'کمک در تهران' در آپارات

به روز شده:  20:26 گرينويچ - چهارشنبه 10 اکتبر 2012 - 19 مهر 1391

'کمک در تهران' در آپارات

این هفته در آپارات فیلم 'کمک در تهران' ساخته سو آبادی به نمایش در می آید.

تماشا کنیدmp4

برای پخش این فایل، نرم افزار "جاوا اسکریپت" باید فعال شود و تازه ترین نسخه "فلش" نیز نصب شده باشد

پخش ویدیو با ویندوز میدیا پلیر

این هفته در آپارات فیلم 'کمک در تهران' ساخته سو آبادی به نمایش در می آید.

درباره فیلم

آپارات

پوستر فیلم 'کمک در تهران'

می گویند یک جامعه طبیعی ، یک جامعه بدون مشکل نیست و مشکلات اجتماعی بخشی از ماهیت هر جامعه ای را تشکیل می دهد. اما این مشکلات ، کشور به کشور، منطقه به منطقه و شهر به شهر با هم فرق دارند. گذر سال ها هم ، شکل و شمایل این مشکلات ، نیازها و خواسته های مردم را تغییر می دهد و بعضی چیزهایی که روزگاری نامشان ارزش های اخلاقی بودند، روبه زوال می گذارند، اما این اتفاقات از کجا شروع می شوند ؟ در فیلم ' کمک در تهران ' تصویری از مشکلات بخشی از زنان در جامعه ایران در سال ۱۳۷۸، مقابل دوربین و بی واسطه ثبت شده است.

ویژگی فیلم

فیلم 'کمک در تهران' ساخته سو عابدی ، مستند ساز ، مستندی مشاهده گر از اتفاقات معمول و آشنا در بخشی از جامعه ایرانی در حدود یک دهه پیش است. ثبت مشکلات و مسایل اجتماعی، همیشه کار سختی است.کاری که فیلم ساز در این فیلم موفق به انجام اش شده است . فیلم در زمان ساخت اش حضور خیلی موفقی در جشنواره های بین المللی فیلم داشته و چند جایزه هم از جشنواره های مختلف گرفته است.

درباره کارگردان

سو آبادی متولد ایران است. وی در نوجوانی به پاریس مهاجرت و پس از کسب مدرک مهندسی در تولید صنعتی، در رشته انسانشناسی و مطالعات زنان و مردم شناسی بصری تحصیل کرده است.در این دوره اخیر وی با آثار مستند سازان مشهوری مانند ژان روش آشنا می شود و از سال ۱۹۹۳ به مونتاژ فیلم روی می آورد. او سالها دستیار تدوین بوده است . از سال ۱۹۹۸ وی به موازات تدوین، به مستند سازی می پردازد. 'کمک در تهران' اولین کار مستقل او به عنوان کارگردان است.

نگاه کارگردان

من این فیلم را بیش از ۱۱ سال پیش تهیه کردم. برای فیلمبرداری ۶ ماه در تهران زندگی‌ کردم و از آنجایی که ایران را در نوجوانی ترک کرده بودم، نکات بسیاری درباره فرهنگ، مردم و زندگی‌ روزمره در جمهوری اسلامی را در عرض این ۶ ماه آموختم. متأسفانه به دلیل امنیتی بخشی از فیلمی که شما در آپارات مشاهده می کنید، را حذف کردم.

این فیلم برایم از لحاظ شخصی بسیار با ارزش است. چرا که مرا با ایران آشتی‌ داد. ۶ ماهی‌ که در ایران گذراندم از غنی‌ترین تجربیات زندگی‌ من هستند. من با تک تک افرادی که از آنها فیلمبرداری کردم، ساعتها صحبت کردم و به آنها علاقه پیدا کردم. حتی آنهایی که بسیار از من دور بودند و ممکن بود، بدون این فیلم، در زندگی‌ هیچ گاه با هم برخوردی نداشته باشیم.

