گفت‌وگو با اچ ام نقوی؛ نویسنده پاکستانی

اچ ام نقوی؛ نویسنده پاکستانی
Image caption اچ ام نقوی: تمام کتاب های داستان و به خصوص اولین داستان هر نویسنده ای به نوعی زندگینامه خود اوست

"بچه محل"، اولین کتاب داستان اچ ام نقوی، داستان نویس پاکستانی که ماجرای آن مربوط به زندگی مسلمانان پس از حوادث یازده سپتامبر 2001 در شهر نیویورک است در فهرست نامزدان جایزه پنجاه هزار دلاری اولین دوره "جوایز ادبی آسیای جنوبی" قرار گرفته است.

نویسندگان دیگری که برای دریافت این جایزه نامزد شده اند عبارتند از آمیت چاودری و نیل مخرجی. برنده این جایزه درجشنواره ادبی "جیپور" که در ماه ژانویه برگزار می شود اعلام خواهد شد.

اچ ام نقوی متولد شهر کراچی در پاکستان در اواسط دهه 1970 است و بعدها بخش دیگری از دوران کودکی خود را در الجزایز و آمریکا گذرانده است. او نوشتن را از اوان کودکی شروع کرد و می گوید به یاد نمی آورد که در هیچ زمانی نوشتن را رها کرده باشد.

پس از پایان تحصیلات دانشگاهی در آمریکا، او یک دوره نویسندگی خلاقانه را در دانشگاه بوستون گذراند و سپس برنده یک بورسیه تحصیلی در رشته ادبیات در "بنیاد لافان" در ایالت نیومکزیکو شد. او در رشته های مالی شاغل بود ولی در سال 2003 این حرفه را رها کرد تا به نویسندگی حرفه ای بپردازد. او در حال حاضر در شهر کراچی زندگی می کند.

از اینکه جزو نامزدان دریافت جایزه ادبی آسیای جنوبی هستید چه احساسی دارید؟

اچ ام نقوی: احساس بسیار خوبی است. من از سن پنج سالگی نوشتن را آغاز کردم و این کار را تا لحظه مرگ ادامه خواهم داد. جلب توجه منتقدان و شناخته شدن به عنوان یک نویسنده عالی است ولی حقیقت این است که من برای فائق آمدن بر اضطراب ناشی از کنکاش های شخصی می نویسم. من روزانه حداقل سیصد کلمه می نویسم و همین من را قانع می کند. فکر می کنم دلیل اصلی من برای نوشتن انگیزه های شخصی است.

"بچه محل" اولین کتاب داستان شماست. یک مقدار در مورد داستان آن برای ما بگویید؟

براساس سه شخصیت است که هر یک اهل ناحیه ای از پاکستان هستند. حوادث پس از یازده سپتامبر سال 2001 اتفاق می افتد چون من می خواستم به تغییرات جامعه آمریکا پس از این حملات بپردازم. روند حوادث در این کتاب خواننده را از شهر کراچی با خود به نیویورک می برد.

داستان مربوط به بلوغ چند مرد جوان است که سعی دارند در دنیای جدیدی که با زندگی قبلی آنها در کراچی بسیار متفاوت است خود را بیامیزند. بنابراین در عین پرداختن به موضوعات بسیار مهم و عمیق، عناصری از طنز و کمدی نیز درآن هست . هدف من این بود که سبک ها و ژانرهای داستان نویسی گوناگونی را با هم ترکیب کنم. به همین خاطردر بافت و ریزه کاری ها نگارش این کتاب عناصری از سبک پنجابی، عبری، اسپانیایی و حتی اردو به کار گرفته شده است.

آیا شخصیت خود شما هم در این کتاب منعکس شده است؟

به اعتقاد من تمام کتاب های داستان و به خصوص اولین داستان هر نویسنده ای به نوعی زندگینامه خود اوست. من در دوران تراژدی یازده سپتامبر در آمریکا بودم . دوران بسیار دشواری بود. هر نویسنده ای سعی می کند در نوشته های خود در جستجوی زوایا و حقایق مربوط به خود او و جهان خارج باشد.

البته خاطر نشان کنم که کتاب بچه محل خاطره نویسی نیست. این یک داستان است و بنابراین جایگزین یا بدیلی بر واقعیت هاست . اگر ناگزیر باشم که درصد دقیقی از نقش زندگی نامه نویسی در خلق این اثر را تعیین کنم خواهم گفت شاید 14 درصد آن خاطرات خود من است. شاید سه شخصیت اصلی اداستان هر کدام نمادی از یک بخش از شخصیت من باشند. در عین حال هر کدام از آنها ترکیبی از خصوصیات و سرنوشت افرادی هستند که من می شناسم و برای من اهمیت دارند.

آیا علاقمند هستید که داستان شما هم مثل "میلبونر زاغه نشین" روزی به فیلم بدل شود؟

یکی از داستانهای کوتاه من این اواخر برای سناریوی یک تئاتر مورد استفاده قرار گرفت و دیدن کارم از نگاه و برداشت یک هنرمند دیگر بسیار جالب بود. بنابراین تهیه فیلمی براساس کتاب بچه محل توسط هالیوود یا بالیوود عالی خواهد بود چون مثل تولدی دیگر برای این داستان است.

برای نویسندگان اهل کشورهای آسیای جنوبی پذیرفته شدن در سطح بین المللی تا چه حد دشوار است؟

به نظرم از زمان انتشار کتاب بچه های نیمه شب به قلم سلمان رشدی و سایر آثار موج اول ادبیات هند، نویسندگان اهل این بخش از جهان مهر خود را کوبیده اند. ادبیات پاکستانی نیز توجه زیادی به خود جلب کرده و به نظر می رسد که ما هم در اولین گامهای تثبیت و شناساندن خود هستیم.

ولی سنت ادبیات هندی و پاکستانی به زبان انگلیسی به صد و پنجاه سال قبل باز می گردد. افرادی مثل دین محمد که اهل ولایت بهار بود، از اولین نویسندگان هندی است که نوشتن به زبان انگلیسی را آغاز کرد و افراد دیگری نیز هستند که با آثار خود نقش با ارزشی در این مسیر داشته اند.

برنامه شما برای نوشتن کتابهای دیگر چیست؟

در حال حاضر من مشغول کار روی یک کتاب دیگر هستم که یک داستان بزرگ تاریخی است و حوادث آن تمام سالهای قرن بیستم را در برمی گیرد. محل وقوع حوادث شهر کراچی است و موضوعاتی که در آن مطرح می شود ماورالطبیعه ، تاریخ و یک شخصیت دو جنسیتی است.

مطالب مرتبط