ایرانی و اسرائیلی زیر یک سقف در کنسرت ریتا

به روز شده:  14:01 گرينويچ - 04 نوامبر 2012 - 14 آبان 1391

شامگاه اول نوامبر، تعداد زیادی از ایرانی ها و اسرائیلی ها با حضور سرکنسول اسرائیل، شهردار ایرانی بورلی هیلز و گروهی از هنرمندان ایرانی ساکن لس آنجلس، در تالار «رویس هال» دانشگاه «یو سی ال ای» گرد هم آمدند تا در کنسرت «همبستگی» ریتا جهانفروز، خواننده ایرانی تبار موسیقی پاپ اسرائیل شرکت کنند.

ریتا جهانفروز، که برخی به او لقب «مدونای اسرائیل» را داده اند، در طول ۲۵ سال گذشته یکی از چهره های موسیقی پاپ این کشور بوده است و چند ماهی است که آلبوم «شادمانه ها» از او تماما به زبان فارسی منتشر شده است. آلبومی که با ترانه های آن از جمله «شادوماد»، «گل سنگم» و «شانه» که بازخوانی ترانه های محبوب قدیمی ایرانی است، مدت هاست که از پرفروش ترین آلبوم ها در اسرائیل است.

ریتا می گوید: «شاید این اتفاق در شرایط کنونی غیرقابل باور باشد. این که پرفروش ترین سی دی روز اسرائیل به زبان مردم کشوری است که در حال حاضر برخی اسرائیلی ها آن را بزرگ ترین دشمن خود می خوانند.»

ریتا که معتقد است این آلبوم از یک حس نوستالژی و پیوند عمیقی که او با ریشه های ایرانی خود دارد ریشه گرفته است می گوید: «وقتی به دوستان و همکارانم گفتم می خواهم یک آلبوم کامل را به ترانه های ایرانی اختصاص بدهم، آنها با تعجب به من نگاه کردند و برایشان باورنکردنی بود که من بخواهم در این آلبوم همه ترانه ها را به زبان فارسی، که گاه به آن به عنوان «زبان احمدی نژاد» نگاه می شود بخوانم.»

"ریتا که در سال ۱۹۷۰ در ۸ سالگی به همراه خانواده خود از ایران به اسرائیل مهاجرت کرده است می گوید در سرزمین تازه، مادرش ضمن انجام کارهای خانه ترانه های قدیمی ایرانی را زمزمه می کرده است."

در روزهایی که تنش ها و آشوب های سیاسی جهان را در برگرفته، ریتا که نشریه رولینگ استون چاپ خاورمیانه به او لقب «سفیر دوستی و همبستگی میان ایران و اسرائیل» را داده است، می گوید: «به نظر من موسیقی می تواند دیوارهای جدائی افکنی را که بین مردم دنیای امروز وجود دارد، درهم بشکند.»

ریتا جهانفروز می گوید کوشیده است در آهنگ های تازه خود با درهم آمیزی ترانه های خاطره انگیز ایرانی با ریتم های هیجان انگیز موسیقی نواحی مدیترانه، به این ترانه ها جنبه هایی جهانی ببخشد.

او که زمانی به درخواست بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، سرود ملی اسرائیل را خوانده و در مقابل شیمون پرز و سیلویو برلوسکونی نیز برنامه اجرا کرده، می گوید:« به نظر من مردم ایران و اسرائیل هیچ کدام به دنبال جنگ نیستند بلکه این دولت ها هستند که سر ستیزه جویی دارند.»

ریتا می گوید: «مردم ایران، مردمانی خوب، خوش قلب و مهربان هستند و من می خواهم از طریق موسیقی، تاریخ و فرهنگ غنی ایران را به جهانیان بشناسانم.»

ریتا که در سال ۱۹۷۰ در ۸ سالگی به همراه خانواده خود از ایران به اسرائیل مهاجرت کرده است می گوید در سرزمین تازه، مادرش ضمن انجام کارهای خانه ترانه های قدیمی ایرانی را زمزمه می کرده است: «من از همان کودکی با این ترانه ها پیوند عجیبی پیدا کردم . بعدها هم در هریک از آلبوم هایم همیشه یک ترانه ایرانی گنجانده ام چون می خواهم به همه نشان بدهم که ریشه هایم درکجاست و از کجا آمده ام.»

ریتا در سال ۱۹۸۵ به عنوان نماینده اسرائیل در مسابقات آوازخوانی «یورویژن» شرکت کرد و برنده شد. از آن پس هم آلبوم های او یکی پس از دیگری به رتبه «پلاتینوم» (بالاترین تعداد فروش) رسید و هم اکنون نام او در فهرست پرطرفدارترین خوانندگان زن ۶۰ سال گذشته اسرائیل قرار دارد.

ریتا و طرفدارها در ایران

"وقتی نیم قرن پیش این ترانه (شادوماد) را برای زنده یاد ویگن ساختم، هرگز فکرش را هم نمی کردم که روزی در اسرائیل طرفدارانی پیدا کند یا حتی روی صحنه رویس هال دانشگاه لس آنجلس با این همه شور و هیجان اجرا بشود"

عطاءالله خرم

ریتا می گوید در ایران نیز موسیقی او از طریق دانلود های اینترنتی، طرفداران بی شماری پیدا کرده است:

«من از سراسر ایران نامه های پرشوری دریافت می کنم. کسانی که می گویند ما آرزو داریم در یکی از کنسرت های شما شرکت کنیم، حتی اگر به خاطر آمدن به اسرائیل در بازگشت به وطن تنبیه بشویم! بعضی از ایرانی ها هم در نامه هایشان از من تشکر می کنند که به عنوان نماینده آن ها به عنوان سفیر همبستگی و دوستی به گوشه و کنار جهان سفر می کنم. چرا که من با این آهنگ ها در واقع فرهنگ و هنر عظیم ایران را به مردم جهان معرفی می کنم. مردمی که امروز ایران را تنها از طریق اخبار منفی، تلخ و تاریک می شناسند.»

ریتا کنسرت خود را که بخشی از عواید آن به مناسبت سی امین سال تاسیس «فدراسیون یهودیان ایرانی آمریکایی لس آنجلس» به این موسسه و فعالیت های خیریه آن تعلق می گرفت با اجرای تازه ای از ترانه قدیمی «شادوماد» آغاز کرد. ترانه ای که سازنده آن، عطاء الله خرم، آهنگساز و نوازنده ساکن اورنج کاونتی نیز در میان جمع تماشاگران نشسته بود.

آقای خرم در پایان کنسرت گفت: «وقتی نیم قرن پیش این ترانه را برای زنده یاد ویگن ساختم، هرگز فکرش را هم نمی کردم که روزی در اسرائیل طرفدارانی پیدا کند یا حتی روی صحنه رویس هال دانشگاه لس آنجلس با این همه شور و هیجان اجرا بشود.»

در این زمینه بیشتر بخوانید

موضوعات مرتبط

BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.