هفت روز کتاب; جنگ زمان و فلسفه در ۶ ساعت و ۱۵ دقیقه

حق نشر عکس no credit

دهمین شماره جنگ زمان، ویژه داستان و نقد داستان، که در هفت روز گذشته منتشر و در شبکه جهانی توزیع آمازون عرضه می شود، ۲۳ داستان کوتاه به قلم ۲۳ نویسنده ایرانی را در برداشته و تصویری گویا، چند بعدی و رنگارنگ را از گرایش ها، سبک ها، اسلوب ها، شگردها و تکنیک های روایت، منظرها و دیدگاه ها، زبان و جهان نگری های متفاوت در ۴ نسل داستان نویسی ایران در داخل و خارج از کشور به دست می دهد.

داستان های دهمین شماره جنگ زمان فصلی از تحول و تنوع داستان نویسی ایران را در چند نسل در عرصه داستان کوتاه ایرانی نشان می دهند، اما این داستان ها نه بر معیار تاریخ نگاری یا نگرش محتوایی، که بر سنجه های حرفه ای و ارزش های ممتاز ساختاری و زبانی خود به جنگ راه یافته و این شماره جنگ زمان نیز، چون شماره های پیشین، از حضور شیوه ای همگن و یک دست در ساختار و فرم و پذیرش منظرهای متنوع در منظر و محتوا، حکایت می کند.

ده شماره جنگ زمان، که به سردبیری منصور کوشان، نویسنده، شاعر و روزنامه نویس، منتشر می شود و سه سال از انتشار نخستین شماره آن می گذرد، در شماره های گذشته خود نیز کوشیده است تا با ارائه افکار، عقاید و اسلوب های متنوع فکری، ادبی و هنری مطرح در میان ایرانیان، رنگارنگی ساختار و محتوا را با ارزش های حرفه ای تلفیق کند.

نویسندگانی که آثارشان در دهمین شماره جنگ زمان آمده است، از سرشناس ترین، خلاق ترین و برجسته ترین چهره های داستان نویسی نسل خود هستند.

در این شماره جنگ زمان داستان هایی به قلم نسیم خاکسار، قاضی ربیحاوی، شهریار مندنی پور، منصور کوشان، منصور خاکسار، جواد مجابی، فرشته مولوی، خسرو دوامی، علی نگهبان و شماری از داستان نویسان جوان چون رضیه انصاری، آیدا مرادی آهنی و کامران سلیمانی منتشر شده است.

سرمقاله منصور کوشان با عنوان روایت برآمده از هویت تاریخی، دو نقد داستان به قلم نیما بیداران و منصور خاکسار و نمایشنامه هاملت در تبعید به زبان نروژی از دیگر متون منتشر شده در دهمین شماره جنگ زمان است.

تحلیل ساختاری داستان های منتشر شده در این مجموعه از جمله داستان هایی خوش ساختاری چون دیوار و درخت سه پستان، کبوتر ایرانی، زخم های برونو، عاشق، زن مفرغی، پیاده های همیشه پیاده رو، خوشکل خانم خیابان یانگ ساکوئر مجالی فراغ تر می طلبد، اما ۲۳ داستان گردآمده در این جنگ نه فقط از منظر تنوع شیوه و اسلوب روایت، که از دیدگاه تنوع درون مایه ها، خلق موقعیت داستانی، شخصیت سازی، آفرینش فضا و جذب واقعیت های عینی داخل و خارج از کشور در واقعیت داستانی، مباحث گوناگونی را در نقد ادبی به دست می دهند.

جنگ زمان فضایی مناسب و حرفه ای نیز برای چاپ آثاری فراهم آورده است که سانسور و غیبت فصلنامه ها و نشریات ادبی جدی در ایران انتشار آنان را در داخل کشور ناممکن کرده است و برخی از این آثار ماندگارتر و با ارزش تر از آن هستند که فقط در فضای مجازی اینترنت فارسی منتشر شوند.

جنگ ها و فصلنامه های هنری و ادبی با انتشار متون نظری و آثار خلاقه چون شعر و داستان، در سطح و فضایی متفاوت از نشریات ادبی و مجموعه های کتابی تنظیم می شوند.

مخاطبان جنگ ها و فصلنامه های جدی ادبی و هنری لایه های آگاه تر جامعه هستند و فصلنامه ها از منظر حجم و سطح متون از نشریات ادبی متمایز می شوند.

جنگ ها و فصلنامه های ادبی و هنری با کتاب هایی که با عنوان مجموعه شعر، داستان و مقاله منتشر می شوند نیز متفاوتند چرا که فصلنامه ها و جنگ های ادبی مولفه نیاز زمانه و پاسخ به پرسش های زمان را نیز در نظر دارند.

دهمین شماره جنگ زمان از منظر معیارهای حرفه ای از این دست نیز کامیاب و موفق است.

در اغلب نشریات و رسانه های فارسی زبان خارج از کشور کارکردهای سردبیری و از جمله برنامه ریزی و سفارش، همگنی و معیارهای حرفه ای گزینش، ویراستاری و.. به گردآوری تقلیل یافته است و جنگ زمان از این منظر نیز تعریفی حرفه ای از سردبیری به دست می دهد.

فصلنامه ها و جنگ های ادبی و هنری در ایران پیش از انقلاب در تحول فرهنگی نقشی موثر داشتند.

