پس از ۱۰ سال سکوت، دیوید بووی در ۶۶ سالگی خواند

به روز شده:  18:28 گرينويچ - چهارشنبه 09 ژانويه 2013 - 20 دی 1391

اگر سه شنبه ، نوزدهم دی ماه امسال، "الویس پرسلی" زنده بود، می‌توانست ۷۷ سالگیش را جشن بگیرد، اما او ۳۶ سال است که مرده. برای همین در این روز طرفدارنش آن چیزهایی را که این خواننده و اهنگساز آمریکایی به جا گذاشته است، مرور کردند تا دست کم یادش را زنده کنند: یادِ یکی از چهره های نمادین فرهنگ و هنر قرن بیستم.

اما درست در همین روز، یک هنرمند دیگر که یازده سال دیرتر از " پادشاه راک اند رول" و بسیار دورتر، این سوی اقیانوس اطلس، در بریتانیا، به دنیا آمده است، طرفدارانش را بهت زده کرد: دیوید بووی، هنرمندی که بعد از سال ها بی خبری، در روز تولد شصت وشش سالگیش، آهنگی جدید را منتشر کرد: آهنگی به نام " حالا کجاییم؟" (Where are we now) آهنگی که اولین اثرش بعد از ده سال است.

به نظر می رسد در واکنش های ابتدایی بیشتر منتقدان نسبت به این آهنگ دست کم، یک "نظر"ِ شبیه به هم داشتند، به عقیده خیلی از آنها این اثر، دقیقا چیزی است که می توان از دیوید بووی انتظار داشت. از هنرمندی که برخلاف خیلی از همنسلان‌اش، اسیر روند رایج در صنعت موسیقی نشده است و تصنیفش، یادآور همان جاودانه هایی است که نامش را در دهه های دورتر مطرح کرد، البته به عنوان هنرمندی که مرزهای موجود را در می نوردد و تازه ها را تجربه می کند: هنرمندی خلاق و همچنان تاثیرگذار.

جالب اینجاست که نه تنها این آهنگ تازه یادآور کلاسیک های بووی است، بلکه تونی ویسکانتی آن را تهیه کرده است، همان مردی که در سال های دور با بووی همکاری کرده است و سه آلبوم موفق "پایین"، "قهرمانان" و "مستاجر" را در انتهای دهه ۱۹۷۰ میلادی تهیه کرده است.

درباره آهنگ 'حالا کجاییم؟'

تصنیفی که ساده اما شکوهمند است. کم هیاهو اما مجلل است. " حالا کجاییم؟" به سادگی زیباست. بر مایه ای "کمینه گرا" استوار است که خود بر ساختاری ساده از توالی کُردها (آکوردها) پا برجاست. با ترکیبی تکرار شونده، در هم محو شونده و مواج از آواهای پیانو و سینتی سایزر آغاز می شود و به کمک طنین سازهای ضربی، موقرانه اوج می گیرد و در همان اوج به پایان می رسد. اما در این بین شاید برجسته تر از همه، صدای خود دیوید بووی باشد، صدای ترد و لطیفش که در سراسر آهنگ به غم آغشته است. صدایی که به وضوح شکننده تر از دوران جوانی اش است. اما صدای مردی پیر نیست که در آستانه هفتاد سالگی است و صدای مردی نیست که در جوانی اش روزی دو بسته سیگار می کشید، صدایی است که هنوز به گوش، توانمند می رسد.

سه مجموعه آهنگی که از موفق ترین های دیوید بووی - البته از نظر هنری و نه تجاری- به شمار می آید. که از آنجایی که همگی در برلین تولید شده است، خیلی ها آن را "سه گانه برلین" می خوانند. البته "بووی" در این آهنگ اشاره ها و ارجاعاتی شاعرانه به این شهر آلمانی دارد، شهری که ۴ دهه پیش مدتی در آن زندگی می کرد.

چند ساعت بعد از انتشار این آهنگ، که یکی از ۱۴ آهنگ آلبوم آینده دیوید بووی خواهد بود، ویسکانتی درباره اثر تازه بووی حرف زد. درباره مجموعه آهنگی به نام "روز بعد" که ۲۴ امین آلبوم استودیویی این هنرمند به شمار می آید که قرار است تا دو ماه دیگر به بازار بیاید.

ویسکانتی می گوید باید انتظار آلبومی را داشت که نه فقط به قدیمی ها و جاودانه های بووی "شباهت" دارد که به طرفداران این هنرمند وعده داده است که "اگر دنبال وجه خلاقانه بووی می گردید هم در این آلبوم آن را پیدا می کنید."

شاید برخی ها آهنگ "حالا کجاییم؟" را از شاهکارهای دیوید بووی به شمار نیاورند و شاید هم کسی انتظار نداشته باشد که تلاش تازه این هنرمند چیزی خیره کننده مثل آلبوم های او در دهه ۱۹۷۰ میلادی باشد. اما انتشار این آهنگ و شنیدن وعده منتشر شدن آلبومی تازه، برای خیلی ها غیرمنتظره بود، حتی برای کسانی که از نزدیک با بووی کار می کردند یا می کنند. در این سالها خیلی ها تصور می کردند این خواننده می خواهد از موسیقی کناره گیری کند و باز نشسته شود.

۶ سالی بود که بووی از چشم مردم خودش را پنهان می کرد. آخرین بار در اجرایی در رویال آلبرت هال شهر لندن در کنار دیوید گیلمور، نوازنده، آهنگساز و خواننده مطرح انگلیسی، دیده شده بود و بعد هیچکس هیچ خبری از او نداشت. خیلی ها با اشاره به عمل جراحی بر روی قلبش خبر از وضعیت جسمی نامناسبش می دادند. حتی دنی بویل، کارگردان مراسم آغازین المپیک ۲۰۱۲ لندن از دیوید بووی شخصا درخواست کرده بود تا او را در این مراسم همراهی کند و در این برنامه، آهنگ معروف "قهرمانانش" را اجرا کند.

اما بووی پیشنهاد کارگردان بریتانیایی و مطرح سینمای جهان را رد کرد و این کمک به گسترش بیشتر این شایعه ها (یا حتی نگرانی ها) کرد.

تا این که چند ماه پیش عکس هایی از او چاپ شد که در نیویورک با لباسی ساده ، برای ناهارش ساندویچ خریده بود.از آن به بعد فاش شد که با همسر و دختر نوجوانش در این شهر زندگی می کند. اما حالا نزدیکانش خبر از سلامت جسمی اش می دهند و ویسکانتی گفته: "قدرت بدنی اش فوق العاده است"

به هر حال شاید خیلی ها در ویدیوی آهنگ "حالا، کجاییم"، در چهره دیوید بووی که بر روی عروسکی در آپارتمان قدیمی اش در برلین به تصویر کشیده شده است در جستجوی نشانه هایی از "سلامت" این هنرمند می گردند، اما این آهنگ به تنهایی برای بعضی ها به اندازه کافی قانع کننده بوده تا همچنان در دیوید بووی جذابیت های فوق العاده هنری پیدا کنند. در هنرمندی، اهل لندن، که در انتهای دهه ۱۹۶۰ میلادی به شهرت رسید و در دو دهه بعدی اش دامنه تاثیرگذاری اش فراتر از جهان موسیقی را در بر گرفت و در فرهنگ عامه فردی منشأ اثر بود. مردی که ۱۱ سال پیش در انتخابی از بی‌بی‌سی در بین صد شخصیت برتر بریتانیایی به عنوان نفر بیست و نهم شناخته شد.

موضوعات مرتبط

BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.