'در پس برقع' در آپارات

پخش این فایل در دستگاه شما پشتیبانی نمی شود.

این هفته در آپارات فیلم "از پس برقع" ساخته "مهرداد اسکویی" به نمایش در می آید.

زن جنوبی در ایران، زنی است که معمولا با شور و هلهله‌اش شناخته می شود. اما آنها که از جنوب می آیِند، می گویند در پس برقع زن جنوبی دردی پنهان زار می‌زند.

درباره فیلم

فیلم "از پس برقع" از یک تعصب غریب در جنوب ایران حکایت می کند. تعصبی که عامل قتل بسیاری شده است.

مهرداد اسکویی، مستند‌ساز شناخته ایرانی در این فیلم مستند، روایتی شاعرانه اما تلخ دارد از دردی کهنه در جنوب ایران. در این فیلم زنان جنوبی جلوی دوربین آمده اند تا بگویند که هنوز نفس می‌کشند.

ویژگی فیلم

"از پس برقع" ساخته مهرداد اسکویی فیلمی است که از واقعیتی آشکار در جنوب ایران سخن می گوید. فیلم از ترکیب جزییات، تصویری کلی از آن چه در این منطقه می گذرد ارائه می دهد و لحنی شاعرانه، تصویر و بیانی سینمایی دارد.

فیلمساز همین که توانسته اعتماد این زنان را برای صحبت کردن مقابل دوربین به دست بیاورد، خود موفقیت بسیار بزرگی است. این فیلم در سال ۱۳۸۳ ساخته شده و در جشنواره های متعدد فیلم مستند در دنیا حضوری موفق داشته است.

درباره کارگردان

حق نشر عکس no
Image caption نمایی از فیلم از پس برقع

مهرداد اسکویی متولد ۱۳۴۸ دانش آموخته رشته کارگردانی سینما از دانشکده سینما- تئاتر دانشگاه هنر تهران است. وی در سال ۱۳۷۸پس از ساخت مستند "خانه مادری‌ام مرداب" و شرکت در جشنواره ایدفای آمستردام و بیش از ۵۰ جشنواره داخلی و خارجی دیگر، بیش از ۲۰ جایزه بین المللی کسب کرد و تنها بر ساخت فیلم های مستند متمرکز شد و مستندهای متعددی را در مناطق مختلف ایران ساخت.

اسکویی عضو انجمن مستندسازان سینمای ایران است و در هیات موسس انجمن فیلم کوتاه ایران هم عضویت دارد. مستندهای او طی سال های اخیر در جشنواره ها و مراکز متعدد فرهنگی و دانشگاهی به نمایش گذاشته شده و مورد توجه واقع شده است. برخی از فیلم های او که بعضی از آنها در برنامه آپارات هم پخش شده است، عبارتند از:

ایل بایرامی (۱۳۷۶)، خانه مادری ام مرداب(۱۳۷۸)، روژگیران (کارگردانی مشترک با ابراهیم سعیدی ۱۳۷۹)، به من نگاه کن!، نوازشگر نور (۱۳۸۰)، رو به جایی دور، بیوه مرد (۱۳۸۱)، مریم جزیره هنگام، آسیاب های بادی، از پس برقع (۱۳۸۳) و دماغ به سبک ایرانی (۱۳۸۴).

نگاه کارگردان

در مسیر عکاسی و تحقیقی که می‌کنم، موضوع ها من را انتخاب می‌کنند.

وقتی یک فیلمی به نام "عیسی سلخ" را می‌خواستم در جزیره قشم کار کنم به موضوعی برخوردم که خیلی تکانم داد و آن آشنایی با خانم خدیجه دریایی بود.

او به من گفت: «بیش از ۷۵ درصد زن های جزیره قشم ناراحتی عصبی و روحی دارند، اما چون جلوی دوربین آمدن را گناه می‌دانیم، هیچ وقت جلوی دوربین نیامدیم تا مشکلاتمان را مطرح کنیم، اما حالا می‌خواهیم حرف بزنیم. به دلیل اینکه این مشکلاتی که برای ما پیش آمده برای دخترهای ما پیش نیاید.» و به من قول داد که تمام تلاش خود را انجام دهد تا این عده از زنان‌ جلوی دوربین بیایند و از من هم قول گرفت تا تمام تلاش خود را انجام دهم که اینها بتوانند مسائلشان را مطرح کنند.

