پایان جشنواره مونترال با نمایش هفت فیلم بلند و کوتاه ایرانی

به روز شده:  19:17 گرينويچ - سه شنبه 04 سپتامبر 2012 - 14 شهریور 1391
جشنواره فیلم مونترال

فیلم ترکیه ای، "جایی که آتش می‌سوزاند" جایزه اصلی جشنواره امسال مونرال را گرفت

سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم مونترال پنجشنبه بیست و سوم اوت با فیلم کروکودیل میلیون دلاری ساخته بلند لی‌شنگ لین، آغاز به کار کرد و پس از دوازده روز با نمایش چهارصد و سی و دو فیلم از هشتاد کشور جهان روز دوشنبه سوم سپتامبر به کار خود خاتمه داد.

در بخش مسابقه امسال جشنواره مونترال فیلمی از سینمای ایران حضور نداشت، اما در بخش مسابقه فیلم اول و در بخش‌های هفتگانه جشنواره در مجموع پنج فیلم بلند و دو فیلم کوتاه از تولیدات سینمای ایران به نمایش درآمد.

بغض، ساخته رضا درمیشیان تنها فیلم ایرانی در بخش رقابتی فیلم اولی‌ها بود.

گرتا اسکاچی بازیگر ایتالیایی- استرالیایی- انگلیسی رییس هیأت داوران بخش مسابقه بین المللی را به عهده داشت. او در کنار شش داور بین‌المللی دیگر در پایان جایزه اول جشنواره را به فیلم، جایی که آتش می‌سوزاند، ساخته اسماعیل گونس از کشور ترکیه اهدا کردند.

داستان فیلم آقای گونس درباره دختر جوانی به نام عایشه است که پدر و مادرش به تصور بیماری او را سراسیمه به بیمارستان می‌رسانند، اما وقتی می‌فهمند حامله است دیگر نمی‌خواهند زنده بماند.

اسماعیل گونس فیلمنامه‌نویس، کارگردان و تهیه کننده، فارغ التحصیل ادبیات از دانشگاه استانبول و رییس انجمن فیلم‌سازان و کارگردانان ترکیه است.

از رویدادهای فرهنگی امسال جشنواره فیلم مونترال حضور فولکر شلوندورف فیلمساز نسل سینماگران پیشرو آلمانی بود که با آخرین فیلمش، آرامش در دریا، به جشنواره آمد و همزمان دوره کوتاه کلاس‌های آموزش فیلمسازی با دانشجویان سینمایی مونترال برگزار کرد.

از دیگر چهره‌های خبرساز حاضر در جشنواره فیلم مونترال برای سینما دوستان ایرانی حضور سحر بی‌نیاز، دختر شایسته امسال کانادا بود که در فیلم آمبروزیا نخستین ساخته بلند بهارک سعید منیر فیلم‌ساز ایرانی تبار ساکن ونکوور بازی می‌کرد. آمبروزیا یا مائده بهشتی از طرف کانادا در جشنواره شرکت می‌کرد.

سینمای ایران

از تولیدات سینمای ایران به جز بغض ساخته درمیشیان؛ چهار فیلم بلند، یک عاشقانه ساده از سامان مقدم، در انتظار معجزه از رسول صدر عاملی، پذیرایی ساده از مانی حقیقی، یکی می‌خواد باهات حرف بزنه از منوچهر هادی در کنار فیلم‌های کوتاه فالگوش از محمد رضا فرزاد، خاطرات انقلابی بهمن، عاشق لیلا، اثر فرحناز شریفی در بخش‌های مختلف جشنواره به نمایش درآمدند.

پذیرائی ساده

پذیرائی ساده

پذیرائی ساده، با جسارتی که برای عبور از رئالیسم کم رمقی که بر سینمای ایران سنگینی می‌کند از خود نشان می دهد جای ستودن دارد

فیلم جسورانه‌ مانی حقیقی گاهی تماشاگران خود را به قهقهه خنده می‌انداخت. با این همه برخی به رغم پذیرش طنز گزنده فیلم جسارت سازنده را در انتخاب موضوعی نامتعارف نمی‌پسندیدند، جسارتی که دست کم به خاطر عبور از مرزهای رئالیسم کم‌‌رمقی که گاهی مثل بختک بر سر برخی از تولیدات سینمای ایران سنگینی می‌کند جای ستودن دارد.

