پخش این فایل در دستگاه شما پشتیبانی نمی شود.

باله تاجیک، با حال و هوای ایرانی

دهه های ۶۰ تا ۷۰ میلادی دوره طلایی باله در تاجیکستان بود. بالرین هایی که در دوره شوروی سابق در مدارس رقص روسیه تحصیل می کردند به زادگاهشان بر می گشتند، صحنه رقص شهر دوشنبه را با جادوی گام های ظریف و نوک پنجه شان زنده می کردند. بعد از فروپاشی شوروی خیلی از بالرین ها، استادان و طراحان رقص، تاجیکستان را ترک کردند و باله تاجیک وارد دوره ای از رکود و زوال شد. در چند سال اخیر اما، اتفاقاتی مثل مرمت تالار باله و اپرای شهر دوشنبه و گشایش مدرسه باله به این صحنه خاک گرفته جانی تازه داده است. یکی از کسانی که از این عرصه برای آفرینش کارهای تازه استفاده کرده نیما کیان، طراح رقص ایرانی است که سعی کرده باله ای با حال و هوای ایرانی خلق کند و به این منظور از محیط آشنای تاجیکستان بیشترین بهره را ببرد. این فیلم گزارشی است که سهراب ضیا از این باله، برای برنامه تماشا ساخته است.