این زنان معتقد بودند که اگر فیلم نمایش داده شود و یک سری از آدمها بفهمند که این مشکلات از چه نوعی است و طرح سوال بشود، همین طرح سوال، یک گام به جلو است.

خانم زینت دریایی، بازیگر زن "زینت یک روز بخصوص"ساخته ابراهیم مختاری را در جشنواره‌ای در هلند دیدم و ضمن تشکر از ساخت فیلم "خانه مادری‌ام مرداب" به من پیشنهاد سفر به جنوب و کار بر روی زنان جنوب را داد؛ که بعد از دو سال به آنجا رفتم و توانستم به زندگی این افراد وارد شوم.

حق نشر عکس no
Image caption مهرداد اسکویی

بعد از مدتی، احساس کردم جزو یکی از اهالی آن منطقه هستم، به همین دلیل در یکی از صحنه‌های فیلم "از پس برقع" شاهد هستیم که از مراسم "زار" خانمها فیلمبرداری کردم، که شاید به دلیل آشنایی توانستم به راحتی نزدیک شوم و هیچ کس اعتراضی نکرد.

روایت را در فیلم مستند دوست دارم؛ یعنی فکر می کنم هر فیلم مستند داستان خودش را روایت می‌کند و زندگی یک داستان است. و در عین حال دوست دارم فیلم های مستند بتوانند ارتباط خوبی با مخاطب برقرار کنند، ‌یعنی از عناصر سینمای مستند به نحوی استفاده شود که مخاطب آن را دنبال کند و یکی از مواردی که همیشه پرهیز دارم، عدم ایجاد ملال و خستگی و سیاه نمایی است.

مروری بر فیلم های هفته گذشته

درباره "فیلم اول"

بعد از حوادث مرتبط با انتخابات، حکومت ایران، تلویزیون های ماهواره ای را عامل این حوادث و اوج گیری اعتراضات مخالفان دانست و برخورد با دارندگان تجهیزات ماهواره ای را تشدید کرد.

جمع آوری دیش ها و گیرنده‌های ماهواره حالا دیگر یکی از دغدغه های عمده ماموران نیروی انتظامی شده و در عین حال صنعت تولید تجهیزات ماهواره که یک صنعت زیر زمینی و غیرقانونی هم هست، روز به روز به رونقش اضافه می شود.

"فیلم اول"، ساخته پناه پناهی به این موضوع می پردازد. پناه پناهی فرزند جعفر پناهی فیلمساز شناخته شده در سطح جهان است که در ایران با حکم دادگاه، محکوم شده که تا ۲۰ سال هیچ فیلمی نسازد. اما در جشنواره کن امسال که اخیرا در فرانسه برگزار شد، فیلمی دیگر از او به نمایش در آمد ."فیلم اول" پناه پناهی، تصویری منحصر بفرد از وضعیت این روزها در جامعه ایرانی ارائه می دهد.

درباره "زندگی سگی"

حق نشر عکس no
Image caption نمایی از فیلم زندگی سگی ساخته حنا مخملباف

تازگی ها در مجلس ایران، نمایندگان در حال بررسی طرحی برای ممنوعیت "گرداندن و نگهداری" حیواناتی هستند که به گفته آنها "نجس و خطرناک" هستند. اگر این طرح تصویب نهایی شود، از این به بعد نگهداری و تردد سگ‌ها در خیابان از دید قانون ممنوع می‌شود.

بر اساس این طرح و برای کسانی که مبادرت به نگهداری سگ یا دیگر "حیوانات مضر" در منزل خود می‌کنند، مجازات در نظر گرفته می‌شود. نمایندگان ارائه دهنده این طرح معتقدند: "رواج سگ ‌گردانی و نگهداری آن علاوه بر مضرات بسیار زیاد بهداشتی و زیان‌آور بودن برای سلامت عمومی، یک معضل فرهنگی- اجتماعی و نوعی تقلید کورکورانه از فرهنگ مبتذل غربی است". اما سگ معمولا حیوانی هست که به شدت نیاز به بیرون بودن و در هوای آزاد بودن دارد.

