بازگشت روح پینک فلوید در نیمه تاریک ماه

به روز شده:  19:01 گرينويچ - 03 مارس 2013 - 13 اسفند 1391

در هفته گذشته میان هواداران سبک پروگرسیو راک هیجانی زیادی برپا بود. آلبوم جدیدی از استیون ویلسون وارد بازار شد که گفته می شود به تنهایی قادر است این سبک موسیقی را دوباره احیا کند.

هیجان زیاد فقط به خاطر آلبوم تازه (The Raven That Refused to Sing and Other Stories) نبود بلکه به این خاطر بود که این آلبوم می تواند اولین شاهکار این سبک در دهه گذشته باشد.

حال و هوای این آلبوم را می توان تلفیقی از کار دو گروه "پینک فلوید" و گروه جاز فیوژن "ودر ریپورت" یافت. در آهنگ The Holy Drinker می توان به خوبی سبک پروگسیو راک آلبوم "نیمه تاریک ماه" و جاز راک گروه ودر ریپورت را شنید.

ویلسون، خواننده و نوازنده گیتار برای ضبط و تهیه آلبوم نه تنها از نوازندگانی استفاده کرده که هر کدام استاد نواختن ساز خود هستند، بلکه برای صدا پردازی از آلن پارسونز کمک گرفته است. آلن پارسونز صدا پرداز آلبوم نیمه تاریک ماه گروه پینک فلوید است که بیش از پنجاه میلیون نسخه از آن به فروش رسید و یکی از پر فروشترین آلبوم های تاریخ موسیقی جهان است.

جلد آلبوم The Raven That Refused To Sing

گفته می شود پارسونز که به کمال گرایی معروف است و برای درآوردن صداها وسواس زیادی دارد تنها برای ضبط یک ضربه سنج دو روز وقت صرف کرده است. معروف است که آقای پارسونز تا زمانی که به صدای مورد نظرش نرسد سراغ قطعه بعدی نخواهد رفت.

برای همین هم این آلبوم را باید روی سیستم خوبی گوش کرد تا به خوبی درک و احساس شود. به نظر می رسد این آلبوم برای کسانی که به تکنیک ضبط صدا علاقه دارند بسیار جالب و آموزنده است.

این روزها گروه های راک و پاپ دور از چشم هواداران و جامعه در گیر "جنگ صدای بلند" هستند. هر گروه سعی دارد که آلبوم خود را بلندتر از گروه های دیگر ضبط کند چون بسیاری از آلبوم ها به صورت دیجیتال و ام پی تری خریداری می شوند و روی گوشی های کوچک گوش داده می شوند به همین دلیل هم صدای بلند، بیشتر آنها را جذاب می کند.

گروه های موسیقی هم با درک این نیاز مشتاقان موسیقی از تکنیک هایی استفاده کنند که حس صدای بلند را بیشتر کند و آقای پارسونز با مهارت بی بدیل توانسته بدون استفاده ازاین تکنیک ها فضایی شفاف و در عین حال قوی و با عمق برای سازها تهیه کند.

با اینکه چند روزی از ارائه این آلبوم به بازار نگذشته ولی منتقدان این آلبوم را یک آلبوم ماندگار نامیده اند.

هفده سال تا موفقیت

گروه ایندی راک "بیفی کلایرو" Biffy Clyro که اخیرا با آلبوم "اوپوزیتز" Opposites مقام اول را در جدول پرفروشترین آلبوم بریتانیا کسب کرده بود هفته گذشته جایزه بهترین گروه انگلیسی را در مراسم جوایز ان ام ای NME را از آن خود کرد.

گروه اسکاتلندی بیفی کلایرو از سه نفر تشکیل شده است برادران بن و جیمز جانستون و سایمون نیل. این گروه در سال ۱۹۹۵کارشان را شروع کردند ولی در سال ۲۰۱۰ بود که آلبوم اونلی روولوشن آنها با فروش سی صد هزار نسخه توجه منتقدان را به خود جلب کرد و راه را برای آخرین آلبوم آنها هموار کرد.

