'چهره های روی دیوار' در آپارات

پخش این فایل در دستگاه شما پشتیبانی نمی شود.

این هفته در آپارات فیلم 'چهره های روی دیوار' ساخته 'بیژن آنکوتیل' و 'پل کاست' به نمایش در می آید.

این هفته به سراغ فیلمی از دو فیلمساز فرانسوی میرویم. فیلم درباره کسانی است که جانشان را درجبهه های جنگ ایران وعراق از دست دادند و نام و تصاویرشان حالا بر در و دیوار شهرها و روستا ها دیده میشود .

حکومتگران ایرانی همیشه یکی از تکیه گاه ها و پایگاه های خودشان را در خانواده های کسانی که عزیزان شان را در جریان جنگ از دست دادن می دانند و تلاش دارند که همیشه حمایت آنها را جلب کنند.

درباره فیلم

حق نشر عکس no credit
Image caption نمایی از فیلم 'چهره های روی دیوار'

کارگردانان 'چهره های روی دیوار' محله ای در جنوب تهران و خانواده 'دستواره' که در جریان جنگ هر سه پسرش را از دست داده اند را به عنوان تم مرکزی این فیلم انتخاب کرده اند. این دو فیلم ساز کوشیده اند از نگاه خود، باورهای مردم در این منطقه از شهر را، که آمیخته شده با تبلیغات حکومتی و آیین های مذهبی عاشورا، بررسی کنند.

ویژگی فیلم

فیلم 'چهره های روی دیوار' ساخته بیژن آنکوتیل و پل کاست در سال ۲۰۰۷ میلادی ساخته شده و خود فیلمسازها میگویند که این فیلم حاصل مشاهدات شان از این بخش از جامعه ایرانی بوده است. دو فیلمساز با بکارگیری ریتم نسبتا کند که در سینمای مستند فرانسه معمول است و همین طور استفاده خاص از رنگ و نور به دنبال ارائه تصویری از جامعه ایران در زمان ساخت فیلم بوده اند. تصویری که با توجه به حوادث یکی دوسال اخیر به نظر می آید که کاملاً تغییر کرده و ریتم تحولات و حوادث نسبت به آن سال ها خیلی تند تر شده است.

درباره کارگردان ها

بیژن آنکوتیل، از مادری ایرانی و پدری فرانسوی در فرانسه بدنیا آمده و فلسفه و انسان شناسی بصری خوانده و هم اکنون به عنوان روزنامه نگار و فیلمساز مشغول به کار است. از فیلمهای دیگر او می توان به 'ایران، در انتظار فردا' (۲۰۰۴) اشاره کرد.

حق نشر عکس no credit
Image caption سمت راست بیژن آنکوتیل و سمت چپ پل کاست کارگردانان فیلم 'چهره های روی دیوار'

و پل کاست فیلمساز فرانسوی متولد ۱۹۷۷ است که کودکی اش را در مراکش گذرانده، تحصیل کرده سینما تئاتر و زبان فارسی است. این دو کارگردان در سال ۲۰۰۳ هم دیگر را می یابند و در فیلم 'چهره های روی دیوار' بصورت مشترک همکاری می کنند.

نگاه کارگردان ها

سه فرزند خانواده دستواره در جریان جنگ ایران و عراق کشته شده اند. جمهوری اسلامی ایران برای یادبود آنها نقاشی دیواری را در یکی از خیابانهای شهر کشیده است. نقاشی دیواری بزرگی از میان هزاران نقاشی مشابه دیگر در تهران، که سربازان جوانی را نشان می دهد که جانشان را برای خدا و وطنشان فدا کرده اند و به عنوان 'شهید اسلام' نشان داده می شوند. امروز در محله آنها یاد 'شهیدان دستواره' هنوز به عنوان آمیخته ای از خاطرات شخصی، مذهب مرسوم و تبلیغات حکومتی باقی است. "چهره های روی دیوار" فیلمی پرسشگر درباره ایدیولوژی شهید پرور است.

خلاصه فیلم هفته گذشته

حق نشر عکس no credit
Image caption نمایی از فیلم 'ایل بختیاری'

سنت ها، آداب و رسوم و موسیقی ایل بختیاری در این فیلم از زبان مردمان ایل بختیاری معرفی می شود . 'ایل بختیاری' ساخته کیومرث درم بخش است.

