التون جان و امیدی که در عشق می‌بیند

حق نشر عکس BBC World Service

خواننده ای که بیش از نیم میلیارد از آلبوم هایش در سراسر جهان فروخته شده، دارای رکورد بالاترین فروش یک تک‌آهنگ در تاریخ موسیقی جهان است و شش گرمی، چهار جایزه بریتز و یک اسکار برده است.

اما سِر التون جان در ۶۶ سالگی در مقابل حس پدر شدن دیگر مقاومت نمی کند.

او می گوید: "تا زمانی که خوشحال باشم، به کار کردن ادامه می دهم."

"وقتی زکری به مدرسه برود، اتفاق دیگر رخ خواهد داد."

"دوست دارم او را به مدرسه ببرم و از مدرسه بیاورم. دوست ندارم که این بخش از کودکی اش را از دست بدهد."

زکری، پسر التون جان از مادری نیابتی (رحم قرضی) در روز کریسمس سال ۲۰۱۰ به دنیا آمده است. هیچ شکی نیست که تولد او نقطه عطفی در زندگی پر فراز و نشیب یکی از موفق ترین هنرمندان جهان بوده است.

این خواننده همیشه فکر می کرد که برای بچه دار شدن، خیلی پیر، خودخواه و انعطاف ناپذیر است.

بچه دوم

حق نشر عکس BBC World Service
Image caption التون جان: الان بیش از هر زمان دیگر در زندگی خوشحالم

"این به شما ثابت می کند که همیشه هم درست فکر نمی کنید. هرگز به این اندازه عاشق کسی نبوده ام."

او می گوید که دوست دارد فرزند دیگری هم داشته باشد.

"وقتی زمانش برسد، احتمالا بچه دیگری هم خواهیم آورد. الان بیش از هر زمان دیگر در زندگی خوشحالم."

برای مردی که عادت داشت مثلا برای اینکه پرده اتاقش در هتل را دوست نداشت، از کوره در برود، بچه دار شدن تغییر بزرگی به شمار می رود. اما پدر شدن او را بر آن داشت که نوری بر زندگی و جهان بیاندازد.

او در نخستین کتابش با عنوان "عشق درمان است" توجه خاصی به اچ آی وی و ایدز کرده است.

"مردم هنوز برای پذیرفتن اینکه مبتلا به اچ آوی وی مثبت هستند، احساس ترس و شرمندگی می کنند."

"با توجه به اینکه این بیماری اغلب از راه آمیزش جنسی یا مصرف وریدی مواد مخدر منتقل می شود، همجنسگرا بودن ننگ محسوب می شود."

"ما برای رهایی از این ننگ دوران سختی را پیش رو داریم و فکر می کنم الان هم به همان اندازه ۳۰ سال پیش دشوار است."

'ترک الکل'

حق نشر عکس BBC World Service
Image caption سر التون در اوایل زندگی حرفه ای اش، سبک خود را تثبیت کرد

در سال های ۱۹۸۰ که ترس از ابتلا به ایدز فراگیر شده بود و نسلی از مردان همجنسگرا در حال مردن بودند، التون جان حاشیه نشین شد و کاری نکرد.

"معتاد به مواد مخدر بودم، کوکائین مصرف می کردم. می دانستم که مردم از ایدز می میرند، چون بسیاری از دوستانم را از دست دادم. ولی هیچ کاری نکردم. صدایم در نیامد چون غرق در مواد مخدر بودم."

او هنوز از اینکه در این باره کاری نکرده است، احساس گناه می کند. اما پس از آنکه خود را جمع و جور کرد، مصمم شد که گذشته را جبران کند و در سال ۱۹۹۲ بنیاد ایدز التون جان را پایه گذاشت.

التون جان می گوید که بزرگترین دستاوردش "ترک الکل" بوده است. بدون آن ممکن نبود که بتواند بیش از ۲۶۰ میلیون دلار برای پژوهش درباره اچ آی وی/ ایدز جمع کند و یا دیوید فرنیش، شریک زندگی اش را ببیند.

این دو در نخستین روزی -۲۱ دسامبر ۲۰۰۵- که ازدواج میان همجنسگرایان در بریتانیا قانونی شد، زندگی مشترک رسمی خود را آغاز کردند.

او با آنکه می خواست با مردی که عاشقش بود پیوندی قانونی داشته باشد، می گوید که نیازی در ازدواج کردن نمی ببیند.

"احتیاجی نیست که کلیسا رابطه ما را تائید کند. ما از این چیزی که هستیم خوشحالیم."

حق نشر عکس AP
Image caption التون جان و دیوید فرنیش در ۲۱ دسامبر ۲۰۰۵ زندگی مشترک رسمی خود را آغاز کردند

او در کتابخانه خانه اش در ویندزوز، در حومه لندن نشسته است. دور تا دور اتاق پوشیده از جوایزی است که در طول زندگی هنری پر زرق و برقش برده است. فقط ۱۶ مجسمه جایزه آیور نوولو بر روی یک میز قرار دارد. او - در کنار کسانی چون پل مک کارتنی و رولینگ استونز- یکی از معدود موزیسین های بریتانیایی است که هنوز هم می تواند، استادیومی را پر از تماشاگر کند.

سر التون "به نوعی" از اینکه زندگی هنری اش این همه سال دوام آورده، شگفت زده است. "اما وقتی به کسانی که زندگی حرفه ای شان بیش از ۴۰ سال دوام داشته نگاه می کنید، می بینید در اجراهای زنده معرکه اند."

"فروش آلبوم بالا و پائین می رود... اما آنچه تو را زنده نگه می دارد، توانایی ات برای سرگرم کردن و ارتباط با مخاطب است." و سر التون همیشه در این کار موفق بوده است.

ماه گذشته سر التون در کنسرتی به مناسبت شصتمین سالگرد به سلطنت رسیدن ملکه الیزابت دوم بر روی صحنه رفت.

کتاب "عشق درمان است" روز سه شنبه ۱۷ ژوئیه به بازار می آید.

مطالب مرتبط