به روز شده:  16:57 گرينويچ - سه شنبه 18 ژانويه 2011 - 28 دی 1389

هنرهای تجسمی

گفت و گو با گیلبرت و جورج؛ هنرمندان بریتانیایی

جورج پاسمور و گیلبرت پروش در سال 1967 کار مشترک خود را آغاز کردند

گیلبرت و جورج دو تن از معروف ترین چهره های هنری بریتانیا محسوب می شوند که طی چندین دهه با چیدمان های خود به جایگاه ویژه ای در هنر جهان دست یافته اند؛ جورج پاسمور (متولد 1942، بریتانیا) و گیلبرت پروش (متولد 1943، ایتالیا) در سال 1967 در مدرسه هنری سن مارتین با هم ملاقات و کار مشترک شان را آغاز کردند.

گیلبرت و جورج به دلیل کارهای فرم گرایانه خود که عمدتاً کار گرافیکی بر روی عکس و چیدمان بر اساس کنار هم قرار دادن عکس هاست، شهره شده اند. مجموعه آثار آنها با عنوان «عکس ها» معروف ترین اثرشان محسوب می شود.

ده ها کتاب از آثار این دو هنرمند و در تحلیل آثار آنها به چاپ رسیده که از جمله معروف ترین آنها کتابی است که در سال 2007 گالری تیت بریتانیا همزمان با نمایش آثارشان با عنوان مجموعه عکس ها منتشر کرده است؛ نمایشگاهی که گفته می شود بزرگ ترین نمایشگاهی است که گالری تیت مدرن به یک هنرمند اختصاص داده است.

تازه ترین نمایشگاه آنها در گالری وایت کیوب ( White Cube ) لندن، شامل مجموعه کارت پستال های شان، به تازگی افتتاح شده و کتاب نفیس و قطوری هم از این آثار در دسترس علاقه مندان قرار گرفته است.

گیلبرت و جورج پس از آخرین مجموعه کارت پستال های خود در دهه هشتاد، بار دیگر با کنار هم قرار دادن کارت پستال های گوناگون که شامل آگهی های تبلیغی، نمادهای لندن، پرچم بریتانیا، همجنس گرایان و کارکنان تجارت سکس در لندن است، مجموعه پر سر و صدای تازه ای را گرد آورده اند.

گفت و گو با گیلبرت و جورج در گالری وایت کیوب لندن صورت گرفت.

بیش از بیست سال از آخرین مجموعه کارت پستال های شما گذشته. چه شد که دوباره به آنها برگشتید؟

جورج: در واقع برنگشتیم، تمام مدت درگیر آنها بوده ایم! اینها مجموعه ای است از کارت پستال هایی که طی همه این سال ها جمع آوری کرده ایم.

گیلبرت: ما در این مدت همیشه برای کارهایمان ماده خام جمع آوری می کردیم. در این نوع کارها یک جور پیدا کردن و چنگ زدن به کار مهم است، یعنی پیدا کردن یک کارت ویژه و بردن آن به استودیو و ساختن یک تصویر بزرگ. این کاری است که ما کردیم. به یک معنی، پیدا کردن سوژه ای که برای ما جذاب است آن هم در یک حیطه محدود، یعنی فقط کارت پستال.

[ادامه گفتگو را زیر آلبوم عکس بخوانید]

آلبوم عکس

کارت پستال برای شما چه معنای ویژه ای دارد؟

جورج: ما بر این باوریم که کارت پستال یکی از دموکراتیک ترین شکل های تصویر است. آنها همه جا هستند و بیش از ده هزار نوع از آنها را می توان یافت. شما می توانید آنها را انتخاب کنید، بخرید و برای کسی بفرستید. این خیلی دموکراتیک است.

گیلبرت: بخش عمده ای از هنر امروز را می شود در کارت پستال دید. شما وقتی برای تعطیلات می روید، برای کسی کارت پستال می فرستید. وقتی از کارت پستال حرف می زنیم از یک زمینه بسیار وسیع حرف می زنیم که جهانی است. وقتی شما یک ایمیل می فرستید، وجود فیزیکی ندارد و ناپدید می شود اما کارت پستال یک شیء است و برای همیشه می ماند.