پس حالا تکلیف سگ هایی که در خانه زندانی می شوند و نباید بیرون بیایند چه می شود؟ حنا مخملباف، فیلمساز جوان اما شناخته شده ایرانی در فیلم زندگی سگی تصویری می دهد از سگی در همین شرایط.

نظرات بینندگان در مورد فیلم های "زندگی سگی" و "فیلم اول"

فرهاد

فیلم اول خیلی خوب بود، ولی یه کاستی هایی داشت زاویه دوربین تو یه جاهایی می شد بهتر انتخاب بشه و بعضی قسمت هاش ضعیف تدوین شده بود. شروع فیلم هم زیاد جالب نبود ولی پایان عالی و با مزه ای داشت.

موضوع فیلم هم بسیار خوب بود و واقعیت جامعه امروز ایران رو به تصویر کشید از کار پناه که فیلم رو به پدر عزیزش تقدیم کرد تشکر می کنم. فیلم زندگی سگی موضوع جالبی داشت ولی از حنا مخملباف که فیلم روزهای سبز رو به اون خوبی ساخته بود انتظار بیشتری دارم.

سیروس

فیلم اول به لحاظ انتخاب موضوع کاملا به روز بود پرداخت خوبی هم داشت و باور پذیرتر می نمود اگر فیلمساز روی گفتگوهای دو جوان و برخوردشون با هم تعمق بیشتری می کرد. و اما فیلم زندگی سگی با توجه به شرایط اجتماعی اکنون ما خیلی تاثیر گذاره.

فرهنگ از تهران

می خواستم در مورد مستند «اول» بگم که با این که ابتکار در انتخاب ایده فیلم نامه به خوبی دیده می شد اما از چند نکته هم مستند رنج می برد: ۱- انتخاب موسیقی یک نواخت و خسته کننده بود و به نظر می رسید موسیقی نامناسب با موضوع مستند اول است.

۲-فیلم روشن نیست دقیقا چی می خواد بگوید به عبارت دیگر برای بیننده نامفهوم است.

پیمان ازسنندج

به نظر بنده هر دو فیلم این هفته در سطح آپارات نبودند و هر دو فیلم از نظر کادر بندی ها به شدت مشکل دار بودند به خصوص در مورد فیلم اول که حرکت سراسیمه و گیج کننده دوربین بیننده رو دچار دل زدگی می کرد و باید گفت که در ایران حال حاضر موضوعات بسیار بیشتری وجود دارند که لایق به تصویر کشیدن هستند و نگاه کردن به ماموران در حین شکستن دیشها فکر نکنم که موضوع در خور توجهی برای به تصویر کشیدن باشه، البته فیلم دوم فیلمی بود که حد اقل برای لحظاتی هر چند کوتاه متفکر در زندگی این حیوانات مظلوم میکنه.

بابک

راستش من از فیلم زندگی سگی اصلا خوشم نیومد. اما فیلم اول خیلی‌ قشنگ بود و به نظر من کاملا یکی‌ از معدود فیلمهایی بود که نمی‌شد آخرش را حدس زد.

نازنین از لارستان فارس

حق نشر عکس no
Image caption نمایی از فیلم اول ساخته پناه پناهی

فیلم پناه پناهی را دیدم؛ انصافا به عنوان فیلم اول قابل تحسین است اما نباید از آسیب های آن هم غافل شد،

اینکه فیلم بیشتر به شکار لحظه ها شبیه بود و روایت خاصی در آن دیده نمی شد تا انگاره فیلمساز را در آن رصد کنیم همچنین فیلمساز تلاش کرده بود با شلوغ کاری زیاد مثل استفاده از دو دوربین، تماس های مکرر تلفن و موبایل و پارس سگ و ... حالت اضطراب و استرس را همچون کارکترها به مخاطب هم القا کند که به تصور من اغراق آمیز بود و زیادی شلوغ و آزاردهنده شده بود.

