واژه هایی که مجسمه می شوند؛ گفت و گو با کامبیز شریف

حق نشر عکس .

آخرین مجسمه های کامبیز شریف به تازگی در گالری ماه در تهران به نمایش درآمده اند.

همزمان با این نمایشگاه، کتاب مجسمه های کامبیز شریف نیز برای اولین بار رونمایی شد.

در این نمایشگاه، ۱۲ اثر انتزاعی از جنس برنز با عنوان هایی نظیر "اسلحه صلح"، "گازت می گیرم" و "قلک" به نمایش در آمده است.

برخورد او با ماده و اشیا و در هم آمیختن فرم های بصری از مهمترین ویژگی های آثار او در این نمایشگاه است.

کامبیز شریف در تازه ترین آثار به نمایش درآمده اش حجم ها و فرم های انتزاعی را در کنار اشیاء و مفاهیم از پیش تعیین شده آنان قرار می دهد و مخاطبش را وادار می کند تا به سوی معناهای چندگانه برود.

کامبیز شریف آن طور که خود می گوید از ۱۲ سالگی طراحی و نقاشی می کرده است. او می گوید از همان ابتدا می کوشید طراحی های خود را سه بعدی کند و پس از آن ناخودآگاه به سمت مجسمه سازی سوق پیدا کرد.

حق نشر عکس .

او پس از گرفتن دیپلم در هنرستان میرک در تبریز، به طور جدی تمام وقتش را صرف مجسمه سازی کرده است.

کامبیز شریف در سال ۱۳۸۱ جایزه اول سومین دوره بینال مجسمه سازی تهران را با حضور پرویر تناولی به عنوان دبیر این بینال بخاطر مجسمه چوبی اش با نام "رویش" دریافت کرد. جایزه این بینال سفری مطالعاتی به پاریس بود.

مجسمه رویش به ارتفاع ۷ متر و به وزن ۱.۵ تن، پس از بینال با همکاری موزه هنرهای معاصر به سفارت ایران در پاریس منتقل شد.

کامبیز شریف در چهارمین دوره بینال مجسمه سازی تهران نیز توانست مقام شهامت و جسارت را از سازمان زیباسازی شهر تهران به خاطر مجسمه "چشم خدا" دریافت کند.

آثار کامبیز شریف تاکنون در بیش از۳۰ نمایشگاه انفرادی و جمعی در ایران و خارج از ایران به نمایش در آمده است. مرکز هنرهای زیبا ی سانفراسیسکو، گالری آبرا در وست لیک کانادا، نمایشگاه بین المللی نیویورک، گاری الیوت لوییز ونکوور و گالری هنری سنت دویز پاریس از جمله مراکزی هستند که آثار او را عرضه کرده اند.

حق نشر عکس .

به بهانه آخرین نمایشگاه او در گالری ماه تهران، گفت وگویی کوتاه با او انجام داده ایم:

مجسمه هایت بیشتر در رده هنر مفهومی جای می گیرد. ایده هایت را چگونه تجسم می بخشی و چطور به عناوین کارهایت می رسی؟

ایده های من بیشتر از اجتماعی که در آن بزرگ شده ام و در آن زندگی می کنم، نشات می گیرند و کانسپت یا مفهوم، دلیل اصلی شکل گیری مجسمه های من است.

معمولا اتفاقات پیرامون، واژه هایی را تداعی می کنند. این واژه ها سرانجام به فرم هایی از جنس ذهنیت کامبیز شریف مبدل می گردند. مفاهیم و موضوعاتی مرا تحت تاثیر قرار می دهند که بیشتر از دردی که بر جامعه حاکم است نشات می گیرند و برای بیان آنها، من با زبان خود یعنی مجسمه، پیغامم را به مخاطب انتقال می دهم.

حجم های هندسی مثل کره و استوانه و تکرار این حجم ها با سایزهای مختلف در کارهایت از کجا نشات گرفته اند؟

حق نشر عکس .

من از ابتدا با خطوط منحنی بیشتر ارتباط بر قرار می کردم و احساس می کنم که بیان واژه ها در ارتباط با این فرم ها و در ترکیب با تکنیک و متریال مرا به آنچه در پی گفتنش هستم نزدیک تر می کند.

در کارهای اولیه از چوب استفاده می کردی، اما در کارهایی که در این نمایشگاه ارایه کرده ای، بیشتر از برنز استفاده کرده ای که به شکل بارزی صیقل خورده و شفافند. چرا و چطور از چوب به برنز رسیده ای؟

چوب برای من یک متریال زنده، زیبا و با احساس بوده و هست. ولی در مجموعه جدیدم ابتدا توجه به ماندگاری مجسمه و نیز مفاهیمی که دنبال می کردم مرا به انتخاب برنز سوق داد. صیقلی که در کارها وجود دارد نشات گرفته از برخورد ظریف من با متریال کارم است.

در کارهایی که در نمایشگاه آخرت به نمایش گذاشته ای، از اشیاء موجود مثل اسلحه و صندلی در کارهایت استفاده کرده ای تا به فرم ایده ال خود برسی. چگونه بین این عناصر در کارهایت به هماهنگی می رسی؟

استفاده از عناصر خارجی مرا به رسیدن به کانسپتی (مفهومی) که دنبال می کنم، نزدیک تر می کنند. شاید در این مجموعه تاکید بیشتری روی این موضوع داشته ام، ولی این برای من حرکت جدیدی نیست. استفاده از المان یاعنصر فانوس در مجسمه "چشم خدا" هم گویای همین نکته است. شاید برای من، استفاده از المان ها و عناصر خارجی، حرکتی برای نزدیک تر کردن مخاطب به ذهنیت خودم باشد، چون این المان ها در روزمرگی که همه درگیر آن هستیم نقش دارند و همین موضوع اثر هنری را برای مخاطب ملموس تر می کند.

مطالب مرتبط