خلاصه فیلم هفته گذشته '۳۰ دقیقه مانده به ۶ صبح' ساخته مانیا اکبری

آپارات

نمایی از فیلم 'سی دقیقه مانده به شش صبح'

در فیلم'۳۰ دقیقه مانده به ۶ صبح' مانیا اکبری فیلمساز ، با استناد به اعدام یک نوجوان، بهنود شجاعی، این سوال را مطرح کرده که کدام یک از دو گزینه انتقام و بخشش را برای او انتخاب می کنند.

نظرات بینندگان درباره فیلم هفته گذشته

پروانه

موضوع فیلم بسیار عالی است ولی پرداخت بسیار ضعیف است. تابلوهایی که در پس زمینه مصاحبه شونده ها گذاشته شده به موضوع فیلم و کلام مصاحبه شونده ها ربطی ندارند.

فاطمه

فیلم خوبی بود. نقاشی ها وعکس های پس زمینه عالی بودند. راجع به بخشش و انتقام باید گفت که قتلی که با نقشه قبلی و از روی رذالت باشد با قتلی که اتفاقی و غیرعمد باشد خیلی فرق می کند ودر مورد دوم مسلماً بخشش راحتتر است.

پیمان

به نظر من گاهی قصاص باید وجود داشته باشد. به این دلیل که ممکن است، قاتل قصد قتل فرد را از قبل داشته باشد که در این موارد قصاص بهترین چیز برای جلو گیری از وقوع قتل است اما بعضی اوقات قتل اتفاقی رخ میدهد و این به خانواده مقتول بستگی دارد که در این موارد بخشش بهترین تصمیم است. در این صورت بخشش باعث می شود، هم فرد مرتکب به قتل به زندگیش باز گردد و هم پاداشی در آخرت شامل حال خانواده مقتول شود، در حالی که با قصاص یک خانواده دیگر داغدار می شوند.

محمد

فیلم بسیار آموزنده ای بود. این مشکلاتی که در ایران وجود دارد، ریشه در فرهنگ و آموزش و پرورش ما دارد. زمانی که ما تربیت صحیح نداریم این مسائل همیشه وجود دارد.

یکتا

آزادی انتخاب پوشش باید محترم باشد که در این فیلم به نظر من نبود. شاید کسی بخواهد روسری سر کند، مگر زور است؟ در ضمن چرا مریم مقدس روسری سرش است؟ او حق دارد و ما حق نداریم؟ راهبه ها چرا روسری سرشان میکنند؟ آیا از این به بعد باید به آنها حمله شود ؟ و روسری های شان برداشته شود؟ واقعا برنامه های تان سطحی است.

چیا

من با دیدن این فیلم ، فیلم 'مدیریت خشم' ساخته پیتر سیگال به ذهنم آمد. خشم چیزی کاملا واقعی و قابل لمس است و بهتر است در مواقعی که اتفاق خوبی برای ما نمی افتد ، سریع خشمگین نشویم.

فاطیما

ای کاش کسی فکری به حال این همه خشونت در ایران می کرد. ما مدتهاست تلویزیون ایران نمی بینیم. سالهای پیش هیچ وقت اجرای اعدام ها از تلویزیون پخش نمی شد. ولی چند وقت پیش که بعد از مدتها اخبار ایران را نگاه می کردم، تصاویر اعدام یک جوان را در اوج وقاحت از تلویزیون بدون شطرنجی کردن چهره مجرم نشان دادند. تصورش را بکنید که این قدر مسئولین سنگدل شده اند که به راحتی حاضرند هم خود ، هم مردم، شاهد چنین صحنه هایی باشند. واقعا متاسفم که در چنین فضایی زندگی می کنم.

رضوان

با قصاص موافق نیستم و اگر قرار باشد من حکم بدهم ، حبس ابد را انتخاب می کنم.

کورش

'مهربانی را بیاموزیم.' من با بخشش موافقم و به نظر من قهرمان این مستند مادر داغ دیده ای است که قاتل را می بخشد.