زوجی که کارگردان و ترانه علیدوستی نقش آن‌ها را بازی می‌کنند با کیسه‌های پر از اسکناس نوی هزار تومانی در جاده به راه می‌افتند و به هر کس مایلند هر مقداری که می‌خواهند پول می‌بخشند. مشکل تماشاگر مأنوس با سینمای رئال از همین جا آغاز می‌شود، در حالی که اگر فرض اول را همچون بسیاری از داستان‌ها و فیلم‌های فانتزی و فراواقعی به عنوان یک قرارداد بپذیریم، امکان دارد بتوانیم در مورد موقعیت‌های دشوار و محتملی که شخصیت‌ها در مقابل آن قرار می‌گیرند بهتر داوری کنیم.

پذیرایی ساده همراه با فیلم کوتاه خاطرات انقلابی بهمن، عاشق لیلا، ساخته فرحناز شریفی به نمایش درآمد. شریفی در این فیلم با استفاده از تصاویر بایگانی شرح عاشقانه و شاعرانه ای همراه با جناس‌های لفظی ظریف از روزهای انقلاب بهمن ۵۷ می‌دهد.

یک عاشقانه ساده

ساخته سامان مقدم فیلمی درباره رقابت عشقی دو جوان بر سر دختری‌ست که پدرش در ده، دکان نانوایی دارد. پدر با مشکلات مالی رو به روست و دختر به جوانی که می‌تواند مشکلات مالی پدر را بر طرف کند تمایلی ندارد. مقدم این داستان کلاسیک را گرچه گاهی با آهنگ کند، اما بدون لکنت تصویر می‌کند. فضا سازی، شخصیت‌پردازی و بازی‌ها به‌خوبی در خدمت داستان‌اند، با این همه تصویر دهکده با وجود مشکلات امروزین آن (تنگناهای مالی و رسوم دست‌و پاگیر قدیمی) تصویری بیشتر متعلق به دیروز به نظر می‌رسد.

بغض

بغض

بغض، فیلمی سرسام آور با نماهای بسته، خفه، و دوربین روی دستی که همچون دو عاشقِ آواره فیلم یک دم آرام و قرار نمی‌گیرد

باران کوثری و بابک حمیدی دو جوان سرگردان در استانبول هستند. زندگی نابسامانی که مهاجرت والدین برای آن‌ها رقم زده موضوع فیلمی عاشقانه، پرتنش است و در نهایت مبدل به جنایت و مکافاتی سینمایی و امروزی می‌شود. فیلمی سرسام آور با نماهای بسته، خفه و دوربین روی دستی که همچون دو عاشقِ آواره فیلم یک دم آرام و قرار نمی‌گیرد.

رضا درمیشیان، فیلم‌ساز جوان ایرانی با این همه و به رغم این که جایزه بهترین فیلم اول را به دست نیاورد، از تماشاگران نخستین فیلم بلند خود نمره قبولی خوبی گرفت و با بغضی که به کمک باران کوثری، بابک حمیدی و دیگر اعضای گروهش در سینه پلکس اودئون مونترال ترکاند، نشان داد که گفته‌ها و ناگفته‌های زیادی در آینده سینمای ایران دارد.

مائده زمینی

دو سال پیش فیلم بلند همسایه نخستین ساخته نغمه شیرخان، فیلمساز ایرانی ساکن آمریکا در بخش مسابقه جشنواره مونترال به نمایش درآمد. امسال این جشنواره معرف سینماگر زن ایرانی تازه‌نفس دیگری به نام بهارک سعید منیر و نخستین ساخته‌اش آمبروزیا- مائده زمینی شد. سحر بی‌نیاز دختر شایسته و ملکه زیبایی کانادا بازیگر نقش اول فیلم است.

