بقایای اسکلت کاراواجو پیدا شد

کارشناسان ایتالیایی تقریبا مطمئن شده اند که بقایای جسدی که در کلیسایی در توسکانا یافت شده به کاراواجو (۱۵۷۱ – ۱۶۱۰) نقاش بزرگ رنسانس تعلق دارد.

کارشناسان که به چهار دانشگاه ایتالیایی تعلق دارند، پس از یک سال تحقیق این نتیجه را اعلام کرده‌اند.

بقایای جسد یادشده پس از قبرشکافی در سال ۱۹۵۶ به انباری زیرزمینی در کلیسای "پورتو ارکوله" منتقل شده است.

تحقیقات کارشناسان با آنالیز داده‌های ژنتیکی و شیوه‌های مدرن دیگر صورت گرفته است.

کاوندگان پس از بررسی کالبد گفته‌اند که جسد به مردی تعلق دارد که در سال ۱۶۱۰ میلادی در سنین میان ۳۸ تا ۴۰ سالگی فوت کرده و به احتمال قوی کسی جز کاراواجو نیست.

برخی پژوهشگران عقیده دارند کاراواجو، که از بیماری سفلیس ضعیف شده بود، بر اثر آفتاب‌سوختگی شدید درگذشته است.

با وجود این، علت مرگ کاراواجو تا امروز با فرضیه‌‌های بسیار همراه بوده است. از جمله این که او به دلیل تعصبات دینی به قتل رسیده یا این که بر اثر مالاریا فوت کرده است.

پیشوای انقلاب در نورپردازی

کاراواجو فن نورپردازی، مناسبات سایه و روشن را در تابلوهای خود با جسارت و مهارتی بی‌سابقه به کار برد.

او به نور معنای نمادین (سمبولیک) داد که پیش از آن ناشناخته بود. تکنیک ویژه‌ی او، مبتنی بر کنتراست یا تضادهای شدید روشنی و تاریکی در تاریخ نقاشی به عنوان "انقلاب نوری" شناخته می‌شود.

در تاریخ هنر از کاراواجو به عنوان شخصیتی "شرور و ناآرام" نام برده می‌شود. زندگی این نابغه بزرگ هنر باروک با شرارت‌ها و دعواها و رسوایی‌های پیاپی همراه بود.

او حتی رقیبی را در دعوا به قتل رساند و از بیم مجازات از رم فرار کرد.

کاراواجو چهار سال در شهرهای گوناگون ایتالیا آواره و سرگردان بود و می‌کوشید بخشش پاپ پل پنجم را به دست آورد تا بتواند به رم برگردد، اما در این هدف ناکام ماند.

کاراواجو، که در سال ۱۵۷۱ در میلان به دنیا آمده بود، در ۱۸ ژوئیه ۱۶۱۰ در پورتو ارکوله درگذشت. درباره علت واقعی مرگ او تا امروز هیچ حکم قطعی داده نشده است.

مطالب مرتبط