نظرات بینندگان درباره فیلم هفته گذشته

ایرج

فکر می کنم این فیلم نه مستند بود، نه داستانی بود و نه حتی تبلیغاتی و کوچکترین توفیقی در معرفی فرهنگ ایل بختیاری نداشت. تصاویر فیلم تقریبا بلا استثنا ساختگی بودند. تقریبا می توان گفت شبیه تصویربرداری از یک نمایشگاه فرهنگ اقوام و عشایر بود که نمونه هایی از آن هرساله در شهرهای مختلف کشور برگزار می شود. به نظر من حتی به قدر این قبیل نمایشگاهها هم در صحنه پردازی این فیلم تلاش و هنر به خرج داده نشده بود.

بطور مثال در صحنه چوب بازی دو مرد این را می توان دید که به طرز مسخره ای روی یک سطح شیبدار و سنگلاخ ادای چوب بازی را در می آورند. یا در صحنه ای که زنانی همه با لباس عزا در کنار چادری نشسته اند و یکی در مشک دوغ می زند و یکی گلیم یا جاجیم می بافد و دیگری هم یک کار دیگر می کند و هر یک چیزی می خواند در حالی که در واقعیت هر یک از این کارها در وقت و شرایط خاصی انجام می شود و ترانه یا شعرهایی که زمزمه می شود هیچ مناسبتی با هم ندارند. در جای دیگر همخوانی "آهای گل" و دست زدن دختران جوان نمایش داده می شود و همزمان موسیقی توشمال (دهل و سرنا) در زمینه پخش می شود که هیچ گونه مصداقی ندارد.

من این باور را دارم که ساختن و بودن یک کار هنری سخیف بهتر از نبودنش نیست.

رامبد از تهران

من یک بختیاری هستم.از آقای درمبخش و شما در آپارات بسیار ممنونم که به آداب و رسوم بختیاریها پرداختید.این فیلم مستند خیلی سریع و گذرا به آداب و فرهنگ بختیاریها پرداخته بود. به نظر من می توانست فیلمبرداری و تدوین بهتری داشته باشد. ضمن اینکه می توانست به جای استفاده زیاد از سخن گوئی بختیاریها، مسائل،رسوم و مشکلات بختیاریها را نیز با به تصویر کشیدن آنها ملموس تر کند. استفاده از لهجه اصیل بختیاری بسیار خوب بود به غیر از قسمتی که دو دختر تلاش زیادی برای فارسی صحبت کردن داشتند.

استفاده از ترانه های فولکلوریک بختیاری خوب بود ولی با توجه به صدای نامناسب خوانندگان آنها ممکن است برای غیر بختیاریها مفهوم و جذاب نبوده باشد. کارگردان می توانست از ترانه های مسعود بختیاری(بهمن علاالدین)خواننده جاودان بختیاری در موسیقی متن استفاده کند. مجددا به عنوان یک بختیاری شهر نشین دانشگاه رفته از شما در آپارات و آقای درمبخش برای ساخت و پخش آن سپاسگزارم. از بختیاریها،رسوم آنها و نقش آنها در تاریخ ایران بیشتر بگوئید.

کورائی

کارگردان به شکل ناشیانه ای روی صحنه های رقص دستمال بازی ؛ موسیقی رقص چوب بازی گذاشته بود ؛ شاید برای غیر بختیاری ها این سهو مشخص نباشد . اما برای آنهائی که ظرائف موسیقی بختیاری را می شناسند بسیار چندش آور بود چون اساسا" این دو رقص دارای دو مقام جداگانه موسیقائی و حاوی دو پیام متفاوت هستند.

حالا که به فیلم های این چنینی رو کرده اید ؛ اگر ممکن است فیلم ( گراس ) ساخته مریان سی کوپر و ( فیلم قومی در باد ) را هم که در خصوص ایل بختیاری است پخش کنید.

مسیح

فیلم خیلی خوبی بود.اما بیشتر حال و هوای امروز ایل بود تا گذشته. یکم هم به فیلم آب بسته شده بود.

نصیر

کار خوبی نبود. سوژه ها با دوربین کنار نیامده بودند و کارگردان به صحنه های از پیش تعیین شده روی آورده بود و با وجود فیلم موفق و شاهکاری مانند "گبه" به عنوان یک الگوی خوب برای کارکردن و ایده گرفتن باز تا رسیدن به یک اثر خوب فاصله زیادی داشت.

اسد

من بیشتر از فیلم از توضیحات مجری لذت می برم. او خیلی آرام ومتین حرف میزند. اکثر مجری ها آدم های حراف وپرحرفی هستند. تقریبا با اهل منبر هم گروه اند ولی او نجیبانه حرف می زند.

