ادل، خواننده‌ای که چشم‌به‌راه جایزه اسکار است

به روز شده:  13:47 گرينويچ - پنج شنبه 17 ژانويه 2013 - 28 دی 1391

وقتی "ادل" جایزه "گلدن گلوب" را گرفت، اعتراف کرد که انتظار نداشت منتخب روزنامه نگاران باشد، اما روزنامه نگاران خارج از آمریکا که اخبار صنعت سرگرمی این کشور را پوشش می دهند، آهنگی با آواز او را به عنوان بهترین آهنگ سال برای فیلم انتخاب کردند: آهنگ "اسکای فال"؛ آهنگی برای بیست و چهارمین و جدیدترین فیلم جیمز باند، آهنگی ساخته مشترک ادل و پل اپورث.

بعد از این اتفاق در شب مراسم "گلدن گلوب" ادل گفت خوشحال است که بزرگان صنعت سینما یک شب او را به جمع خودشان راه داده اند و یک شب را در کنار شخصیت هایی گذرانده که آنها را در فیلمها و تلویزیون می دیده و عاشقشان بوده. ادل، تازه مادری ۲۴ ساله، اینگونه ذوق زدگی اش را کودکانه فاش می کرد، البته با همان لهجه شمال لندنی اش، که شاید برای غرب آمریکایی ها شیرین است اما فهمیدنش کمی سخت است.

به هر حال اگر خودش رسیدن به همه این افتخارها را انتظار نداشته است، خیلی ها معتقدند، بعد از دریافت جایزه گلدن گلوب، ادل را باید بخت اول بردن جایزه اسکار برای بهترین آهنگ برای فیلم دانست. برای روشن شدن این موضوع کافی است به بنگاه های شرط بندی نگاه کرد.

آغازی رویایی در سال ۲۰۱۲

ادل، که در آغاز سال ۲۰۱۲، شش جایزه گرمی، معتبرترین جایزه صنعت موسیقی جهان، را به دست آورده، حالا در آستانه به دست آوردن معتبرترین جایزه صنعت سینماست. شاید ادل این جور که گفته بود فقط برای گردش و بیرون رفتن از خانه با دوستش به مراسم "گلدن گلوب" آمده بود و به جایزه فکر نمی کرد، اما حتما وقتی برای مراسم اسکار آماده می شود، می داند خیلی ها او را کسی به شمار نمی آورند که فقط باید روی فرش قرمز راه برود و بعد روی صندلی برای دیگران دست بزند. این بار ادل باید دست کم یکی دو جمله را آماده داشته باشد و مانند شبی که در تاریخ جایزه گرمی نامش را ثبت کرد تنها به این جمله بسنده نکند " مادر! دخترت خوب کار کرده"، شبی که او را در کنار بیانسه، خواننده پاپ آمریکایی، قرار داد، و نامش را در تاریخ ثبت کرد: به عنوان هنرمندی که در یک مراسم گرمی بیش از هر زن دیگری جایزه گرفته است.

البته در آن شب این رکورد تنها چیزی نبود که ادل با آن همه را تحت تاثیر قرار داد، او در این مراسم به روی صحنه رفت و آهنگ " غلطیدن به اعماق" را اجرا کرد. اجرای او خیره کننده بود، خصوصا این که پیش از آن همیشه این دختر خجالتی از اجرای زنده برابر تعداد تماشاگران بسیار پرهیز می کرد اما این بار برابر تماشاگرانی که گرچه تعدادشان زیاد نبودند اما نام های بزرگی داشتند، مسلط و تاثیر گذار بود. اما مهم تر از همه این بود که فقط چند ماه پیش از آن، پزشکان حنجره آسیب دیده ادل را جراحی کرده بودند و خیلی ها تصور می کردند برای بازگشتش حتی باید سال ها صبر کرد، اجرای قدرتمند ادل این عده را هم بهت زده کرد.

