فیلم رسول‌اف در جشنواره کن به نمایش در آمد

عکس از پرویز جاهد حق نشر عکس BBC World Service
Image caption لیلا زارع بازیگر اصلی فیلم به همراه همسر رسول اف و چند نفر دیگر به دعوت تیری فرمو، مدیر هنری جشنواره فیلم کن، روی صحنه رفتند

نخستین فیلم ایرانی شصت و چهارمین جشنواره فیلم کن، سرانجام روز شنبه ۱۴ مه (۲۴ اردیبهشت) در سالن بزرگ دبوسی به روی پرده رفت و مورد استقبال تماشاگران که بیشتر آنها نویسندگان مطبوعات و رسانه ها بودند قرار گرفت.

به امید دیدار را محمد رسول اف، در سکوت خبری، با مجوز وزارت ارشاد در تهران ساخت و به جشنواره کن فرستاد که در آخرین لحظات، در بخش نوعی نگاه جشنواره پذیرفته شد.

لیلا زارع بازیگر اصلی فیلم به همراه همسر رسول اف و چند نفر دیگر به دعوت تیری فرمو، مدیر هنری جشنواره فیلم کن، روی صحنه رفتند.

محمد حقیقت، منتقد فیلم مقیم پاریس هم به عنوان مترجم با آنها بود. آزیتا، همسر رسول اف با لحن بغض کرده ای گفت: "محمد هم می خواست امروز اینجا باشد اما نتوانست."

او گفت که نیروهای امنیتی شوهرش را برای بازجویی درباره فیلمش احضار کردند و در حالی که این فیلم الان در کن دارد نشان داده می شود، همسرش در حال بازجویی شدن در تهران است. همسر رسول اف گفت که شوهرش فیلم را به تمام زندانیان سیاسی که برای دمکراسی در ایران مبارزه می کنند، تقدیم کرده است.

لیلا زارع نیز از اینکه محمد رسول اف در چنین شرایطی اجازه فیلم ساختن پیدا کرد و موفق شد که فیلمش را بسازد، اظهار خوشحالی کرد. وی گفت: "یک جمله معروفی هست که می گوید هر چیزی آخرش خوب است، اگه نشد پس هنوز آخرش نشده".

لیلا زارع همچنین گفت که افتخار می کند در فیلم "به امید دیدار" بازی کرده است.

در پایان تیری فرمو گفت که بعد از نمایش فیلم رسول اف و فیلم پناهی، کنفرانس مطبوعاتی درباره هر دو فیلم برگزار خواهد شد که با توجه به نبودن این دو فیلم در بخش مسابقه اصلی جشنواره، تصمیم عجیبی است و نشان دهنده اهمیت این دو فیلم برای کن و تشنگی رسانه های غربی برای شنیدن حرف های بیشتر درباره وضعت سینماگران امروز ایران در کن هست.

حق نشر عکس BBC World Service
Image caption محمد رسول اف به شش سال حبس محکوم شده است

تماشاگران جشنواره و منتقدان غربی، از فیلم رسول اف خوششان آمد. هنوز نقدی درباره آن منتشر نشده اما کف زدن ممتد و تحسین تماشاگران بعد از نمایش فیلم، نشانه برخورد مثبت منتقدان با فیلم رسول اف است.

اما عده ای از ایرانیان حاضر در جشنواره، فیلم رسول اف را نپسندیدند و آن را نوعی فرصت طلبی سیاسی و بهره برداری از وضعیت سیاسی حاکم بر ایران دانستند.

به امید دیدار، موضوع آشنایی دارد و درباره زن وکیلی است که قرار است، با شوهر روزنامه نگارش به سوئد مهاجرت کند. زن باردار است و همه پرونده های وکالت اش از او گرفته شده. شوهرش نیز از کار اصلی اش یعنی روزنامه نگاری بازمانده و برای کار در پروژه ای عمرانی به جنوب سفر کرده است اما مخفیانه به نوشتن مقاله ادامه می دهد و برای همین منظور تحت تعقیب قرار می گیرد.

بیشتر فیلم در فضاهای کم نور و تیره داخلی می گذرد. تنها نمای لانگ شات بیرونی فیلم، نمایی از شهر آلوده تهران از بالای یک تپه است که به تصاویر شهرهای آپوکالیپتیکی بعد از بمباران هسته ای شبیه است.

این فیلم با مجوز دولتی ساخته شده، اما گویا رسول‌اف در فیلمنامه‌ تغییراتی داده که نمی‌تواند نظر موافق مقامات "معاونت سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی" را جلب کند. برای همین تا کنون برای این فیلم از جانب وزارت ارشاد، پروانه نمایش صادر نشده است.

محمد رسول اف در اسفندماه ۱۳۸۸ به اتهام ساخت فیلمی درباره اعتراض های خیابانی پس انتخابات ریاست جمهوری همراه با جعفر پناهی دستگیر شد که هر دو تحمل شش سال حبس قطعی محکوم شدند.

جزیره آهنی، گاگومان و کشتزارهای سپید از دیگر ساخته های محمد رسول اف است.

مطالب مرتبط