شاد زی

جرم های غیر عمد را باید بخشید.

مانک

به نظر من حق صدور و اجرای حکم را نباید به خانواده مقتول واگذار کرد. این که افراد زیر ۱۸ سال را در زندان نگاه می دارند تا بعد که به سن ۱۸ سالگی رسیدند، آنها را اعدام کنند ، مضحک و نوعی کلاه شرعی است.

دامون

آخر فیلم زمانی که مادر پیر درحال بلند شدن بود زیباترین بخش فیلم بود .سنگینی دردی که برشانه مادر بود را کاملا می توان حس کرد.

احسان

خوب بود، اما شعار زیاد داشت.

راضیه

من نه با بخشش و نا با اعدام قاتل موافقم. بهترین گزینه به نظر من مجازات مناسب در یک دادگاه عادلانه است.

مهدی

امیدوارم حس انتقام جویی در همه انسان ها از بین برود.

مونا

من از عکسهای پشت سر مصاحبه شونده ها،چیزی نفهمیدم.

حسین

استفاده از عکس در بک‌گراند و پشت‌سر آدم‌های فیلم «۳۰ دقیقه به ۶صبح»، هم خوب است و هم بد. شاید خوب بودن‌اش به‌جذابیت بصری و تلفیق هم‌زمان گفت‌وگوهای فیلم با تعدادی عکس با موضوع انتزاعی باز گردد و این‌طور تصور شود که چشم مخاطب خسته نمی‌شود و حوصله‌اش هم سر نمی‌رود، اما از طرف دیگر، همین عکس‌های کاریکاتورگونه و بعضاً مفرح، به تم و موضوع تلخ فیلم، آسیب جدی می‌رساند. عده‌ای قرار است درباره‌ی ماجرای قتلی نظر دهند که قانون و شرع آن را به‌درست یا غلط جرم دانسته و قصاص را تجویز می‌کنند. اما درست درجایی که فردِ جلوی دوربین، با شور و حالی خاص در باب لذت بخشش می‌گوید و یا انتقام را حق مسلم والدین دم می‌داند حضورتصاویر طنزگونه بی‌ربطِ قطع‌بزرگ در بک‌گراند، به تمرکز بیننده صدمه می‌زند. در این بین و زمانی که حمیدرضا صدراز ژانر انتقام شخصی در سینمای کیمیایی فاکت می‌آورد، معلوم نیست چرا کارگردان به‌یاد فیلم «گنج قارون» افتاده و یا به چه دلیل بخشی از «باشو غریبه کوچک» را به ابتدای فیلم‌اش اضافه کرده؟

آیدین

خیلى موضوع جالبى بود . یک جا یکی گفت 'چطور در اسلام قاضى زن نمیتوانیم داشته باشیم؟ چون زنها احساساتى هستند. ولى زندگى یک آدم دیگر را می سپاریم دست یکى که فقط از روى احساس تصمیم میگیرد؟'

به نظر من ما باید دیدمان را بازتر کنیم و آن قدر به مسائل از دید شرعى و اسلامى نگاه نکنیم، آن قوانین هرچه که بودند متعلق به ۱۴۰۰ سال پیش بودند. پس تمدن و انسانیت در این بین چه می شوند؟

آیا با گرفتن زندگى یک نفر دیگر، کسى را که از دست دادیم، دوباره به دست می آوریم؟ فرق خانواده مقتول ،زمانی که صندلى اعدام محکوم را از زیر پای او می کشند با کسى که قتل کرده چیست؟ من فقط فرقش را این می بینم که این ها آگاهانه دارند یکی را می کشند که این خیلى بدتر است.

رضا

کلیشه ترین چیز در بحث قصاص و اعدام از طرف معتقدین آن این است که ' اگر بچه خودتان باشد چه؟' و سخن این است که روح قانون باید فاقد احساسات از جنس شخصی باشد. قانون باید دنبال جایگزین باشد و آن را به اشخاص داغدیده حواله ندهد.