بسیاری از عناصر کارت پستال های شما به بریتانیا و لندن ربط دارد؛ مثل پرچم بریتانیا و تلفن های عمومی لندن.

جورج: ما باید حیطه ای را انتخاب می کردیم که می شود به آن هنر خودکار گفت. یعنی عناصر به شکل خودکار وارد کار می شوند. بنابراین با توجه به حیطه کاری و محل کار ما، عناصر آن مثل پرچم وارد کار شده اند. برای همین انتخاب صورت گرفته بود. ما به باجه های تلفن رفتیم و آگهی های مربوط به صنعت سکس را از آنها جمع آوری کردیم. حیطه کاری مان هم این بود که هر آگهی ای را که تکراری و خسته کننده نیست جمع کنیم. البته بسیاری از آنها تکراری اند.

بروشورها و برگه های تبلیغاتی نوع جدیدی از هنر هستند که ما از بچگی با آنها روبرو بوده ایم و همه جا هستند. رقابت های زیادی هم بین آنها در جریان است و نشانه های خاص خود را دارد. تصاویر این نشانه ها را خلق می کنند و ما وقتی نام دست و بینی و دهان را می بریم، پیش از این که شکل نوشتن آنها را مجسم کنیم، شکل واقعی آنها را در نظر می آوریم.

گیلبرت: این کارت پستال ها مجموعه ای از همه اینهاست. ما هر روز، روز تازه ای داشتیم و توقف نمی کردیم. تعداد این کارها حدود پانصد تاست.

سمبل ها و نشانه های جنسی در کار شما بسیار مهم اند.

گیلبرت: برای این که آنها در زندگی بسیار مهم اند! حتی در دنیای عرب هم آنها مهم هستند! آزادی همجنس گرایان در دنیا هنوز مساله است.

جورج: می توانید تصور کنید که در کنیا اگر شما بدانید کسی همجنس گراست و گزارش ندهید، شریک جرم محسوب می شوید؟!

یکی از کارت پستال های شما که در کتاب چاپ شده، عکسی از شاه ایران است.

جورج: سال ها از آن می گذرد... ما طی سال ها کارت پستال های مختلفی را با موضوعات گوناگون گرد آورده ایم؛ شاهان، جواهرات،سنگ ها، چشم اندازها، ... همه چیز هست. ما آنها را در گروه هایی دسته بندی کردیم، نه بر اساس موضوع، بلکه بر اساس شباهت های بصری، و یک تصویر بزرگ تر خلق کردیم. در میان آنها بر حسب تصادف، عکسی از هم از شاه ایران هست.

یکی از خواسته های دیرین ما برگزاری یک نمایشگاه بزرگ در ایران است.

جورج

گیلبرت: فکر می کنم این کارت پستال را در موزه مادام توسو خریدیم... اگر اشتباه نکنم آخرین سال های شاه بود، 1978 یا 79.

جورج:ضمن این که ما هواخواه سلطنت هستیم. بیشتر هنرمندان علیه پادشاهی هستند، اما ما با پادشاهی مشکلی نداریم. (می خندد).

یادم هست هشت یا نه سال قبل، زمانی که نمایشگاه مجسمه سازان انگلیسی در موزه هنرهای معاصر تهران برگزار شد، کاری از شما هم در نمایشگاه بود و اگر اشتباه نکنم شما هم به ایران دعوت شده بودید، اما نیامدید.

گیلبرت: نه، در آن نمایشگاه فقط آثار نسل پس از ما بود...

نه، کارهای نسل شما و حتی قبل تر هم بود، از هنری مور تا باربارا هپورث.

جورج: ما هیچ وقت به ایران دعوت نشدیم.... یکی از کارهای ما در زمان شاه توسط موزه هنرهای معاصر تهران خریداری شده؛ شاید همان را نشان داده اند.

گیلبرت: ما دوست داریم که نمایشگاه بزرگی در ایران داشته باشیم.

جورج: یکی از خواسته های دیرین ما برگزاری یک نمایشگاه بزرگ در ایران است.

گیلبرت: فکر می کنم روزی شرایط بهتری برای این کار فراهم شود.

BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.