ارغوان

زندگی سگی عالی بود.

نسرین

فیلم اول که در مورد ماهواره بود، به من بیشتر استرس وارد می کرد. فیلم دوم را نگاه نکردم. ‌

منصوره

فیلم زندگی سگی خیلی کشدار بود، بیشتر شباهت پیداکرده بود به فیلمهای مربوط به زاد و ولد سگها تا زندگی یک سگ در کنار آدمها. فکر می کنم اگر به این مورد پرداخته بود برای کسانی که از سگها گریزانند یا نمی دانند با سگ چگونه می توان زندگی کرد بهتر بود. متاسفانه حنا مخملباف دوربین رو گذاشته بود کار خودشو بکنه. این که فیلمسازی نیست. فیلم گرفتنه.

فیلم پناه پناهی برای من عالی بود، تمام استرس های بازیگر رو به ما منتقل می کرد و ما باهاش می تونستیم خیلی ساده ارتباط برقرار کنیم. فیلم ساده ای بود اما واقعا فیلم بود.

ارمغان

به نظرم "فیلم اول" با تمام ضعفها و کاستیهائی که داشت از لحاظ پرداخت بکر و کاملا نو بود. اینکه بیننده در هر لحظه به رئال بودن وقایع شک کنه و مرتب توی ذهنش با خودش کلنجار بره که صحنه ها ساختگی هستند یا واقعی، موفقیت فیلمساز را نشون میده! تنها بحث و بگو مگوهای جوانهای داخل آپارتمان کمی تصنعی به نظر می رسید.

ماهان

فیلمِ "زندگی سگی" با لطافتی که داشت، شعاری بود. ولی همون صحبتهای کلیشه ای درباره دیدگاه قرآن در مورد سگ. اگه گفتگوی دو شخصیت را حذف می کردیم فیلم تأثیر گذاری بیشتری داشت.

بابک

هر کاریش هم می کردن نمی‌شد اسم این را گذاشت فیلم.

امیرحسین

فیلم زندگی‌ سگی‌ خیلی‌ کلیشه بود. اصلا هم تاثیر گذر نبود.

مریم واصفی

هر دو تا فیلم عالی بود مخصوصا زندگی سگی, هر دو تا فیلم خیلی ساده زندگی اکثر ایرانی ها و مشکلاتشون رو که برای جوامع دیگه مشکل و جرم محسوب نمیشه رو نشون می داد.

یوسف

فیلم زندگی سگی فیلم بسیار زیبایی بود، اما اگر دیالوگ ها حذف می شد و فقط موسیقی متن داشت تاثیر بیشتری داشت.

منوچهر

فیلم اول خوب بود. در مورد زندگی سگی هم به نظرم اگه دیالوگ روش نبود نمی تونست منظور و برسونه بیشتر می شد یه راز بقا.

حسن وفاکار

فیلم اول بهتر از زندگی سگی بود! با اینکه فیلم برداری نا متعارفی داشت در واقع توش قاب بندی رعایت نشده بود ولی تدوین مناسبی داشت! یه چیز دیگه اینکه خود بازیگر هم فیلم بردار بود. در ضمن داستان فیلم خیلی جذاب بود، جزئیات داستان یعنی ماجرای سگ و دنبال کردن یکی از شخصیت ها نمک داستان بود.

الناز

فیلم اول خوب بود. اما در مورد زندگی سگی باید بگم ای کاش بابای منم کارگردان بود. اونوقت اگه با دوربینم از خرگوشم تصویربرداری می کردم اسمش را میذاشتن فیلم.

سجاد

من از فیلم اول خیلی لذت بردم اما احساس می کنم ساختگی بود.

امیر

هر دو فیلم جالب بود، فیلم اول به عنوان یک فیلم اول فکر می کنم خیلی خوب بود و زندگی سگی هم بسیار شاعرانه به مقوله سگ ها تو ایران پرداخته بود.

مارال

هر دو فیلم خوب بود، مخصوصا فیلم اول، تدوینش حرف نداشت. فیلم زندگی‌ سگی‌ فضای احساسی غریبی داشت.