اعدام قرار است جنبه بازدارنده داشته باشد یا فقط جنبه انتقام گیری دارد؟ بازدارندگی آن به شهادت صفحات حوادث تا به حال جواب نداده و اگر بحث انتقام گیری مطرح باشد که یک دور باطل و کور است.

رویا

پای گود نشستن و گفتن این که ' لنگش کن' خیلی راحت است. تا در شرایط قرار نگیریم، نمی توانیم اظهار نظر کنیم.

مهر آسا

فیلمی تکان دهنده بود. بسیار سخت است که از خانواده مقتول بخواهند در بدترین شرایط روحی درباره حکم قاتل تصمیم بگیرند.

بهداد

فیلم جالبی نبود. اصلا مستند نبود. در واقع مصاحبه با آدمهایی بود که چون کارشناس نیستند ، نظرشان چندان مهم نیست و یک نظر شخصی محسوب می شود.

شهاب

خیلی عالی بود. برای اولین بار بود که همه خانواده روی دیدن یک فیلم اتفاق نظر داشتیم و در سکوت کامل برنامه را دیدیم.

جواد

نمی توان روی هر تصویر متحرکی نام فیلم گذاشت. من نام آن چه پخش شد را فیلم نمی گذارم. دراین تصویرمتحرکی که من دیدم ،چند نفردرباره موضوعی، داشتند صحبت می کردند.همین.

پدرام

موضوع فیلم و سوال مطرح شده راجع به قصاص با ارزش است اما ساختار کلی فیلم از نگاه تکنینی متوسط است. ای کاش توجه بیشتری به ساختار هنری و نحوه تدوین فیلم می شد. در کل پخش این دسته فیلم ها بسیار مناسب است چون سوالاتی که کمتر در روزمره به آنها فکر می کنیم را مطرح می کند.

بهاره

با توجه به این که کارگردان مورد نوجوانی به نام بهنود را به عنوان داستان اصلی برای ارجاع در طول فیلم انتخاب کرده بود، در واقع اشاره اش و تاکیدش به اعدام نوجوانان زیر ۱۸ سال بوده است و این که تا چه حد این حکم صحیح است در حالی که اشارات مصاحبه شوندگان به اعدام و بخشش، فارغ از سن و سال متهم بود. آخر فیلم که مصاحبه شوندگان در تیتراژ دوباره معرفی شدند، را دوست داشتم دوباره فیلم را ببینم.

نسرین

مستند خوش ساخت با سوژه ای جذاب بود. سکانس های مادر پسر مقتول به خصوص سکانس پایانی فیلم را دوست داشتم.

ناصر

این بیشتر شباهت به شوی لباس و آرایش بود تا فیلم. موضوع خوب بود ولی نمی توان روی هر تصویر متحرکی اسم فیلم گذاشت.آن سکانس سکوت شرکت کنندگان ، حالم را بد کرد.

مصطفی

تردید، نفرت، گذشت و دوست داشتن درون مایه ای است که مسیر فیلم طی کرد و درانتها پیام این بود: ' ببخش ولی فراموش نکن! '

مجید

مستند کوتاه با فیلم کوتاه فرق دارد . این یک مستند کوتاه زیبا ، گزارشی و روایی بود و فیلم کوتاه نبود. در واقع هیچ کدام از شاخصه های یک فیلم کوتاه را نداشت .باید بین این دو مقوله تمایز قائل شد. در کل مستند جالب و زیبایی بود که دارای نقطه اوج ، تعلیق و فرود بود و این عناصر در قالب مستند و گزارش ساخته شده بود که بسیار برای فرهنگ سازی مثبت و قابل تقدیر بود.

محمد

چه به لحاظ ساختار روایی چه به لحاظ فنی، مستندی بسیار ضعیف است. پرداخت موضوع بد و بدون طرح منسجم ، تدوین ضعیف از ضعفهای فیلم هستند. هرکسی که یک دوربین داشته باشد و ۴ تا آدم را در مقابل دوربین قرار دهد و نظر خواهی کند که به او فیلمساز مستند نمی گویند.