مجله موسیقی به دوران پهلوی اول و مجله خروس جنگی در نخستین سال های دهه سی، جنگ و فصلنامه نبودند اما با برخورداری از برخی معیارهای این ژانر بر تحول فرهنگی دوران خود تاثیری ماندگار بر جای نهادند.

مجله سخن به مدیریت پرویز ناتل خانلری نیز چندان موثر بود که مکتبی با همین نام در شعر و داستان فارسی پدید آورد.

به دوران پیش از انقلاب فصلنامه های آرش (شماره های یک تا ۱۳ ) به سردبیری سیروس طاهباز، اندیشه و هنر به سردبیری ناصر وثوقی، جنگ اصفهان و فصلنامه جهان نو نیز در تعالی شعر و داستان و ارتقاء مباحث نظری دهه های چهل و پنجاه نقشی ماندگار داشتند و برخی از باارزش ترین آثار ادبی و هنری و برخی از موثرترین متون نظری زبان فارسی برای اول بار در این فصل نامه ها منتشر شدند.

کاظم سادات اشکوری، شاعر، در سلسله یادداشت هایی که با عنوان "نگاهی به نشریات گهگاهی" در مجله آدینه منتشرکرد، تاریخچه ای خواندنی و مستند از فصلنامه ها و جنگ های ادبی و هنری ایران پیش از انقلاب به دست می دهد.

جمهوری اسلامی به عمر فصل نامه های جدی ادبی و هنری در داخل کشور پایان داد.

با تلاش برخی روشنفکران ایرانی از جمله غلامحسین ساعدی و ناصر پاکدامن که الفبا و چشم انداز را منتشر می کردند، سنت انتشار فصلنامه های جدی به زبان فارسی در خارج از کشور ادامه یافت، هرچند نشر مرتب و مدام این نوع نشریات به دلایل گوناگون ناممکن شد.

از انتشار نخستین شماره جنگ زمان سه سال می گذرد و نشر بی وقفه و مرتب ده شماره این جنگ از ادامه حیات این نشریه حکایت می کند.

منصور کوشان سردبیر جنگ زمان از روزنامه نگاران فعال ایران بود و سردبیری چند نشریه ادبی از جمله مجله تکاپو را بر عهده داشت که تا پیش از توقیف از موفق ترین نشریات ادبی و هنری ایران بود.

حروف چینی، طراحی رو و پشت جلد، طرح های داخلی، صفحه بندی و گرافیک نشریه نیز از کار حرفه ای بردیا کوشان حکایت می کند.

فلسفه در شش ساعت و پانزده دقیقه

فلسفه را نه فقط در ۶ ساعت که در ۶ سال نیز نمی توان آموخت، اما کتاب فلسفه درشش ساعت و پانزده دقیقه، که ترجمه فارسی آن در هفت روز گذشته منتشر شد، طرحی تامل برانگیز از برداشت های هشیارانه ویتولد گومبروویچ ، نویسنده لهستانی را در باره برخی از مطرح ترین مباحث فلسفی به دست می دهد.

فلسفه درشش ساعت و پانزده دقیقه را مجید پروانه پور ترجمه و انتشارات ققنوس منتشر کرده است.

نام ویتولد گومبروویچ برای کتابخوانان فارسی زبان چندان آشنا نیست، اما او در آمریکا و اروپای شرقی و غربی از شهرت و اعتبار بسیار برخوردار بوده و آثارش به اغلب زبان های زنده دنیا ترجمه شده است.

فلسفه درشش ساعت و پانزده دقیقه یادداشت های یکی از شاگردان کلاس های فلسفه گومبروویچ از گفته های استاد است.

گومبروویچ در درس های خود نظریه های فیلسوفانی چون کانت‌، شوپنهاور‌،هگل، ‌کیرکگور‌، سارتر‌، هایدگر‌، مارکس و نیچه را از منظر خود روایت، تحلیل، بررسی و نقد می کند.

ویتولد گومبروویچ در سال ۱۹۰۴ در مالوسیکی از شهرهای لهستان در خانواده ای اریستوکرات و ثروتمند متولد شد و در دانشگاه ورشو حقوق خواند، اما وکالت و قضاوت را رها کرد و از سال ۱۹۲۷ تا ۱۹۲۹ در انستیتو عالی بین‌المللی پاریس به تحصیل فلسفه پرداخت.

نخستین مجموعه داستان‌های کوتاه او با عنوان خاطرات دوران ناپختگی، که در سال ۱۹۳۳ منتشر شد، با ناکامی رو به رو شد.

در آستانه جنگ جهانی دوم به آرژانتین سفر کرد و ۲۴ سال در این کشور اقامت گزید.

انتشار آثار او به دوران دیکتاتوری کمونیسیتی لهستان در این کشور ممنوع بود، اما کتاب فردی دوک او در آستانه فروپاشی بلوک شرق منتشر و به عنوان یکی از پرخواننده ترین و با ارزش ترین آثار ادبی اروپای شرقی با استقبال گسترده رو به رو و همراه با دیگر آثار او به اغلب زبان های زنده جهان ترجمه شد.

کتاب کازموس جایزه بین المللی برای ادبیات سال ۱۹۶۷ را برای گومبروویچ به ارمغان آورد و نام او به عنوان یکی از نامزدهای جدی جایزه ادبی نوبل سال ۱۹۶۸ مطرح شد.

گومبروویچ در سال ۱۹۶۹ بر اثر سکته قلبی درگذشت.

مطالب مرتبط