افتتاح جشنواره فیلم لندن با فیلم تیم برتون

به روز شده:  17:44 گرينويچ - چهارشنبه 10 اکتبر 2012 - 19 مهر 1391

نمایی از فرانکن وینی، تازه ترین فیلم تیم برتون

جشنواره بین المللی فیلم لندن، دهم اکتبر با نمایش فیلم تازه تیم برتون که یک انیمیشن سه بعدی به نام «فرانکن وینی» است، افتتاح شد.

جشنواره فیلم لندن که توسط موسسه بی اف آی (انستیتوی فیلم بریتانیا) اداره می شود، امسال پنجاه و ششمین دوره خود را طی می کند و یکی از قدیمی ترین جشنواره های سینمایی و از لحاظ کمی از بزرگ ترین جشنواره های فیلم اروپا به حساب می آید، اما فقدان بخش مسابقه در آن، موجب شده بود که این جشنواره تنها به عنوان «جشنواره جشنواره ها» به محملی برای نمایش فیلم های جشنواره های دیگر بدل شود، ولی امسال در یک چرخش عمده- که ظاهراً ناشی از مدیریت جدید این جشنواره است؛ کلر استوارت به جای ساندرا هبرون- جشنواره لندن در سه بخش به شکل مسابقه ای برگزار می شود: بخش مسابقه رسمی، اولین فیلم بلند و بخش مستند.

با این حال فیلم های بخش مسابقه رسمی غالباً در جشنواره های دیگر به نمایش درآمده اند (مثلاً «زنگار و استخوان» در جشنواره کن یا «خلاء را پر کن» در ونیز) و به همین دلیل خودبه خود از اهمیت این بخش کاسته شده و به نظر می رسد اگر برگزار کنندگان جشنواره واقعاً به فکر مسابقه ای کردن جشنواره و در نتیجه مطرح کردن آن در کنار جشنواره هایی چون کن و ونیز و برلین هستند، نیاز اساسی به جذب فیلم های تازه تر و البته چهره های شناخته شده جهانی دارند؛ با این حال باید افتتاح بخش مسابقه را به فال نیک گرفت و منتظر ماند برای شاید وقتی دیگر...

دست های آشکار و نهان نیروهای امنیتی

تنها نماینده رسمی سینمای ایران در جشنواره لندن، فیلم «یک خانواده محترم» ساخته مسعود بخشی است که داستان تلخ مردی را باز می گوید که پس از بیست و دو سال به ایران بازمی گردد، اما برادر او با کمک پسرش - که جزو نیروهای امنیتی است- سعی دارد ارثیه پدری را از آن خود کند.

این که چطور فیلم توانسته با صراحت به ادعای فساد در بخش های امنیتی جمهوری اسلامی بپردازد و با این حال از سد سانسور- حداقل در مرحله اول یعنی مرحله ساخت- بگذرد، مساله ای جنبی است، اما تجربه مسعود بخشی پس از فیلم «تهران انار ندارد»، تجربه ای است خواه ناخواه سیاسی/ اجتماعی که در این راه از خلال داستان گویی قصد دارد با فلاش بک های متعدد به دوران کودکی شخصیت اصلی و زمان جنگ، به نحوی تمام این سال ها را مرور کند. با آن که این فلاش بک ها از قدرت تصویری چندانی برخوردار نیست، اما خاطرات زیادی را از یک نسل زنده می کند؛ نسلی که زیر بار صدای آژیر خطیر و «حاجی» هایی که در تعاونی ها و خواربارفروشی ها با احتکار مواد مورد نیاز مردم، به مال اندوزی مشغول بودند، رشد کرد و زجر کشید.

عاشقی کیارستمی

عباس کیارستمی فیلمساز شناخته شده ایرانی هم با آخرین فیلمش «مثل یک عاشق» در جشنواره لندن حضور دارد؛ اما فیلمی نه به عنوان محصولی از ایران، بلکه محصول مشترک ژاپن و فرانسه.

نمایی از 'یک خانواده محترم'

کیارستمی این بار داستانش را به توکیوی امروز می برد و قصه فاحشه ای را بازمی گوید که یک شب مهمان یک پیرمرد است.

کیارستمی به سبک و سیاق همیشگی، داستانش را در عرض گسترش می دهد و سعی دارد با نمایش کندی زندگی، دلتنگی آدم هایش را برای ما باورپذیر کند.

بردن قصه به فضای ژاپن و به‌خصوص توکیو - با ساختار عروسکی و رنگ‌ها و نورهای شبانه؛ دنیای شاید به زعم فیلمساز دروغین این شهر- این فرصت را می‌توانست به کیارستمی بدهد تا از فضای توکیو در ساختار قصه سود بجوید، اما علاقه او به فضاهای داخلی مانع از انجام این کار است؛ به ویژه پیشبرد دیالوگ‌ها در داخل اتومبیل- که به شدت یادآور فیلم «ده» اوست و البته به جهت تماتیک هم به بخش مربوط به فاحشه در این فیلم ارتباط پیدا می‌کند و بحث اصلی این بخش فیلم درباره قضاوت اخلاقی درباره عمل فاحشگی در اینجا گسترش ضمنی می‌یابد.