رزا

فیلم و به خصوص نوع تدوینِش فوق العاده بود. همچنین تصاویری که نقش پس زمینه مصاحبه شوندگان را بازی می کردند،عالی بودند.

گلبو

فیلم خوبی بود. آمدیم و خانواده مقتول ، قاتل را بخشیدند، چه تضمینی وجود دارد که قاتل اگر دوباره آزاد شد، کارش را دوباره تکرار نکند؟

حبیبه

من اگر بودم، ازاعدام کردن قاتل صرف نظرمی کردم ولی ازمجازات کردنش نه.

نادر

اگر این وسط کسی قرار است که مواخذه شود، خانواده ها و یا دولتها هستند که نتوانستند فرهنگ و سطح تحمل بچه ها شان و مردم را بالا ببرند. هر چند بالا بردن سطح تحمل افراد و جامعه میتواند عوامل زیادی را در بر داشته باشد. از این جمله هستند، مسائل اقتصادی که متاسفانه به نظر من یکی از بزرگتزین عوامل در پیدایش خشونت و پائین بودن سطح تحمل افراد خصوصا جوانها است.

زهره

به نظر من در قتل غیرعمد قصاص کار اشتباهی است. قتل غیر عمد فرقی با حادثه یا اتفاق ندارد و خیلی اشتباه و کورکورانه است که بخواهید حکم قصاص بدهید. به نظر من بحث قتل و گناه و خطا خیلی پیچیده ترازین حرفها است و همه چیز به ژن و شخصیت و محیط فرد برمی گردد . چون گاهی ارتکاب جرم دست خود فرد نیست.

مینو

این فیلم یک نکته را به ذهن می آورد و آن این که ، چقدر سینمای ما خشونت بار است. جالب اینجاست که به این فیلم های خشونت آمیز با مضمون انتقام در زبان نقد، گاه سینمای قهرمان پرور گفته می شود . کاش کسانی که این قدر بر قصاص اصرار می ورزیدند، نیم نگاهی هم به بستری که این حوادث از آن بر می خیزد، می انداختند. جامعه ای که در آن صحنه های خشونت بار، جزئی از زندگی مردم است: قربانی کردن حیوانات در عروسی و عزا، اعدام در ملاء عام و خیلی صحنه های دیگر.

شخصیت آقای مددکار در فیلم، برایم بسیار جالب بود.

روت

فیلم به هدف خودش در به چالش کشیدن ذهن بیننده و در رو در رو کردن او با یکی از اساسی ترین انتخابهای احتمالی زندگی هر انسان به خوبی رسید. انتخاب افراد مصاحبه شونده به دقت صورت گرفته بود و انتخاب نمادها و عکس هایی چالش برانگیز به عنوان دکور و پس زمینه صحنه به ایجاد فضای تناقض باری که افراد با آن دست و پنجه نرم می کنند ، کمک می کرد.

علی رضا

پس فرق بین آدمهایی که موقع خشونت خشم خودشان را کنترل میکنند و آدمهایی که این کار را نمی کنند چیست؟ به نظر شما بین آن دوتا بچه ای که با هم دعوا میکنند و فقط با مشت و لگد به جون هم می افتند و بعد هم می روند خانه و آن بچه ای که در همان سن و سال طرف مقابل را با چاقو میزند فرقی وجود ندارد؟ فکر میکنید اگر آن بچه دوم بزرگ شود و یک بار هم بخاطر این کار بخشیده شده باشد، دوباره این کار را تکرار نخواهد کرد؟ چرا اسم 'قصاص' را می گذارید 'انتقام جویی'؟ این دوتا واژه خیلی باهم فرق می کنند.

من هم خیلی از بخشش خوشم می آید ولی هیچ وقت نمی توانم خودم را جای آن پدر و مادری بگذارم که فرزندشان را در همچون نزاعی از دست داده اند و بگویم چون حالا قصاص قاتل انتقام تعبیر می شود، او را ببخشم و آن آدمی که روحیه خشن از خردسالی در ذاتش وجود دارد، را آزاد کنند تا یک روز دیگر، در یک جای دیگر، همین اشتباه را دوباره تکرار کند.

