برگزاری بیست و دومین 'جشنواره سینمای ایران' در دانشگاه لس آنجلس

حق نشر عکس .
Image caption فیلم به امید دیدار، آخرین اثرسینمایی محمد رسول اف

«جشنواره سالیانه فیلم های ایرانی» که از ۲۲ سال پیش در بخش آرشیو فیلم و تلویزیون دانشگاه لس آنجلس کار خود را از روزجمعه ۱۲ آوریل به مدت دو هفته آغاز کرد.

علیرغم وقایعی که در ارتباط با سینمای ایران درداخل کشور جریان دارد و از سال ۲۰۱۰ با دستگیری و زندانی شدن دو کارگردان ،جعفر پناهی و محمد رسول اف آغاز شده و اخیرا نیز با تعطیلی «خانه سینما» بزرگ ترین نهاد صنفی سینماگران ایران به مراحل تازه ای رسیده است، سال ۲۰۱۲ سال درخشانی برای سینمای ایران به شمار می رود؛ درماه فوریه گذشته، یکی از محصولات سینمای ایران، فیلم «جدایی نادر از سیمین» ساخته اصغر فرهادی، توانست دو جایزه مهم سینمایی غرب، گلدن گلوب و اسکار را به دست آورد.

«شانون کلی» مسئول گزینش فیلم های جشنواره که امسال هم چون سال های گذشته در سینمای «بیلی وایلدر» واقع در موزه «آرمین همر» شهر لس آنجلس نمایش داده می شوند، معتقد است محدودیت ها و دشواری های فیلمسازی در ایران نتوانسته است مانع فیلمسازان مقاومی باشد که امروز در داخل این کشور بی وقفه به کارخود ادامه می دهند.

آقای «کلی» در این باره می گوید: سینمای ایران هر روز به نوعی، فیلمسازان تازه نفسی را به ما معرفی می کند که با وجود شرایط سیاسی پرمخاطره داخل مملکت ، جرات ساختن فیلم هایی را به خود می دهند که من آرزو دارم در سینمای کشورهای دیگر جهان نیز بتوانیم شاهد این نوع فیلمسازی باشیم. به نظر من با فشارهای گوناگونی که درجو سیاسی امروز ایران برای فیلمسازان وجود دارد ، این یک پدیده شگفت آور است.

حق نشر عکس .
Image caption فیلم سوگ ساخته مرتضی فرشباف

یک سال پیش هم روزنامه «لس آنجلس تایمز» در همین رابطه نوشت: در شرایطی که فیلمسازی و به ویژه فیلمساز هنری بودن در ایران هر روز سخت تر می شود، اغلب فیلم های ایرانی که در جشنواره های مختلف بین المللی به نمایش گذاشته می شوند هرگز در داخل مملکت اجازه اکران پیدا نمی کنند. درعوض این فیلم ها یا به صورت زیرزمینی و در خفا و یا به شکل دی وی دی در بازار سیاه در اختیار علاقمندان قرار می گیرد. با این همه و علیرغم تمام مشکلاتی که بر سرراه فیلمسازان در داخل ایران وجود دارد، جریان فیلمسازی هنری در ایران به صورت معجزه آسایی ادامه دارد.

اغلب فیلم های امسال جشنواره که «شانون کلی» آن ها را «آثاری جذاب و عمیق با داستان هایی پیچیده و بی نهایت قابل توجه » می خواند نمونه هایی از همین «فیلمسازی معجزه آسا »به شمار می روند. برگزارکننده «جشنواره سینمای ایران دانشگاه لس آنجلس» می گوید دوست دارد این فستیوال ویترینی باشد برای نمایش آثار فیلمسازان تازه نفس سینمای ایران و در گزینش امسال خود نیز با انتخاب سه فیلم از سه کارگردان تازه نفس ، یک بار دیگر به این مسئله توجه خاصی داشته است.

جشنواره امسال کار خود را با نمایش فیلم درامی به نام «سوگ» (عزاداری) با حضور کارگردان این فیلم«مرتضی فرشباف» آغاز کرد.

