«فرق تقویم با تاریخ»

به روز شده:  18:03 گرينويچ - جمعه 15 مارس 2013 - 25 اسفند 1391

«بچّه راهب» های بودایی با کشکول گداییِ مقدّس در یکی از خیابانهای رانگون در «برمه» یا «میانمار».

سوّمین سال از دهۀ دوّم قرن بیست و یکم میلادی است. این جمله به نظر شما چه مفهومی دارد؟ آیا مفهومش این است که جامعۀ انسانی، با علمی که از ابتدای ظهورش تا به امروز، از تجربه ها و تفکّرات و کشفیاتش پیدا کرده است، به نقطۀ معیّنی از تاریخ موجودیت و تکامل خودش رسیده است؟

یک نگاه سطحی به اوضاع و احوال آدمیزادهای موجود در اطراف کرۀ زمین بیندازید و ببینید واقعاً «تقویم» می تواند هیچ ارتباطی با «تاریخ» داشته باشد!

نگاه می کنم، می بینم در یکی از خیابانهای «رانگون» (۱)، در مملکت «برمه» (۲)، همان جایی که قهرمان بزرگی به اسم خانم «آنگ سان سوچی» (۳) دارد که برای مبارزۀ بی امانش علیه استبداد و نقض حقوق بشر در «برمه» پانزده سال حبس خانگی کشیده است و در عوض از آکادمی سوئد جایزۀ صلح نوبل گرفته است (۴)، عدّه ای پسر بچّۀ هفت هشت سالۀ راهب بودایی، کاسه به دست، دارند توی یکی از خیابانهای «رانگون» در مملکت «برمه» در دهۀ دوّم قرن بیست و یکم میلادی گدایی می کنند. چه جور گدایی ای؟ گدایی مقدّس مذهبی! (۵)

مجسّمۀ عظیم بودا بر فرق یک معبد بودایی در مالزی. آدم به یاد «مائو» و «کیم ایل سونگ» می افتد

چه حرفها! گدایی که مقدّس نمی شود!

نه، خیر! می شود! اگر خوب توجّه بفرمایید، ملاحظه می کنید که در دنیایی که بیایند دیوار به دیوار دانشگاهها برای حفظ و حرمت خرافات چند هزار سالۀ بشر، معبدهای باشکوه بر پا کنند، گدایی که به جای خود، دزدی هم مقدّس می شود، شکنجه هم مقدّس می شود، آدم کشی هم مقّدس می شود!

یعنی شما آیین بودایی را خرافات می دانید؟

من کی همچین حرفی زدم؟ آخر تراشیدن سر پسر بچّه های شش هفت ساله، ردای زعفرانی رنگ به تنشان کردن و کشکول (۶) یا کاسۀ گدایی به دستشان دادن و فرستادنشان توی خیابانها، چه ربطی به آیین بودا دارد؟ می گویند بودا خودش هم گدایی می کرد! یعنی شاهزاده «سیدارتا» که کاخ پدرش را ترک کرد و بعد از سالها تفکرّ و تأمّل، منوّرالفکر (۷) شد و برای رنجها و دردها و اضطرابهای روح سرگردان آدمیزاد، حرفهایی زد و تعلیماتی داد، چیزی که از آیینش به یادگار مانده است، فقط همین مجسّمه های کوچک و بزرگ اوست، و معبدهای عظیم پر از زرق و برق و جلنگ جلنگ زنگ و زنگوله است، و ذکر «اوم، اوُم، اوم»، و صومعه هایی که توی آنها پسر بچّه ها را از شش هفت سالگی راهب، یعنی تارک دنیا بکنند؟

فرق «انسان تقویمی» با «انسان تاریخی» به اندازۀ فرق «آدولف هیتلر» است با «چارلز داروین»