داستان فیلم در باره زوج ایرانی مهاجری‌ به نام لیلا و علی به بازیگری سحر بی‌نیاز و کامیار چای است. علی در ونکوور مغازه پیتزافروشی دارد و لیلا در یک مزون مد و طراحی لباس کار می‌کند. نقطه عطف داستان زمانی‌ست که لیلا درگیر رابطه ناخواسته‌ای با زن کارفرمای همجنس گرای خود می‌شود، و رابطه‌اش با علی رو به تیرگی می‌گذارد. داستان به اندازه کافی جاذبه و تعلیق دارد، بازی‌ها به رغم کم تجربگی یا شاید بی‌تجربگی بعضی از بازیگران نسبتاً روان و در مجموع قابل قبول هستند و کارگردان در پرداخت دو شخصیت اصلی فیلم با هوشیاری از سیاه و سفید شدن رفتارها در اوج تنش‌های سخت عاطفی‌ جلوگیری کرده است.

نمایش فیلم آمبروزیا همراه بود با ساخته نیکول کیان صدیقی به نام، من ندا هستم، بود. فیلم‌ساز در این اثر بیست دقیقه‌ای با همدردی و احساس همذات پنداری آخرین روز زندگی ندا آقا سلطان را در جریان اعتراضات جنبش سبز به تصویر می‌کشد. گفتگوهای فیلم تا حدودی تصنعی و پرداخت آن بیشتر تئاتری به نظر می‌رسد. نقش مادر ندا را در فیلم مری آپیک بازیگر قدیمی بازی می‌کند.

به خانه خوش آمدید

مرد ایرانی‌ست، زن بلژیکی. هر دو در فروگاه بروکسل از هواپیما پیاده می‌شوند. در اتوبوس عازم شهر، کنار یکدیگر قرار می‌گیرند. مرد از دوبی آمده و راهی آمستردام است. در فرصتی کوتاه می‌خواهد به دیدن دوستی قدیمی برود. چهل سال پیش در این شهر زندگی کرده و حالا از تغییرات آن در شگفت است. زن هم سه ماه قبل بدون هیچ خبری دوست پسرش را ترک کرده و رفته و حالا به دیدن او برمی‌گردد.

" به خانه خوش آمدید یک فیلم تجربی، پیشرو، که یادآور سینمای نو و دوران اوج خلاقیت فیلم‌سازهایی مثل فاسبیندر، ژان-ماری اشتروب، وندرس، هرزوگ و شلوندورف است."

یک فیلم تجربی، پیشرو، که یادآور سینمای نو و دوران اوج خلاقیت فیلم‌سازهایی مثل فاسبیندر، ژان-ماری اشتروب، وندرس، هرزوگ و شلوندورف است. نقش مرد ایرانی را نادر فرمان هنرمند ایرانی- سوییسی بازی می‌کند. این نخستین ساخته تام هین، فیلم‌ساز بلژیکی است که سابقه تهیه کنندگی و مدیریت تولید دارد.

جوایز

جایزه بزرگ آمریکای شمالی _ وقتی آتش می‌سوزاند- ساخته اسماعیل گونس از ترکیه

جایزه ویژه هیأت داوران- به طور مشترک به، هجوم، ساخته دیتو تسینتسادزه از آلمان و غسل نارنجی، ساخته ساخته امانول اوریب از اسپانیا

جایزه بهترین کارگردانی- یان تروئل برای فیلم آخرین جمله از سوئد

جایزه بهترین بازیگر زن- بریژیت هوب‌میر، برای فیلم فصل بسته از آلمان
جایزه بهترین بازیگر مرد- کارل مرکاتس، برای فیلم، پیر شدن (کودک هشتاد ساله)، از اتریش

جایزه بهترین فیلم‌نامه- مارکو نابرسیک، برای فیلم کولی شانگهای، از اسلوانی
جایزه بهترین مشارکت هنری- آلکساندر پروشکین، برای فیلم کفاره، از روسیه
جایزه بهترین نوآوری هنری- یازو یانگ، برای فیلم بال‌ها، از چین

جایزه بهترین فیلم کوتاه- مارتین چارترند، برای فیلم، مک‌فرسون، کانادا
جایزه ویژه هیأت داوران فیلم کوتاه- هفانگ وی، برای فیلم، ضیافت معشوقه، محصول مشترک کانادا- فرانسه

جایزه ویژه جشنواره مونترال- کلود گانیون، برای فیلم کاراکارا، محصول مشترک کانادا- ژاپن

موضوعات مرتبط

BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.