با این که ادل سال ۲۰۱۲ را رویایی شروع کرد، اما به یکباره خودش را از چشم ها دور کرد، بارها شنیده شد که قصد دارد برای مدتی-دو یا سه سال- از موسیقی کنار بکشد. او می گفت قصد دارد به زندگی خانوادگی اش بپردازد، وقت بیشتری با دوست پسرش بگذراند و برای بچه ای که باردار است. اما همین ها هم می توانست برای رسانه های عامه پسند بریتانیایی جذاب باشد، اما ادل در خفا به زندگی خانوادگی اش رسیدگی می کرد و دست این رسانه ها به او نمی رسید. اما در حالی که خودش بی سر و صدا سپری می کرد، همچنان آلبوم دومش، ۲۱، که برایش موفقیت خیره کننده هنری به دست آورده بود، پر سر و صدا رکوردهای مختلف تجاری را چه در بازار واقعی موسیقی چه خارج از آن می شکست. اما در کنار این، از تابستان شایعاتی به گوش می رسید: خیلی ها خبر می دادند که ادل بر روی فیلم تازه جیمز باند کار می کند. تا این که بالاخره اوایل پاییز رسما فاش شد که ادل در حال ساخت ترانه ای برای فیلم "اسکای فال" است، از اینجا بود که صف گسترده ای از منتظرین برای شنیدن این ترانه شکل گرفت.

علافمندی به فیملنامه

ترانه وقتی منتشر شد، واکنش مثبت بیشتر منتقدین را بر انگیخت، خیلی ها این "تصنیف نمایشی" را بهترین ترانه ای که تا به حال برای فیلم های جیمز باند ساخته شده، خوانده اند. ادل اعتراف کرده در ابتدا خیلی مشتاق نبوده است که این ترانه را بسازد، چرا که ساخت ترانه را برای فیلمی از جیمز باند کاری پر فشار تصور می کرد و می دانست که بر آورده کردن توقعات اصلا ساده نیست. البته شاید این را هم به حرف های او بتوان اضافه کرد که بعد از موفقیت کم سابقه اش با آلبوم "۲۱"، این فشار مطمئنا بر ادل بیشتر از هر کس دیگری می توانست باشد. اما ادل با خواندن "فیلمنامه" کم کم علاقمند شد تا این کار را انجام دهد، البته او بعد از این که جایزه گلدن گلوب را به دوست پسر و فرزندشان تقدیم کرد، از دوست پسرش تشکر کرد و گفت او باعث شده تا در آخر متقاعد شود این کار را عملی کند.

به گفته خودش آن روز ها به دلیل این که پسرش را باردار بوده بسیار احساساتی بوده است و بار مسئولیت ساخت این آهنگ برایش سخت به نظر می رسید. اما این جور که پل اپورث تعریف می کند، وقتی ادل متقاعد به ساخت این ترانه شد و همکاری اش را برای ساخت آن با او در استودیو "ابی رود" شروع کرد، این خواننده فقط ۱۰ دقیقه احتیاج داشت تا چارچوب آهنگ را در بیاورد، آهنگی که بعدا برای ارکسترایی با ۷۶ ساز زهی تنظیم شد، آهنگی که آن را ترانه ای همراهی می کند که عاشقانه نیست اما تلاش می کند داستانی را روایت کند، روایتی از مرگ و دوباره زنده شدن، تصنیفی که گاهی تلخ است و گاهی امیدوارکننده. آهنگی که نه فقط خیلی زود از فروش یک میلیون نسخه گذشت و به موفقیت تجاری کم نظیر در بین ترانه های فیلم جیمز باند رسید، که تا اینجا موفقیتی هنری بزرگی را برای ادل در پی داشته و در سالی که همچنان برای این خواننده بازهم رویایی شروع شده است، در سالی که آلبوم موفقش، ۲۱، برای دومین سال پیاپی به عنوان پرفروش ترین مجموعه آهنگ در آمریکا معرفی شده است، جایزه گلدن گلوب را هدیه آورده و او را بخت اصلی دریافت جایزه اسکار کرده است.

در این زمینه بیشتر بخوانید

موضوعات مرتبط

BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.