فرشاد

فیلم اول تصویری نفس گیر از تغییر جایگاه مجرم و مجری قانون. دست مریزاد.

پویا

فیلم پناه پناهی مشکل طولانی بودن رو داشت و البته قصه های فرعی که هیچ ربطی به کل داستان نداشت، فیلم می توانست با یک تدوین بی رحمانه چیزی حدود ۵ دقیقه کم شود و در این صورت قابل تحمل تر می شد. در مورد فیلم حنا هم فکر می کنم اگر صداگذاری مجددی صورت بگیرد و آن دیالوگ های شعاری حذف شود و جایش را به دیالوگ های بهتری دهد با فیلم خوبی روبرو خواهیم شد.

ایمان

زندگی سگی جذابیت یک فیلم به پیام رسانی و گاهاً نظریه پردازی های سازنده ی اونه که در قالب صدا و تصویر به مخاطب منتقل میشه. پیام این فیلم مبنی بر اینکه خیلی جا ها قوانین سخت گیرانه حاکمان نمی تواند نقش بازدارنده ای را برای پدیده های مثلا نگهداری ...سگ داشته باشد درست است. براستی به ازای هر سگی که توقیف شود چندین سگ اضافه خواهند شد. اما صحنه بدنیا آمدن پشت سرهم سگ ها خود کاملاً گویای این پیام بود و نیازی به دیالوگ آخر فیلم نبود. ((جایی که صاحب سگ به دوستش گفت که آن سگ را گرفتند و در عوض این یکی چند تا بچه به دنیا آورده)) چون گاهی باید بیننده را در رسیدن به پیام و هدف فیلم آزاد گذاشت اما از دید بنده خانم مخملباف در این امر وسواس بخرج دادند و با دیالوگ آخر فیلم نوعی تاکید بر پیام ورزیدند و این ارزش کار را از بین برد.

مرتضی

فیلم اول صحنه ها جالب بودن طوری که آدم رو تا آخر می نشوند پای تلوزیون ولی حس مصنوعی بودن فیلم تقریبا توی همه دیالوگ ها موج می زد. حسی خوبی که صحنه های دیگه به آدم می داد رو دیالوگ ها از آدم می گرفت. بعضی از حرکت ها هم این حس نه چندان خوب رو به آدم می داد.

شقایق

در مورد فیلم زندگی‌ سگی‌ خیلی‌ خوب ۲ تا حس زندگی‌ و مرگ درش حس می شد در اول به این حس فرو می‌رفتیم که با بدنیا آمدن بچه سگ ها چندین زندگی‌ شروع می‌شه و اون حس زیبایی که مادر سگ ها نسبت به بچه هاش داره ولی‌ با کمی‌ تفکر پی‌ میبریم که این حس لطیف خیلی‌ زود با کشته شدن این سگای بی‌ گناه تمام می‌شه که این حس خیلی‌ غم انگیز.

آربی

فیلم اول را بیشتر پسندیدم به دلیل آنکه مایه های یک فیلم داستانی را می شد در آن پیدا کرد. فیلم با آرامش آغاز شد و کم کم به سمت تنش کشیده و در آخر هم باز به آرامش رسید. جسارت بی بی سی فارسی در پخش چنین فیلمی ستودنی است. چرا که در یرخی صحنه ها الفاظ غیر اخلاقی شنیده می شد که تنها در یک صحنه سانسور شد. مخصوصا در صحنه ای که صدای یکی از دوستان یا آشنایان پناهی از دستگاه تلفکس به وضوح کلمه زشتی را بر زبان آورد، انتظار می رفت بی بی سی فارسی آنرا سانسور کند که بسیار تعجب آور بود که این کلمه قیچی نشده بود. در جاهایی از فیلم هم کمی از رفتار پناه پناهی و طرز صحبتش جا خوردم و احساس کردم، فرزند یک کارگردان بزرگ و شناخته شده در جهان حدود شان و مقام پدرش را با حرکات و طرز حرف زدنش زیر سوال برده است. استفاده از دو دوربین که کاملا اتفاقی انجام شده بود کمک کرد تا تدوین این فیلم بسیار هوشیارانه و عالی باشد. در مورد فیلم زندگی سگی همین نکته کافی است که بیشتر مستندی بود راجع به یک روز از زندگی سگهای خانگی در ایران و مطلب خاصی را برایم تداعی نکرد.