این «منشور بین المللی حقوق بشر» (۸) که حرفش هست، چه کار می کند؟ آیا «سازمان ملل متّحد» (۹) و «پارلمان اروپا» (۱۰) و «دیوان دادگستری جهانی لاهه» (۱۱)، همچین سرنوشتی را برای عدّۀ زیادی از بچّه های پدر و مادرهای بودایی به حقّ و روا می دانند، چون این پدر و مادرهای مؤمن، خودشان در ازای توهّم پاداش آن جهانی بچّه هاشان را می برند دو دستی به صومعه ها تقدیم می کنند تا آنها را از همان بچگّی از حقّها و میلهای طبیعی و خدا داد انسانی محروم کنند؟

پس این قضیۀ مجرمیت و مجازات ناروایی و ظلم و رفتارهای پلید (۱۲) نسبت به بچّه ها فقط

مال ملتّهایی است که در مملکتهاشان هر رسم و سنّت و حکمی که مغایر با «قوانین مدنی» باشد، هیچ ارزش اخلاقی و فرهنگی و علمی ندارد و مشمول تعقیب و مجازات واقع می شود؟

ملاحظه می کنید که «سوّمین سال از دهۀ دوّم قرن بیست و یکم میلادی» فقط مربوط به «تقویم» است و هیچ ربطی به «تاریخ» ندارد. باید «تقویم» به کنار، خوب نگاه کرد و دید هر قومی، گروهی یا دسته ای از مردم دنیا در سوّمین سال از دهۀ دوّم قرن بیست و یکم میلادی در کجای «تاریخ» ماندگار شده است!

________________________________

۱- رانگون (Rangoon)، پایتخت سابق برمه.

۲- برمه (Burma)، یکی از کشورهای جنوب شرقی آسیا، با اسم رسمی«میانمار» (Myanmar)، که حکومت آن در دست نظامیان است. در حدود نود در صد مردم آن بودایی هستند و در ده سال گذشته بوداییها۳۰۰۰ دهکدۀ مسلمان نشین را نابود کرده اند و هزاران نفر مسلمان را بیرحمانه کشته اند، مثله کرده اند و سوزانده اند. آخرین این کشتارها در سال ۲۰۱۲ اتّفاق افتاد.

۳- آنگ سان سوچی (Aung San Suu Kyi)، قهرمان مبارزه برای دموکراسی در برمه، که پدرش بنیاد گذار و فرمانده ارتش برمه بود، بودایی بسیار مؤمنی است و راهبهای بودایی با او رابطۀ بسیار خوبی دارند.

۴- آنگ سان سوچی، علاوه بر جایزۀ صلح نوبل، چندین جایزۀ دیگر هم گرفته است، از آن جمله جایزۀ ساخاروف برای آزادی اندیشه، جایزۀ جواهر لعل نهرو برای تفاهم بین المللی، و جایزۀ بین المللی سیمون بلیوار (Simón Bolívar) از طرف دولت ونزوئلا، و مدال آزادی ریاست جمهوری آمریکا، معتبر ترین مدالی که به اشخاص غیر نظامی اعطاء می شود.

۵- گدایی مقدّس، به این معنی که هر عملی که وابسته به مذهب باشد، مثل خود مذهب مقدّس است، مثل گدایی راهبهای بودایی، گدایی بعضی از شیعیان برای پختن آش نذری، و گدایی درویشهای صوفی.

۶- راهبهای بودایی برای گدایی کاسه های مخصوص دارند و درویشهای صوفی ایرانی کشکول.

۷- منوّرالفکر ترجمۀ کلمۀ انگلیسی «Enlightened» است. تابیدن نور حقیقت به ذهن و روح اهل طریقت.

۸- منشور بین المللی حقوق بشر (The International Bill of Human Rights).

۹- سازمان ملل متّحد (United Nations Organisation).

۱۰- پارلمان اروپا (The European Parliament).

۱۱- دیوان دادگستری جهانی لاهه (The Hague International Court of Justice).

۱۲- ناروایی و ظلم و رفتارهای پلید نسبت به بچّه ها (Child abuse).

در این زمینه بیشتر بخوانید

برنامه های قبلی

BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.