به نظر من حبس ابد هم خودش می تواند، عاملی باشد برای ارتکاب اعمال خوشونت بار و غیر قانونی. از این رو که، خیلی ها هستند که حاضرند برای کشتن یک نفرپول بگیرند و اعدام هم بشوند. چه برسد به این که بدانند که کشته شدنی هم در کار نیست و به جای آن به حبس می روند.

علی

عالی بود . حبس بلند مدت تنبیهی است که همیشه جلوی چشم مرتکبین جنایات است و به نظر من بهترین مجازات آن ها می تواند باشد.

سامان

من تعجب می کنم از یکی از مصاحبه شوندگان که دختری به ظاهر امروزی است، که وقتی از او درباره بخشش یا انتقام سوال می کنند: با جدیت می گوید : 'من انتقام را انتخاب می کنم.'

سام

گفتنش خیلی‌ ساده است: ' بخشش'. وقتی‌ برای خود آدم پیش بیاید آن وقت معلوم می شود که اصلا میتوانی‌ ببخشی یا نه؟ مرگ برای همسایه خوب است. برای همین راحت می شود گفت: ' بخشش '

زهرا

یک حرف قشنگی یکی از خانمها در این فیلم زد. فکر کنم او روانشناس بود. گفت: 'به زنها اجازه نمی دهند قاضی شوند چون احساسی هستند، پس چطور به یک خانواده در اوج احساسات اجازه چنین تصمیم گیری می دهند؟' واقعا چرا؟

مهدی

سالهاست این اندیشه با من هست ، با اینکه با خشونت مشکلی ندارم در سطح رقابت

ولی نمیتوانم آگاهانه قاتل باشم.

نه نمیتوانم.

من عزیزم را میخواهم یا انتقام؟

عزیزم و قطعا!

پس مردن کسی دیگر بکارم نمی آید. جدا از این من من گفتن زیاد جالب نیست، اما اینجا دقیقا باید پرسید من میتوانم این همه کینه را با خود داشته باشم ؟من؟ من؟ من ؟

نه نمیتوانم ، شاید دوست دارم یک راهی باشد که او درس بگیرد، و قصاص نکردن به معنای بخشش نباشد و همیشه در حال مردن باشد ، ولی من نمیتوانم تا آخرعمرم در حال کشتن باشم.

نیلوفر

تاثیر گذار بود، درست است که بخشش ممکن است خیلی‌ سخت باشد و آدم تا در آن موقعیت قرار نگرفته باشد، نمیتواند نظری بدهد، اما در نهایت با قصاص آن شخصی‌ که یک انسان بالغ و عاقل هم نبود عزیز ما زنده نمی‌شود و چیزی را عوض نمی‌کند. انسان با بخشش به آرامش می رسد و حس بهتری خواهد داشت.

کامبیز

تاثیر گذار بود. جای تامل و تفکر دارد. به نظر من اگر آن اتفاق بصورت غیر عمد باشد می توان گذشت کرد و رضایت داد ولی متاسفانه بعضی ها آن قدر به رشد فکری و فرهنگی نرسیده اند که با بعضی مسائل کنار بیایند و گاهی مشاهده می شود که بعلت فقر مالی به دنبال دیه و پول هستند.