جوایزان ام ای هر سال به گروه هایی داده می شود که در سبک های مختلف راک کار می کنند. این جوایز بیشتر از آن جهت اهمیت دارد که گروه های نوپا در آن معرفی می شوند و با دریافت جوایز در بین علاقمندان جای پایی برای خود باز می کنند.

این جوایز مخصوص گروه های موسیقی راک است و ارتباطی با پاپ و دیگر ژانرهای موسیقی ندارد. اینها آنقدر از بقیه ژانرهای موسیقی دورند و از آنها بدشان می آید که همواره موفق ترین های پاپ را بدترین معرفی می کنند چنانکه گروه پاپ وان دایرکشن که امسال جوایزی زیادی برده است در این مراسم به عنوان بدترین گروه انتخاب شد.

در دام سرطان

انستیشیا Anastacia خواننده محبوب پاپ که در سال ۲۰۰۳ میلادی با موفقیت زیادی وارد صحنه موسیقی پاپ شد، برنامه های کنسرتش در دوبی و اروپا را به خاطر ابتلا دوباره به سرطان سینه لغو کرد.

او در صفحه فیس بوک خود حطاب به هوادارانش نوشت: من خیلی متاسفم که نمی توانم با شما باشم، شما بهترین هستید.

آلبوم Not that Kind از انستیشیا که خواننده محبوب جورج مایکل و التون جان است، در سال ۲۰۰۳ بیش از یک میلیون نسخه فروخت.

موسیقی ملل

در کشور های غربی در مقابل موسیقی پاپ از عبارت ورلد میوزیک (موسیقی ملل) استفاده می کنند که اشاره به نوعی موسیقی است که از فرهنگ یک سرزمین برخاسته و رنگ و بوی آن کشور را دارد.

در سالی که گذشت بازار این موسیقی هم رشد کرد. دلیل اصلی رشد زیاد این موسیقی دانلود و استریمینگ دیجیتالی است که باعث شده بسیاری از آلبوم های این نوع موسیقی ( به شکل سی دی یا صفحه )که قبلا به دشواری پیدا می شدند به راحتی در دسترس هواداران قرار بگیرد.

نگاهی به دو آلبوم پروفروش و موفق این نوع موسیقی دلایل رشد بازار موسیقی ملل را نشان می دهد.

در سال گذشته آلبوم "فتو" Fatou یکی از پر فروشترین آلبوم های موسیقی ملل بود. فاتوماتا دیاوارا Fatoumata Diawara نوازنده -خواننده این آلبوم از کشور مالی است. که در حال حاضر در فرانسه زندگی می کند. او در فرانسه و آفریقا بسیار مشهور است و اخیرا هم بعد از اجرای برنامه در چندین فستیوال در انگلستان، نظر هواداران انگلیسی این نوع موسیقی را به خودش جلب کرده است.

پیش از این دیاوارا به عنوان خواننده همرا ه با اومو سنگاره ستاره دیگر موسیقی مالی کار کرده بود و از طریق او با نیک گولد از کمپانی موسیقی "ورلد سرکت" که یکی از مهم ترین کمپانی های ضبط و پخش موسیقی ملل هست آشنا شد و در مدت کوتاهی آلبوم فاتو را راهی بازار کرد.

آلبوم El Aaiun Egdat از مریم حسن، یکی دیگر از آلبوم های موفق موسیقی ملل در سال گذشته است. مریم حسن را نماینده موسیقی صحرای غربی آفریقا می دانند. او سازهای سنتی را با سازهای با الکترونیک و زبان مادری خود را با زبان صحرای غربی در هم می آمیزد بدون آنکه از اصالت موسیقی سنتی‌اش بکاهد. ریشه های موسیقی او را بلوز صحرایی می نامند.

مریم کار هنری خود را از دهه هفتاد میلادی آغاز کرد. او کارش را با "ال اوعالی" شروع کرد و با اجرای کنسرت در کشورهای مختلف، توانست موسیقی بلوز و رگه را هم ادغام کند. مریم بیشتر عمر خود را در اردوگاه های پناه جویان افریقایی گذرانده که از جنگ فرار کرده اند، برای همین هم ترانه هایش ترکیبی از دشواری، سختی، امید و روح انسان است.

در این زمینه بیشتر بخوانید

موضوعات مرتبط

BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.