قلب‌ها، مغزها، بدن‌ها؛ نگاهی به جشنواره فیلم همجنسگرایان در لندن

Image caption نمایی از فیلم مارگاریتا، فیلم اختتامیه جشنواره امسال

بیست و هفتمین دوره جشنواره فیلم های همجنسگرایان در لندن که از قدیمی‌ترین جشنواره ها در این زمینه محسوب می شود، با ده روز نمایش فیلم در بی اف آی لندن (موسسه فیلم بریتانیا) به پایان رسید.

تنها فیلم ایرانی شرکت کننده در این جشنواره "آینه های روبرو"، ساخته نگار آذربایجانی، بود که در دو نوبت به نمایش گذاشته شد.

فیلم های ویژه

"بیرون در تاریکی" (Out in the Dark) ساخته مایکل مه یر، محصول مشترک آمریکا و اسرائیل، از فیلم های قابل توجه این جشنواره بود. این فیلم داستان رابطه همجنسخواهانه یک جوان فلسطینی و یک جوان اسرائیلی را روایت می کند. این دو که یکی فارغ التحصیل دانشگاه و دیگری وکیل است در یک کلوب شبانه ملاقات می کنند و رابطه ای را آغاز می کنند، اما مرد فلسطینی مجبور است گرایش جنسی خود را از خانواده اش مخفی کند و مرد اسرائیلی نمی تواند ملیت دوستش را به خانواده اش بقبولاند. فیلم در کنار روایت این رابطه، به برخوردهای اجتماعی و فرهنگی فلسطینی ها و اسرائیلی ها اشاره دارد و تصویر تلخی از آن ارائه می کند.

جشنواره امسال با فیلم مستند پر سروصدای "من دیواین هستم" (I Am Divine) ساخته جفری شوارز آغاز شد؛ مستندی درباره هریس گلن میلستد، معروف به دیواین، الهه الهام بدنام فیلم های جان واترز، فیلمساز آمریکایی. فیلم داستان زندگی پسر چاقی را روایت می کند که در نهایت به ستاره فیلم های زیرزمینی واترز بدل می شود و به عنوان نماینده و شمایلی از جامعه همجنسگرایان تثبیت می شود. فیلم ترکیبی است از نماهای آرشیوی و مصاحبه های تازه که در آن واترز هم از آغاز کار با دیواین و چگونگی ساخت فیلم ها سخن می گوید.

"مارگاریتا" عنوان فیلمی داستانی است که به عنوان اختتامیه به نمایش درآمد. این فیلم ساخته دومینیک کاردونا از کانادا، داستان دختری به نام مارگریتا را روایت می کند که در یک خانواده مسئولیت مراقبت از بچه ها و خانه داری را بر عهده دارد و تمایلات همجنسخواهانه هم دارد، اما در ادامه فیلم مشخص می شود که او که برای مادربزرگ اش در مکزیک پول می فرستد، حالا مشکل ویزا و اقامت غیرقانونی در کانادا پیدا کرده است.

بخش های جشنواره

جشنواره امسال برای اولین بار به سه بخش مختلف تقسیم شده بود: قلب ها، بدن ها، و مغزها.

در بخش قلب ها که به فیلم هایی با مضامین عاشقانه و روابط رمانتیک اختصاص داشت، فیلم هایی چون بواکاو (جون روبلس لانا- فیلیپین)، رفتن به جنوب (لیسونگ هی ایل- کره جنوبی)،چهار (جاشوا سانچز- آمریکا) و کمدین (تام شکولنیک- بریتانیا) به نمایش در آمد.

در بخش بدن ها که به جنسیت، هویت و تغییر جنسیت اختصاص داشت، فیلم هایی چون من حالا یک زن هستم (کایکل ون ارپ-هلند)، مرد برای یک روز (کاتارینا پترز- آلمان و بریتانیا) و پتونیا (آش کریستین- آمریکا) به نمایش گذاشته شد.

در بخش مغزها که به انعکاس و تاثیر همجنسگرایی در هنر، سیاست و جامعه اختصاص داشت، آثاری چون عریان متولد شده (آندره آ استبان- اسپانیا)، لذت! (جو بالاس-کانادا) و آمریکا در خشم (جیم هوبارد- آمریکا) به نمایش در آمد.

آینه های روبرو

Image caption نمایی از فیلم "آینه های روبه رو" ساخته نگار آذربایجانی

مساله تغییر جنسیت که در بسیاری از کشورها هنوز ممنوع است، در ایران قانونی است و فیلم های متعددی در این باره ساخته شده و در جشنواره های مختلف به نمایش درآمده اند.

"آینه های روبرو" ساخته نگار آذربایجانی یکی از این فیلم هاست که پیشتر در جشنواره های مختلف نمایش داشته و جایزه جشنواره واشنگتن را هم گرفته است.

این فیلم که در جشنواره همجنسگرایان لندن هم در دو نوبت در بخش بدن ها به نمایش گذاشته شد، داستان دو زن را روایت می کند: یکی زنی که قصد دارد تغییر جنسیت بدهد و دیگری زنی که در غیاب شوهرش- که در زندان است- مسافرکشی می کند. این دو زن از دو طبقه مختلف هستند و اندیشه های متفاوتی دارند، اما در پایان سرنوشت آنها را به هم پیوند می زند.

این فیلم در جشنواره فیلم فجر هم به نمایش درآمده و جایزه ای را از آن خود کرده است.

کلاسیک ها

آثار پیر پائولو پازولینی، فیلمساز همجنسگرای ایتالیایی که این روزها به طور کامل در بی اف آی لندن به نمایش گذاشته شده اند، بخش ویژه ای هم در جشنواره همجنسگرایان داشتند. فیلم جنجالی سالو یا صد و بیست روز سودوم هم که هنوز در چندین کشور غیرقابل نمایش تشخیص داده شده، اکران ویژه ای داشت. یک فیلم مستند درباره پازولینی با عنوان آخرین کلام پازولینی (کتی لی کرین) هم به نمایش درآمد که در این فیلم بیشتر بر مساله قتل جنجالی او تمرکز شده بود. "پازولینی همجنسگرا" هم عنوان میزگردی بود که با حضور سازنده این فیلم مستند و چند محقق و نویسنده برپا شد.

شانتال آکرمن هم بخش ویژه ای را به خود اختصاص داده بود. "من، تو، او (مرد)، او (زن)" محصول ۱۹۷۶ و "گرفتار" محصول سال ۲۰۰۰ فیلم هایی از شاکرمن بودند که به دلیل مضامین همجنسگرایی در این جشنواره به نمایش درآمدند. فیلم مستندی درباره آکرمن به عنوان یک فیلمساز همجنسگرا و فمینسیت هم در جلسه ویژه ای با سخنرانی اما ویلسون از دانشگاه کمبریج به نمایش درآمد.

فیلم صامت "سالومه" ساخته چارلز بریانت محصول ۱۹۲۳ هم فیلم کلاسیک دیگری بود که با موسیقی زنده به نمایش گذاشته شد. این فیلم داستان انجیلی سالومه، زنی را که یحیی تعمید دهنده از تعمید دادن او سرباز زد روایت می کند.

مطالب مرتبط