نسرین

اگر در فیلم بختیاری ها با همان لهجه ی شیرین شان صحبت می کردند و به صورت زیرنویس فارسی برای بینندگان پخش می شد بهتر بود، ولی از طرف دیگر این فیلم این عیب را هم داشت که رفتار ورقص ها و کارهای بختیاری ها را هم تصنعی نشان می داد. اگریک کمی انعطاف بود، خیلی بهتر می بود. من از دوستداران موسیقی بختیاری هستم.

مژگان

بسیار تصنعی و سطحی با موضوع بر خورد شده بود.

داوود

بسیار کار جالب و متفاوتی نسبت به دیگر فیلم های مربوط به ایل بختیاری بود و جا دارد از تهیه کننده این فیلم تشکر کرد .در این فیلم ذوق و هنر مردمان این سرزمین نسبت به زندگی فرهنگ و مسائل پیرامون آن ها به وضوح دیده می شود.

پویه

مستند خوبی بود. ولی کارگردان تلاش کرده بود مردم منطقه را به تعبیر برنامه، کارت پستالی نشان دهد. لباسهای رنگارنگ و تلاش مردم برای فارسی حرف زدن از این نمونه کارها بود. اگر کارگردان سعی می کرد زندگی این مردم را طبیعی تر نشان دهد با مشکلات خاص خودشان و مردم به زبان بختیاری حرف می زدند فیلم جذاب ترمی بود.

نسرین

فیلم خوبی بود، چون من هم از آن دیارم و مرا یاد موطنم انداخت. رنگ وطبیعتش را دوست دارم. لباس یزرگترها و خانم ها و آقایان مسن به خاطر این رقص و حال و هوایشان تصنعی بود ولی بازی رنگ را می توان در ایل های بختیاری ودیار شان دید.

بهاره

جالب بود. کلا فیلم هایی که موضوعش چیزهایی هستند که دیگر کسی زیاد به آنها نمی پردازد و کم کم در حال فراموش شدن هستند، خوب و جالبند و آدم را پای تلویزیون نگاه می دارند.

علی

فیلم ساده وصمیمی بود با رنگهای بسیار زیبا وتصویر برداری حرفه ای. هر پلان به نظرمن یک عکس بود.

محمد

سپاسگزار خواهم شد اگر مستندی هم در مورد موسیقی بختیاری پخش کنید. ما باید فرهنگ ایرانی را حفظ کنیم. باید آداب و رسوم اقوام ایرانی را بشناسیم.

پریسا

من خودم بختیاری هستم. برنامه ی قشنگی بود. نسبت به خیلی مستندهای دیگر ایل بختیاری قوی تر بود، اما هنوز آن طور که باید همه چیز را نشان نداد. در هر حال کلی لذت بردم.

میترا

فیلم را دیدم. جالب بود اما کمی نمایشی بود ولی موسیقی لری که در آن بود خیلی با قدرت و قوی نبود.

سارا

فیلم زیبایی بود، با مناظری بی نظیر و مردمانی زیبا. کاش فیلم ساز در خلال فیلم به توضیح آداب و رسوم وجشن های باستانی این ایل هم اشاره می کرد

شکوه

فیلم را دیدم. فقط در حدی بود که بشود گفت جالب است وگرنه معرفی‌ اسمی تنها دو خانواده نمی تواند معرفی ایل بختیاری باشد. صحنه‌های فیلم ازعروسی‌ فقط چند سکانس با نماهای بسته بود. اگر به یکی‌ از مراسمی که نشان داده می شد در فیلم توجه بیشتری می شد، بهتر بود ولی الآن سوال های بیشتری در ذهن بیننده ایجاد می‌کند.

آرمین

فیلم، تصویر قشنگی‌ از بختیاری‌ها نشان داده بود اما تا حدودی نگاهی‌ فانتزی به این قوم داشت. می‌توانست به سوژه‌های مهیج تری بپردازد.

آدرس پست الکترونیک برنامه آپارات:

aparat@bbc.co.uk

زمان پخش برنامه آپارات
به وقت تهران به وقت کابل به وقت دوشنبه به وقت گرینویچ
پنجشنبه ۲۱:۰۰ ۲۲:۰۰ ۲۲:۳۰ ۱۶:۳۰
تکرار جمعه ۱۱:۰۰ ۱۲:۰۰ ۱۲:۳۰ ۰۶:۳۰
تکرار شنبه ۱۳:۰۰ ۱۴:۰۰ ۱۴:۳۰ ۰۸:۳۰
تکرار چهارشنبه ۲۴:۰۰ ۰۱:۰۰ ۰۱:۳۰ ۱۹:۳۰
تکرارپنج شنبه ۱۶:۰۰ ۱۷:۰۰ ۱۷:۳۰ ۱۱:۳۰

مطالب مرتبط