علی

در کشوری مثل نروژ فردی که ۷۰ نفر انسان بی گناه را کاملا عمدی و با برنامه ریزی قبلی به قتل رسانده در نهایت به ۲۳ سال زندان محکوم می شود. آن هم زندانی که بی شباهت به یک هتل نیست . آنها آموخته اند که تنها راه کم رنگ کردن سیاهی ها ، پر رنگ کردن سفیدی هاست. اما ما یاد می گیریم به اسم قانون ، غیرت ، عدالت ، حق ، خدا و خیلی چیزهای دیگر سیاهی ها را با سیاهی جواب بدهیم و روزگارمان را هر روز سیاه تر از دیروز کنیم. ما به دیدن مراسم به دار آویخته شدن کسانی می رویم و یا از خبر اعدام بزهکارانی شادمان می شویم که خود عموما قربانی اند . قربانیان شرایط نا مناسب فرهنگی و آموزشی و تربیتی. اساسا وجود قانونی به اسم قانون اعدام فقط محصول یک نگاه اجتماعی سطحی و کاملا غیر انسانی است که به جای مسئولیت پذیری و کمک به حل مساله ، جواب را در پاک کردن صورت مساله جستجو می کند.

صدای حق

در قرآن کریم ، واژه بخشش و مشتقات آن ۲۳۴ بار به کار رفته که دو برابر تعداد دفعاتی است که واژه عذاب با مشتقات آن ذکر شده است. این فضل و رحمت خداوند را نسبت به مخلوقاتش نشان می دهد.

خدا حکم اعدام را یک حکم مطلوب و قشنگ معرفی نکرده بلکه یک حکم برای اجرای عدالت و حتی بیشتر از این، یک حکم پیشگیرانه است.

به نظر شما بهتر نیست حکم اعدام برای قتل های عمد وجود داشته باشد که از کشته شدن یک نفر بی گناه دیگرجلوگیری شود به جای آن که وقتی قتلی رخ داد برای آزاد کردن قاتل از مجازات این همه تلاش مغرضانه شود تا دین اسلام و احکام اسلام، سیاه نشان داده شود؟

نسترن

اعدام باید فقط مختص قاتلین زنجیره ای و حاکمانی باشد که یک عمر خون جماعت زیادی را در شیشه کرده اند کسانی مانند صدام ویا قذافی .

رضا

من شخصا مخالف هر گونه خشونت در برابر خشونتم.

تمام کسانی که مورد مصاحبه قرار گرفته بودند، هیچ کدام تجربه ای در این باره را نداشتند. به نظر من کسی میتواند در این مورد به این صریحی اظهار نظر کند که یک بار خودش یا از نزدیکانش از این دست تجربیات را داشته باشند.

ژست روشنفکری گرفتن خیلی راحت است. از عدم خشونت صحبت کردن، زیباست اما سوال مهم این است که آیا اگر خودتان در این موقعیت قرار بگیرید آیا همین حرف ها را می زنید؟

آیا اگر یکی از ما، فرزند ١٧ ساله اش را غرق خون ببیند بازهم این حرف ها را می زند یا نه؟ پای حرفش می ماند؟

فرزانه

کسی که چاقو همیشه همراهش است، منتظر است که به یک نفر آسیب برساند، کدام آدم سالم چاقو در جیبش میگذارد؟ من هم معتقد به اعدام نیستم ولی شاید بهتر بود که پیشینه این پسر را نگاه می کردند. اگر پیشینه شرارت داشت به نظر من حقش اعدام بود.

احد

خیلی خوب بود. همراه فیلم با خانواده راجع بخشش و قصاص بحث هم کردیم. من حقوق می خوانم و به نظرم بهتر است که قصاص برداشته شود. خیلی از اتفاقاتی که می افتد مثل قتل علی الخصوص برای بچه های زیر ۱۸ سال، بر اثر جنون بوجود می آید. اگر جامعه کمی دقت داشته باشد، متوجه می شود که قتلی که صورت گرفته توسط یک فرد کم فهم و شعور صورت گرفته اما تو با قصاصی که انجام می دهی خودت قاتل محسوب می شوی(چون آمر این قتل تو هستی و به ضابطین قانون امر می کنی که این کار را انجام بدهند.)

آسیه

حرف هایی که مهرداد اسکوئی زد خیلی ذهن من را مشغول کرد.

جوانی که یک جوان دیگر را در یک اتفاق می کشد، قاتل نیست چون قصد قبلی ندارد.

