌ها یک ادعای موهوم و بی‌مدرک تحت تعقیب بودن را داشت. من تا حالا تو صفحه آپارات نظر نداده بودم ولی این فیلم مرا مجبور کرد که حتما بیایم و نظر بدهم ضمنا بد نیست برای آگاهی از نظرات بینندگان شما هم مثل سایر سایتهای فیلم، سیستم نظرسنجی و امتیازدهی در مورد هر فیلم را در صفحه آپارات بگذارید.

یاشار:

خانواده در تبعید فوق العاده زیبا ، خوش ساخت و صمیمی دیدنی، جذاب و تامل برانگیز بود.به آرش ریاحی برای ساخت این فیلم تاثیرگذار صمیمانه تبریک میگویم.

الدوز:

بیشتر اوقات فیلم های شما رو میبینم، ولی فیلم این هفته خیلی فرق داشت. خیلی حقیقی و باور کردنی بود.
می تونستی لحظه های خنده و گریه شونو عمیقا حس کنی. من که کلی گریه کردم باش. شخصیت پدر خیلی سنگین بود. درد اون بیشتر از همه تحت تاثیرم گذاشت..

بابک:

ارش ریاحی فیلمت خیلی عالی بود.
صحنه ای که اون آقا داشت در شیشه مربا را باز میکرد یکی از بهترین صحنه های تاریخ سینماست.
من را یاد صحنه شکستن کمربند رابرت دو نیرو انداخت در فیلم گاو خشمگین. من از کردستان دست اون آقا را میبوسم و با اون هم عقیده ام دیکتاتورها ترسو ترین آدم ها هستند.

محمد ریاضت:

از آرش ریاحی عزیز بابت ساختن این فیلم مستند دلنشین بی نهایت سپاسگذارم امیدوارم هرکجا هست سالم و سرحال باشه و به ساختن اینگونه فیلمها ادامه بده من که به شخصه کلی حض کردم هم خندیدم هم بغض و هم بسیار تأمل.

منیژه از دانمارک:

فیلم بسیارعالی وپرمحتوابود.درواقع این این فامیل نمونه ای از جامعه ایران را نشان می داد . ایرانیان را که مردمانی شاد سنتی اخساسی و کمی مذهبی هستند. و مذهب در ارامش روحی انها نقش بسزایی دارد و نه راه حل نهایی برای زندگی کردن. و برای خوب زندگی کردن در جستجوی راههای مدرنتر و مترقی تری هستند. ولی مذهب را هم در گوشه زندگی خود دوست دارند. از تماشای فیلم بسیار لذت بردیم.

فاطمی از کرمان:

فیلم خانواده در تبعید را همراه با خانواده دیدیم و در لحظه لحظه اش همراه با آ نها اشک ریختیم و خندیدیم چرا که این فیلم پر بود از صحنه ها و دیالوگهای آشنا . انگار که به تما شای یک فیلم خانوادگی نشسته ایم.

مارال:

خیلی از دیدن فیلم خانواده در تبعید لذت بردم. به هر لحظه اش گریه کردم . این قدر برام قابل لمس بود که احساس می کردم از خیلی قبل این خانواده را می شناسم . نمی دونم چرا بسیاری از جمله هایی که توسط پدر خانواده و دختر خانواده و همچنین قدسی گفت می شد برام دلچسب بود .جالب اینکه هیچ کدام از دوستان یا نزدیکان من این سرنوشت را نداشتند که من این احساس رو داشته باشم .اما وقتی یک ذره فکر کردم دیدم من هم به نوعی خانواده در تبعید ام .خانواده ای بزرگ ایران . وقتی در تمام این سالها از خیلی چیزها محروم بودی مثل این که در تبعید بودی . تبعید فقط ندیدن خانواده نیست . تبعید چیزی هست که روح تو رو آزار بده و من در این سی سال چیزی جز این ندیدم . آفرین به آرش . آفرین به این دقت .

محمد از اصفهان:

واقعاً مرحبا خستگی یک روز کاری فقط با تماشای برنامه شما به یک خواب شیرین ختم خواهد شد.
این فیلم نشان دهنده تلخ ترین انتخاب اجباری برای خیلی از ایرانیان هست . یعنی کسانی که بمنظور بدست آوردن حداقل هایی که در ایران ندارند ، مجبور شدن ایران را ترک کنن.

محسن:

فیلم بسیار جالبی بود ، مخصوصا از نظر صداقت ولی فکر می کنم چون کارگردان زیاد وارد زندگی شخصی خودش شده بود مقداری از فیلم و دیالوگهای رد و بدل شده اضافی بود ولی در کل فیلم جالبی بود

مهدی:

همسرم و من از دیدن فیلم لذت بردیم . با آنها خندیدیم ، گریه گردیم .

مجتبی از یزد:

فیلم خانواده در تبعید فوق العاده زیبا و جذاب بود و انسان را تا آخر فیلم می کشاند.

محسن از تورنتو:

محسن از تورنتو که بیننده همیشگی برنامه هست . این بار نظرش را در یک اقدام خیلی نو آورانه بر روی ویدیو ظبط کرده و از طریق صفحه آپارات در وبسایت فیس بوک با دیگر ان در میان گذاشته :

برای پخش این فایل، نرم افزار "جاوا اسکریپت" باید فعال شود و تازه ترین نسخه "فلش" نیز نصب شده باشد

پخش با "ریل پلیر" یا "ویندوز میدیا پلیر"

امید بهروزی :

این فیلم - بر خلاف آنچه شما تبلیغ کردید ، گزینشی و غیر صادقانه ساخته شده بود.
یعنی به اسم ِ "زندگی یک خانواده در تبعید" ، ولی در اصل ، قصد ِ بیان ِ صریح و علنی نظرات ضد مذهبی و ضد ِ اسلام ِ خود را داشت ، بدون اینکه جایی برای جوابگویی و بحث برای طرف مقابل بگذارد این فیلم ، تنها برای مصرف خارجی ساخته شده بود.