این نخستین تجربه سینمایی آقای فرشباف فیلمی است که «کلی» آن را یک اثر تازه و «توجه برانگیز از یک فیلمساز جوان ایرانی» می خواند:«این یک درام خانوادگی است و یکی از مسائل اجتماعی را مطرح می کند که به شدت با روند کنونی سینمای امروز ایران همخوانی دارد؛ موضوع قطع روابط و نبود گفتمان درمیان اعضای یک خانواده .»

حق نشر عکس .
Image caption شانون کلی می گوید: سینمای ایران هر روز به نوعی، فیلمسازان تازه نفسی را به ما معرفی می کند

فیلم «سه و نیم» دومین ساخته «نقی نعمتی» یکی دیگر از فیلم های جشنواره امسال است. هم چنین «اینجا بدون من» ساخته بهرام توکلی که اقتباس زیرکانه ای از «باغ وحش شیشه ای» اثر «تنسی ویلیامز» نویسنده و نمایشنامه نویس آمریکایی است با بازی «فاطمه معتمد آریا» که یک ماجرای قدیمی را درقالب تازه ای بازگو می کند.

درطول مدت برگزاری جشنواره، درکنار فیلم های کارگردان های تازه نفس سینمای ایران، فیلم های قدیمی ازجمله چهار فیلم از آثار «پرویز صیاد» کارگردان و بازیگر سینمای پیش از انقلاب که بعدها به آمریکا مهاجرت کرد و هم اکنون در لس آنجلس سکونت دارد به نمایش گذاشته می شود. پرویز صیاد ضمن حضور در جلسات نمایش فیلم های خود در رابطه با این چهار فیلم از جمله «صمد آرتیست می شود»، «بن بست» و «سرحد» (فیلمی که هم زمان و دررابطه با وقایع پس از انقلاب اسلامی و گروگانگیری در سفارت آمریکا در یکی از شهرهای مرزی آمریکا و کانادا ساخته شده) سخنرانی خواهد کرد.

«شانون کلی» می گوید سال گذشته نمایش فیلم های قدیمی در جشنواره سینمای ایران که همواره از حمایت تماشاگران ایرانی شهرلس آنجلس برخوردار است با موفقیت کم نظیری همراه بود: هرسال تماشاگران تازه ای به این جمعیت اضافه می شوند که برخی از آن ها حتی فیلم هایی که چند سال پیش در همین جشنواره به نمایش گذاشته شده است را هم ندیده اند.

جشنواره سینمای ایران را حمید نفیسی، یکی از فارغ التحصیلان رشته سینما از دانشگاه لس آنجلس پایه گذاری کرده است.

حق نشر عکس .
Image caption پرویز صیاد در این جشنواره حضور پررنگی دارد

جشنواره امسال با دو فیلم از دو کارگردانی که مورد تحریم دولت ایران قرار گرفته اند به پایان خواهد رسید. فیلم «به امید دیدار»، آخرین اثرسینمایی محمد رسول اف که پیش از دستگیری و زندانی شدن در سال ۲۰۱۰ ساخته و توسط یکی از دوستان او از مملکت خارج شده و نخستین بار در جشنواره سینمایی «کن» در جنوب فرانسه به نمایش در آمد و دیگری مستند خانگی «این یک فیلم نیست» ساخته مشترک «جعفر پناهی» و «مجتبی میرتهماسب » است که از یک روز از زندگی جعفر پناهی در خانه اش با استفاده از یک دوربین «هندی کم» ساخته شده است؛ همان دوربینی که «پناهی» برای ساختن فیلم «آفساید» از آن استفاده کرده بود. این فیلم حاصل ۴ روز فیلم برداری در چهاردیواری منزل و محل حبس خانگی پناهی است و ضمن مروری بر گذشته و فیلم های پیشین پناهی، نگاهی طنزآلود و گاه بسیار تاثربرانگیز دارد.

«شانون کلی» می گوید: این فیلم ها احتمالا تا سال آینده آخرین فیلم هایی هستند که از این دو کارگردان خواهیم دید. فیلم هایی که پیچیدگی های زوایای روح انسان ها را به نمایش می گذارند و ما می دانیم که هر قدرتی که این روند را برهم بزند درواقع یک نیروی حیاتی را از بین برده است.