اما مادری که صندلی را از زیر پای قاتل می کشد قاتل است. درست گفت .من هم موافقم.

اسیر

چرا هیچ کدام به این نکته توجه نمی کنند که اصلاح قانون و حذف حکم اعدام مهمترین و بهترین راه حل است؟ حتی در فرانسه بعد از جنگ جهانی دوم، دولت علیرغم رضایت مردم اعدام را از قوانینش حذف می کند. همین حالا در آمریکا چقدر امکان گذشت ولی دم در مورد محکومین به اعدام وجود دارد؟

شادن

من اساساً مخالف مجازات اعدام هستم. البته موارد استثنائی هم مثل تجاوز به عنف و یا قاتلین سریالی و قتل های از پیش طراحی شده وجود دارد که شاید تا حدی مجازات مجرمین را توجیه می کند. در تمام این موارد ما با مجرمینی سرو کار داریم که خطرناکند.

غزال

تصمیم درباره بخشش یا قصاص کار سختی است. حتی فکر کردن به آن سخت است، ولی‌ من مخالف قصاص هستم، دوست ندارم با مردن کسی من آرام شوم. این انسانی‌ نیست. من با آن شخص فعل حرف می زنم، اگر کسی مثل خودم باشد، من او را می‌بخشم و می فهمم.

محمد رضا

فیلم خانم مانیا اکبری(۳۰دقیقه مانده به۶صبح) خیلی جالب بود. من جزو آن دسته از مردم هستم که طرف مقابل را می بخشد.قبلا این کار را انجام داده ام. بابخشش، نه تنها برای خودم عذاب وجدان درست نمی کنم بلکه طرف مقابل را از کاری که انجام داده است، شرمسار می کنم.

لنا از افغانستان

فیلم سی دقیقه مانده به شش صبح خیلی هم عالی بود و برایم خیلی آموزنده بود. ولی تنها قسمتی که خوشم نیامد اظهارات آقای عبدالقاسم اشرفی امیری بود چون عامل خشونت ها در ایران را کشورهای همسایه و منطقه خواندند. ولی خودشان فراموش کرده اند که ایران عامل اصلی چندین سال جنگ در افغانستان بوده است و علاوه براین در خشونت های بهار عرب هم دست دارد. در حال حاضر هم حاکمان ایران یکی از حامیان طالبان هستند.

فرناز

خیلی خیلی راحت است اگر کناری بنشینیم و در آرامش تصمیم بگیریم و بگوییم حتما بخشش باشد.

اما وقتی در شرایط قرار گرفتیم به قول همین آدمهای فیلم، باید روح بسیار بسیار بزرگی داشته باشیم تا ببخشیم. کاش این روح بزرگ را همگی داشته باشیم.

آدرس پست الکترونیک برنامه آپارات: کلیک aparat@bbc.co.uk

زمان پخش برنامه آپارات

به وقت تهران به وقت کابل به وقت دوشنبه به وقت گرینویچ
پنجشنبه

۲۱:۰۰

۲۱:۰۰

۲۱:۳۰

۱۷:۳۰

تکرار جمعه

۱۱:۰۰

۱۱:۰۰

۱۱:۳۰

۰۷:۳۰

تکرار جمعه

۲۴:۰۰

۲۴:۰۰

۰۰:۳۰روز بعد

۱۹:۳۰

تکرار شنبه

۱۳:۰۰

۱۳:۰۰

۱۳:۳۰

۰۸:۳۰

تکرارچهارشنبه

۲۴:۰۰

۲۴:۰۰

۰۰:۳۰روز بعد

۱۹:۳۰

تکرار پنج شنبه

۱۶:۰۰

۱۶:۰۰

۱۶:۳۰

۱۱:۴۰

*ممکن است هنگام پخش خبر فوری، محتویات این صفحه و این برنامه بدون اعلام قبلی تغییر کند.

صفحه کلید مجازی

تماس با ما

* بخش های ستاره دار باید پر شوند

در این زمینه بیشتر بخوانید

BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.