به این ترتیب استفاده از فضای شهر در دل صحنه‌هایی گم می‌شود که بی‌جهت طولانی می‌شوند. در واقع این گسترش عرضی است که برای کیارستمی- و به‌خصوص این فیلم- مشکل ایجاد می‌کند و تفاوتی اساسی با نوع گسترش عرضی در سینمای مثلاً یاسوجیرو ازو دارد.

ایرانی های مهاجر

گلشیفته فراهانی در نمایی از 'سنگ صبور'

اما جشنواره لندن امسال به مانند دیگر جشنواره های این سال ها، خالی از حضور ایرانی های مهاجر نیست. گلشیفته فراهانی که پس از مشکلاتش در ایران، عازم پاریس و ساکن آنجا شد، در فیلم عتیق رحیمی با عنوان «سنگ صبور» ایفای نقش می کند. این فیلم که در بخش «سفر» که به معرفی فرهنگ های گوناگون اختصاص دارد به نمایش در می آید، بر اساس رمان معروف رحیمی ساخته شده و فیلمساز می گوید که بدون حضور گلشیفته، این فیلم را هیچگاه نمی ساخت.

اسامی فیلم های بخش مسابقه جشنواره فیلم لندن

به دنبال لوسیا (میشل فرانکو- مکزیک)

پایان نظارت (دیوید وایر- آمریکا)

هر روز(مایکل وینترباتم-بریتانیا)

خلاء را پر کن(راما بورشتین- اسرائیل)

جینجر و روزا (سالی پوتر-بریتانیا)

در خانه (فرانسوا اوزون- فرانسه)

پسر بود (دانیل سیپری- ایتالیا و فرانسه)

لور(کیت شورتلند- آلمان،استرالیا و بریتانیا)

بچه های نیمه شب (دیپا مهتا-کانادا و بریتانیا)

نه (پابلو لارن- شیلی،آمریکا و مکزیک)

زنگار و استخوان (ژاک اودیار- فرانسه و بلژیک)

هفت بیمار روانی (مارتین مک دوناف- آمریکا و بریتانیا)

بابک نجفی فیلمساز جوان ایرانی ساکن سوئد هم که با اولین فیلم بلندش، سبه- فیلمی دیدنی درباره جوانان سوئدی- توانست نگاه ها را به خود جلب کند، با دومین فیلم بلندش با عنوان «پول آسان- بخش دوم» - که در جشنواره برلین امسال هم به نمایش درآمده بود- مهمان جشنواره لندن است. این فیلم تریلر که ادامه ای است بر بخش اول این فیلم که در سال ۲۰۱۰ ساخته شده، قصه شخصیتی به نام جی دبلیو را بازگو می کند که پس از دوران زندان، باز درگیر اعمال خلافکارانه می شود.

از آرزوهای بزرگ تا تیم برتون

اما غالب فیلم هایی که اولین نمایش جهانی خود را در جشنواره لندن تجربه می کنند، بریتانیایی هستند.

«آرزوهای بزرگ» رمان ستایش شده چارلز دیکنز، این بار توسط مایک نیول و با بازی هلنا بونهام کارتر در نقش خانم هاویشام فیلم شده و یک بار دیگر بر روی پرده می آید، اما رقابت با شاهکاری از دیوید لین (محصول ۱۹۴۶) کار این فیلم را بسیار مشکل می کند.

تیم برتون نیز بار دیگر به جهان انیمیشن خود پا گذاشته و قصد دارد با «فرانکو وینی» نسخه شخصی خود را در حال و هوای فرانکنشتاین ارائه کند و «خون» ساخته نیک مورفی، تریلری است که از میانه فیلم، گناهکار را به عنوان بی گناه معرفی می کند و پلیس را به عنوان یک قاتل.

فیلم هایی برای همیشه

یکی از خوبی های جشنواره لندن نمایش هرساله تعدادی فیلم کلاسیک است که معمولاً بر روی دی وی دی وجود ندارند یا به تازگی ترمیم شده اند.

امسال «بال ها» ساخته ویلیام ولمن محصول ۱۹۲۷ که عنوان اولین برنده اسکار بهترین فیلم را داراست، در کنار آثاری از فیلمسازان طراز اول سینما از آلفرد هیچکاک و روبرتو روسلینی تا اوتو پره مینگر و ارنست لوبیچ به نمایش در می آید؛ به همراه مستند پرسر و صدایی به نام «برگمن و مانیانی: جنگ آتشفشان ها» که روبرتو روسلینی، فیلمساز برجسته ایتالیایی، را در میانه قرار می دهد و خب، چه کسی می تواند میان دو آتشفشان با نام های اینگیرید برگمن و آنا مانیانی دوام بیاورد؟

در این زمینه بیشتر بخوانید

موضوعات مرتبط

BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.