نقاشی هایی از چشم انداز روح

حق نشر عکس u
Image caption نقاش جلوه هایی از روح و روان انسان ها را با استفاده از رنگ، اشکال و خطوط مورب، منحنی و تو در تو به تصویر کشیده است

نمایشگاهی به نام "عریان، بازتابی در چشم انداز روح" در "گالری مارکت استریت" در شهر ساحلی "ونیس" در حومه لس آنجلس به مدت سه هفته (از ۱۹ آوریل تا ۱۰ مه) آثار نقاشی هنرمند ایرانی،"فرید کیا" را به نمایش گذاشت.

این آثار نقاشی که در ابعادی عظیم بر دیوارهای "گالری" آویخته شده، در نگاه اول خوف آور و ترسناک به نظر می رسد اما نقاش از طریق هنر چهره نگاری (پرتره) توانسته است جلوه هایی از روح و روان انسان ها را با استفاده از رنگ، اشکال و خطوط مورب، منحنی و تو در تو به تصویر بکشد و با نمایاندن سیما و حرکات ویژه چهره افراد بر روی بوم، تماشاگر را به درون احساسات بشری هدایت کند.

آقای "کیا" زاده ایران است و در ۱۲ سالگی به همراه خانواده خود به لس آنجلس نقل مکان کرده است. او زبان نقاشی را از راه تجربه با رنگ ها و حرکت قلم مو فراگرفته است.آثار اولیه "کیا" را پرتره های کوچک مملو از لایه های رنگ با استفاده از ضربه های کاردک نقاشی تشکیل می دهند.

برخی از این آثار هم بر روی دیواری جدا گانه در"گالری" به نمایش گذاشته شده اما این نقاشی های بزرگ تر از سری کارهای تازه "فریدکیا" است.آثاری که از فلسفه عیب جویی و بدگمانی که هنر نقاشی "پرتره" امروز را تحت تاثیر قرار داده دوری جسته و در عوض تمرکز خود را بر روی نمایش احساسات زیرپوستی موضوع نقاشی، قرار می دهد.

فرید کیا می گوید: "در این سری تازه از کارهایم می خواستم فقط یک حس خاص را در هر یک از این موضوع ها نشان بدهم."

حق نشر عکس k
Image caption نقاشی های "فرید کیا" با محیط اطراف خود در تضاد قرار درند

او می گوید:"وقتی جلوی این پرتره ها می ایستید و به آن ها نگاه می کنید، ممکن است احساس کنید که این آن ها هستند که به شما خیره شده اند. برای لحظاتی ممکن است این حالت، یک احساس سودایی و عجیب در تماشاگر بوجود بیاورد. اما در حقیقت معلوم نیست چقدر از این احساسات مالیخولیایی را پرتره به تماشاگر القا کرده و چقدر از این احساسات از درون خود تماشاگر برخاسته است."

در اینجاست که تماشاگر نیاز پیدا می کند تا یک بار دیگر و این بار با دقت بیشتری پرتره های غیر متعارف "فرید کیا" را تماشا کند.

پرتره ای به نام "تسلیم" از روی عکس کوچکی در یک مجله که یک بیمار سرطانی را در حال معاینه پزشکی نشان می دهد برداشته شده است: "هر انسانی چه جوان و چه پیر، در یک مقطع از زندگی خود این مسئله را قبول می کند که فانی است. در اینجا این بیمار سرطانی هم انگار ناگهان این حس را قبول کرده و من هم صرفا خواسته ام این حالت قبولی و تسلیم را بدون هرگونه حس خشم یا افسردگی به نمایش بگذارم."

نقاشی دیگر نمایشگاه از روی یکی از معروف ترین پرتره های "پابلو پیکاسو" نقاش اسپانیائی کشیده شده است. "کیا" این اثر را نوعی تجلیل از هنرمندی که آثارش تاثیر زیادی بر کارهای او داشته می داند. این "پرتره" صورت تحریف شده "پیکاسو" را با چشم هایی که به ما نگاه نمی کنند نشان می دهد.

آقای کیا می گوید: "پیکاسو هنرمندی بود که شاید هیچکس دیگری به غیر از خودش را قبول نداشت. او فقط و فقط به خودش و کارش فکر می کرد، در عین حال آدم سررشته داری بود. همانطور که از چشم های این اثر پیداست پیکاسو همیشه به جایی در آینده نگاه می کرد و به دنیای خاص خودش در قلمروی دیگری تعلق داشت. قلمرویی که برای ما ناشناخته باقی خواهد ماند."

نکته جالب، تضاد غریبی است که بین نقاشی های روحی، روانی "فرید کیا" و محیط اطراف آن یا جامعه سرد و بی احساس شهر لس آنجلس وجود دارد: "شاید این نقاشی ها به ما نشان می دهند که چگونه هر روز نسبت به دردها و رنج های دیگران بی تفاوت ترمی شویم."