به روز شده:  16:57 گرينويچ - چهارشنبه 01 سپتامبر 2010 - 10 شهریور 1389

روزهای پرشر و شور جشنواره ادینبورگ

در جشنواره فرینج امسال 2453 اثر اجرا شد

شصت و سه سال پیش که جشنواره بین المللی ادینبورگ افتتاح شد، شاید کسی گمان نمی برد که این جشنواره روزگاری به عنوان بزرگ ترین جشنواره هنری دنیا شهره خاص و عام شود و مرکز اسکاتلند را در ماه اوت، به پر شر و شورترین منطقه هنری جهان تبدیل کند و در نهایت 184 میلیون پوند عایدی برای این شهر زیبای تاریخی داشته باشد و مخاطبان آن به چهار میلیون نفر برسد.

جشنواره ادینبورگ در واقع شامل دوازده جشنواره است که غالب آنها در ماه اوت برپا می شوند و مهمترین آنها جشنواره بین المللی ادینبورگ و جشنواره فرینج (حاشیه) است که البته این جشنواره دوم دیگر "حاشیه" جشنواره اصلی نیست و خود عامل مهمی در جذب جهانگردان و علاقه مندان هنر شده است.

قصه شکل گیری جشنواره فرینج این گونه است که در یکی از سال های اولیه درخواست برخی از گروه های هنری برای شرکت در جشنواره اصلی پذیرفته نمی شود؛ آنها هم تصمیم می گیرند که همزمان با جشنواره اصلی، سالن هایی را کرایه و آثار خود را اجرا کنند. این امر رفته رفته به شکل گیری جشنواره فرینج انجامید که در آن آثاری از کشورهای مختلف بدون گزینش به نمایش گذاشته می شوند و امسال 35 کشور در آن شرکت داشتند.

در جشنواره فرینج امسال 2453 اثر اجرا شد که در مقایسه با سال گذشته 17 درصد رشد را نشان می داد. تعداد هنرمندان شرکت کننده در جشنواره فرینج حدود بیست هزار نفر برآورد شد و استقبال از آثار مختلف این جشنواره از تئاتر و کنسرت تا شوهای تک نفره و رقص، چشمگیر بود.

این جشنواره از ششم اوت آغاز و تا سی ام این ماه ادامه داشت؛ در حالی که جشنواره بین المللی ادینبورگ از سیزدهم ماه اوت آغاز شد و تا پنجم سپتامبر ادامه خواهد یافت که در این روز یکی از بزرگ ترین آتش بازی های جهان برگزار می شود و جشنواره با آن خاتمه می یابد.

کیفیت آثار

کیفیت آثار در جشنواره فرینج مثل همیشه متفاوت بود و از آثار درخشان تا آثار ضعیف را - که چون کسی آنها را گزینش نمی کند، می توانند به جشنواره راه یابند- شامل می شد؛ از کارهای دیوانه واری چون بالا و پایین رفتن از پله های یک نردبان در تمام روزهای برگزاری جشنواره توسط یک هنرمند که سرانجام به حدود 43 هزار و پانصد بار رسید، تا هارلکن اثر دروو که شاید بی جهت سر و صدای زیادی به راه انداخت و روزنامه ها به آن چهار ستاره دادند، بی آن که این رقص شبیه به سیرک، توانایی به عمق رفتن و برقرارکردن ارتباط جدی تر و فراتر از سطح را با تماشاگر داشته باشد.

هنرمندان شرکت کننده در جشنواره فرینج حدود بیست هزار نفر برآورد شد

تنها اثر مربوط به ایران در جشنواره ادینبورگ، لهستان 3- ایران 2 نام داشت؛ کار مشترکی از مهرداد سیف (کارگردان تئاتر ساکن بریتانیا) و هنرمندی لهستانی الاصل که در آن سعی شده بود به بهانه بازی فوتبال دو تیم در سال 1976، با رجوع به تصاویر و توضیح بازیگران بر روی آن به شیوه تئاترهای سنتی ایران، وضعیت سیاسی دو کشور و اتفاق های رخ داده در آنها مورد بررسی قرار گیرد. طی روزهای مختلف، این نمایش در یک کافه کوچک جشنواره اجرا شد.

جشنواره بین المللی

اما جشنواره بین المللی ادینبورگ، همانند سال قبل اثری از ایران را نپذیرفته بود، اما میزبان آثاری از آمریکا، مکزیک، برزیل، شیلی، اکوادور، بولیوی، ونزوئلا، آرژانتین، ساموآ، نیوزیلند، استرالیا، اسپانیا، هلند و بریتانیا بود.

جشنواره امسال بر محور تم «جهان جدید» شکل گرفته بود. در مقایسه با سال های قبل، کیفیت آثار چشمگیرتر بود و ده ها هزار تماشاگر و حدود دو هزار منتقد و روزنامه نگار حاضر در جشنواره را راضی نگه داشت.

مردیت مانک با آوازهای معراج، اجرای روحانی و دلچسبی داشت و گروه رقص پینا باش، یکی از بهترین آثار خود در سال های اخیر را اجرا کردند. پاکو پنیا که در این سال ها در بریتانیا اجراهایی داشته، جدیدترین اثر فلامنکو خود را با تماشاگران قسمت کرد و آلونزو کینگ و گروهش از سانفرانسیکو، باله دلچسبی را اجرا کردند که موسیقی بخش دوم آن کار نوازنده مشهور هندی، ذاکر حسین بود.

در بخشی از اجرای مشترک جون رادجرز (سوپرانو)، رودریک ویلیامز (باریتون) و راجر ویگنولز (پیانو)، اثری از ریچارد میلز، آهنگساز معاصر اجرا شد که در آن ترجمه ای از شعرهای مولانا هم به شکل اپرا تنظیم شده بود و به صورت دو نفره اجرا شد.

جشنواره فیلم ادینبورگ متاسفانه از دو سال پیش، از ماه اوت به ماه ژوئن تغییر پیدا کرده و از این حیث لطمه دیده است، اما جشنواره بزرگ کتاب ادینبورگ و جشنواره هنرهای تجسمی کماکان همزمان برگزار می شوند و مخاطبان زیادی دارند.

در جشنواره امسال کتاب، 750 نویسنده شرکت کرده بودند و دویست هزار بلیت برای آن فروخته شد.

در جشنواره هنرهای تجسمی هم نقاشی های امپرسیونیست ها در گالری ملی اسکاتلند، چشم ها را نوازش می کردند و از رنوار تا حتی دو اثر امپرسیونیستی گوستاو کلیمت، نگاه دیگری به طبیعت را با ما در میان می گذاشتند.

BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.