شاپور

شجاعت کارگردان فیلم اول در طرح بخشی از محدودیت ها و ممنوعیت های حال حاضر کشورمان ستودنی ست. ضرباهنگ فیلم هماهنگ با موضوع پیش می رفت و باورپذیری یک فیلم مستند را داشت. فیلم ساز توانسته بود به خوبی از بخش های مستند جمع آوری دیش ها توسط نیروی انتظامی در طرح موضوعی داستان خودش خوب استفاده کنه و با داستانی که در خانه و پشت پنجره ها خلق کرده بود تناسب کامل داشت. فیلم زندگی سگی، در داستان و اجرا بسیار ضعیف بود و نماهای طولانی از سگ ها آنرا کسالت بار کرده بود.

صادق

فیلم دوم بیشتر برای مستند حیات وحش مناسب بود تا برای برنامه آپارات.

سارا

فیلم اول شاهکار بود، واقعا حرف نداشت.

بهزاد

ممنون، تا به حال تولد سگ‌ها رو ندیده بودم. زیبا بود.

ساشا

زندگی سگی ویژگی شاخص و قابل توجهی نداشت. دیدن چنین فیلم ضعیفی از خانم حنا مخملباف باعت تعجب است.

میلیانی

فیلم اول فیلمی متفاوت بود. ولی بعد از دیدن فیلم سر گیجه گرفتم این قدر دوربین تکون خورد.

فرید

اصلا جالب نبود دلیل نمیشه چون پدرانشان فیلمسازان خوبی هستند اینها هم خوب باشند.

فروغ

اگه به خاطره اسم پدراشون نبود بازم این فیلمها پخش می شدند؟

امید ربیعی

اگه زندگی سگی فیلمی است راجع به طبیعت که صد برابر بهترش را میتونیم تو آرته یا نشنال جئوگرافیک ببینیم!! اگه یه فیلمه که قرار معنی داشته باشه که متاسفم از اینکه کنار بقیه فیلمهای آپارات یه همچین چیزی نمایش داده میشه!!!

اکبر

فیلم اول اصلا جالب نبود. فقط فریاد می کشیدند و سر و صدا می کردند. خوشم نیومد.

مهرناز

چه جالب سگ من هم یه لحظه از جلو تلویزیون تکون نخورد، دفعه اول بود همچین عکس العملی داشت.

صالح

فیلم اول خیلی خوب بود، با داد و بیداد (هرچند بعضی جاها خیلی ساختگی) و واق واق سگ فضای پرتنش جالبی رو درست کرده بود. جالبیش به اینجاست که بیرون خونه نابودی خیلی با آرامش انجام می شد، اما توی خونه ساختن یه فیلم اتفاقی استرس زیادی رو به وجود میاره.

ساجده

هر دو فیلم عالی بود و به خوبی فضای امروز ایران رو نمایش می داد.

آدرس پست الکترونیک برنامه آپارات:

aparat@bbc.co.uk

زمان پخش برنامه آپارات
به وقت تهران به وقت کابل به وقت دوشنبه به وقت گرینویچ
پنجشنبه ۲۱:۰۰ ۲۲:۰۰ ۲۲:۳۰ ۱۶:۳۰
تکرار جمعه ۱۱:۰۰ ۱۲:۰۰ ۱۲:۳۰ ۰۶:۳۰
تکرار شنبه ۱۳:۰۰ ۱۴:۰۰ ۱۴:۳۰ ۰۸:۳۰
تکرار چهارشنبه ۲۴:۰۰ ۰۱:۰۰ ۰۱:۳۰ ۱۹:۳۰
تکرارپنج شنبه ۱۶:۰۰ ۱۷:۰۰ ۱۷:۳۰ ۱۱:۳۰

مطالب مرتبط