بقایای جسد یک زن؛ سرنخ معمای مونا لیزا

حق نشر عکس f
Image caption سیلوانو وینستی در پی کشف هویت مدل مونا لیزاست

محققان با تحقیق روی بقایای جسد یک زن نجیب زاده ایتالیایی تلاش خواهند کرد به هویت زنی که در برابر لئوناردو داوینچی نشست تا مونا لیزا خلق شود، پی ببرند.

سیلوانو وینچتی، مورخ هنری، بر این باور است که با کشف و بررسی بقایای جسد لیزا گراردینی، می تواند به این سوال که آیا او مدل لئوناردو داوینچی بوده یا نه، پاسخ قطعی بدهد.

بر اساس سند فوت این زن که به تازگی پیدا شده، او در سال ۱۵۴۲ از دنیا رفته و در صومعه ای در فلورانس به خاک سپرده شده است.

در روزهای آینده ماه جاری میلادی، حفاری در صومعه سن اورسولا برای دست یافتن به آنچه از جنازه وی باقی مانده، آغاز خواهد شد.

پانصدسال است که راز تابلو مونا لیزا و لبخند رازآلود او کارشناسان هنری را سردرگم نگه داشته است.

آقای وینچتی به خبرگزاری آسوشیتدپرس گفت:"ما با این تحقیق می توانیم به بحثی چند قرنی خاتمه بدهیم. همچنین خواهیم توانست به درک روشن تری از رابطه بین لئوناردو و مدل های او برسیم."

او گفت: "برای لئوناردو، نقاشی به معنای تجسم بخشیدن به خصوصیات درونی مدل ها هم بود."

وینچتی اظهار امیدواری کرد که با استفاده از تکنیک های علمی، از جمجمه لیزا گراردینی - که همسر یک تاجر ثروتمند ابریشم بوده- دی ان ای بگیرد و چهره او را بازسازی کند.

یک گروه کارشناسی به سرپرستی وینچتی تاکنون موفق شده اند که چهره برخی از هنرمندها را بر اساس اطلاعات استخراج شده از جمجمه های آنها بازسازی کنند.

گفته می شود که ژوئن سال گذشته، این گروه استخوان های کاراواجو، هنرمند ایتالیایی دوران رنسانس را شناسایی کردند و به کشف عامل احتمالی مرگ مشکوک او دست یافتند.

با این حال، درباره اینکه آیا تحلیل استخوان های چندصدساله به نتیجه قطعی و صحیحی می رسد یا خیر، تردیدهایی وجود دارد.

چندین ماه است که آقای وینچتی تابلو مونالیزا را که در موزه لوور نگهداری می شود، بررسی می کند. او ادعا کرده است که نمادهایی مخفی را در این تابلو کشف کرده است.

او بر این باور است که احتمالا گراردینی مدل اولیه برای این تابلو بوده، ولی لئوناردو داوینچی ممکن است بیشتر تحت تاثیر چهره مرد جوانی قرار گرفته باشد که مدتی شاگرد و معشوقش بود.

مطالب مرتبط