من میخواهم در اینجا تنها به جنبه ی غالب آن، که از ابتدا به ظاهر خیلی هنرمندانه - ولی در واقع فریب کارانه - دنبال میشد ، یعنی موضوع به کرسی نشاندن نظرات ضد مذهبی کارگردان و خواهر او - آنهم با محمل و در پوشش خانواده ی مذهبی پدری خود در ایران بپردازم ، تفکراتی که بیشتر تحت تاثیر تفکرات خانوادهی مادری و مخصوصا خاله و پسر خاله خود در آمریکا - با دست انداختن این و اون همراه بود و این سئوال را برای من ایجاد کرد که چرا خاله و مادر ایشان آنگونه مشتاقانه از سفر به مکه استقبال کردند برای دیدن خانواده خود ؟ در حالیکه می توانستند ترکیه یا دبی را برای این دیدار خانواده انتخاب کنند.
به نظر من آمد که این سفر با قصد طراحی شده بود تا کارگردان بهتر بتواند نظرات شخصی خود را به بیننده ، بدون چون و چرا ، یکطرفه - تحمیل کند.
و گرنه چطور کسی که به طواف و خانه خدا اعتقادی ندارد ، بخود اجازه میدهد لباس احرام پوشیده ، اعتقادات مردمی را که خلاف او فکر می کنند ، به سخره بگیرد؟ و دین و آیین نشناخته ، بگوید من میروم تا گناهان ِ سی ساله خود را ببخشم؟ یعنی واقعا کارگردان نمی دانسته که کار خدا این چنین هم بی حساب و کتاب نیست؟ و آنقدر هم کار توبه و بخشیدن گناهان خر تو خر نیست ؟
به نظر من این کار ، یعنی استفاده ابزاری از فیلمسازی ، با رسالت یک هنرمند ، زمین تا آسمان فرق دارد.

مهرنوش از تورنتو:

شانه ها منقبض، پاها جمع، دستها حلقه بدورپاها ، به سکانسهای اولیه خیره می شوی. کمی حیرت هم چاشنی نگرانی ات می شود، با چشمانی مشکوک اطراف خانه را در جستجوی دوربین مخفی که این تصاویر را از تو گرفته ، برانداز می کنی.
نه ... ، انگار آنقدرها هم بد نیست، تصویری که از تو ترسیم شده چندان هم خلاف واقع نیست، شانه ها را از هم باز و پاها را دراز کرده ، به پشتی تکیه می دهی و با خیالی راحت از اینکه کسی قصد ترور شخصیتت را ندارد، به تماشای بقیه داستان تکراری هرروزه ات می نشینی و جالب اینکه با وجود تکراری بودنش بازهم جذبت می کند و ترا با خود می برد، می برد، می برد تا برسی به چراها ...!!؟

و بعد به این فکر می کنی که چرا همه ما در یک قالب می گنجیم؟ آیا به این دلیل که در این قالب احساس راحتی می کنیم و این بهترین قالب شخصیتی برای ما ایرانیان بوده ویا ترس از متفاوت بودن و تجربه کردن چیزی که ممکن است انتقاد اطرافیان را به دنبال داشته باشد، انگیزه نهفته در این شکل گیری است؟

و بعد دو گانگی ها ترا به خود می خواند، همانکه در عین غربزدگی ، ِاحرام به تن کرده و نگران باریکی کمرش در لباس خانه خداست، همانکه همزمان با تاکید بر اینکه، یک زن مسلمان باید خواسته و ناخواسته محدودیت ها را بپذیرد، در دنباله، معترض مسئله قصاص و تقسیم ارث برای زنان است .

و بعد با خودت می گویی، هر چه بود فیلم زیبایی بود و کمترین دستاوردش شاید این باشد که شفافیت را در جامعه بسته و پشت دیوارهای ما رواج دهد.

مانا از تهران:

من از بیننده های پرو پا قرص برنامه آپاراتم. اما از فیلم خانوادگی که تو دو هفته قبل پخش شد اصلا خوشم نیومد. من تخصص خاصی در امر فیلم سازی ندارم اما معتقدم ارزش پخش از شبکه ای مثل بی بی سی رو نداشت.

دیالوگهای شعاری که انگار از زبون یک آدم عامی بود تا یک آدم تحصیل کرده تحت تعقیب فراری. مخصوصا دختر جوان فیلم که فکر میکرد فلسفی صحبت می کند اما اینقدر تو حرفاش اغراق کرد که سرو ته شخصیتش یک آدم سر در گم بی هدف رو به تصویر کشید .فقط پدر بزرگ فیلم واقعا خودش بود.

انتخاب کشور عربستان هم انتخاب غلط بود. حج نماد رسیدن به یقین است نه جای پرسیدن یه مشت شعار و به زیر سوال کشیدن چیزهایی که سازنده جوان فیلم ظاهرا اطلاعات درستی در موردش نداشت.

فروغ

من از دیدن فیلم خانواده در تبعید خیلی لذت بردم . تبریک به آرش می گم . با این فیلم هم خندیدم و هم گریه کردم ! من تمام شخصیتهای این فیلم را خصوصا پدر بزرگ را دوست داشتم.

فیض الباری از بدخشان افغانستان:

فیلم یک خانواده در تبعید رادیدیم خیلی خوب دیدنی بود. در مورد افغانستان هم فیلم پخش کنید .

BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.