تمرکز بر ایران در سی‌و دومین کنفرانس شرق‌شناسی‌ آلمان

Image caption کنفرانس در این ساختمان در شهر مونستر برگزار شد

سی‌ و دومین کنفرانس شرق شناسی‌ آلمان که روز بیست و سوم سپتامبر در شهر مونستر آلمان آغاز شده بود، روز جمعه بیست و هفتم سپتامبر پایان یافت.

کنفرانس شرق شناسی‌ آلمان که یکی‌ از بزرگترین کنفرانس‌های شرق شناسی‌ است از سال ۱۹۲۱ تقریبا هر دو یا سه سال یک بار در یکی‌ از شهرهای آلمان برگزار شده و بانی‌ آن انجمن شرق شناسی‌ آلمان است.

این بار شهر مونستر در ایالت نوردراین - وستفالن میزبان این کنفرانس است. مونستر شهری است با حدود دویست و هفتاد هزار نفر که بیش از چهل و پنج هزار نفر آن‌ها دانشجو هستند. دانشگاه مونستر یکی‌ از بزرگترین دانشگاه‌های آلمان است.

کنفرانس با سخنرانی‌ پروفسور اسکار فون هینوبر، هندشناس برجسته آلمانی‌، در باب کتیبه‌های باستانی هند و نقش آن در روشن ساختن زوایای تاریک تاریخ بودیسم آغاز شد.

بیش از هزار نفر در این کنفرانس شرکت کردند و تحقیقتشان را در قالب ۹۰۰ مقاله و ۸۰ پانل در حوزه‌های گوناگونی از زبانشناسی و ادبیات و تاریخ تا موضوعات معاصر چون مسائل خاورمیانه به زبان آلمانی‌ یا انگلیسی ارائه کردند.

مقالات در گروه‌هایی‌ چون مطالعات آفریقا، باستانشناسی خاور نزدیک، زبان و ادبیات عربی‌، مطالعات بیزانس، مصر شناسی‌، زبان شناسی‌ هند و اروپایی‌، هندشناسی، ایران شناسی‌، مطالعات اسلامی، ژاپنی، یهودی، کره ای، عثمانی، سامی، چین شناسی‌، مطالعات جنوب شرق آسیا، مطالعات آسیای مرکزی، هنر و باستان شناسی‌، انسان شناسی‌ تاریخی‌، سیاست و اقتصاد و جامعه، و حوزه‌های دیگر به همراه چندین گروه فرا رشته‌ای دسته بندی شدند.

هر گروه یک رئیس و یک مهمان ویژه داشت. برای مثال در گروه ایران شناسی‌ بریژیت هوفمان استاد ایران شناسی‌ در دانشگاه بامبرگ و یوهان پل لوفت از دورهام، و در حوزه هنر و باستان شناسی‌ لورنز کورن استاد هنر و باستان شناسی‌ اسلامی از دانشگاه بامبرگ و رابرت هیلنبراند استاد هنر و معماری اسلامی در دانشگاه ادینبرا به ترتیب رئیس گروه و مهمان ویژه بودند.

در گروه ایران شناسی‌ موضوعاتی از قبیل سفرنامه‌های ایرانیان در قرون هفدهم تا نوزدهم میلادی، روابط فرهنگی‌ ایرانیان با همسایگان و اروپاییان، مطالعات زبان فارسی، ادبیات معاصر، نسخ خطی‌ فارسی و تاریخ دوره پهلوی در ۲۹ مقاله برسی‌ شدند.

در گروه هنر و باستان شناسی‌ نیز تعداد قابل توجهی‌ از مقالات به فرهنگ و تاریخ ایران مربوط بودند.

برنامه‌های این گروه با سخنرانی‌ رابرت هیلنبراند درباره سرامیک‌های دوره سامانی آغاز شد.

هیلنبراند درباره نقش خط در تزئینات ظروف دوره سامانی، سیر تحول این تزئینات، بازی با فرم حروف، محتوای نوشته ها، تعدد نوشته‌های عربی‌ بر ظروف در برابر نوشته‌های فارسی و دلایل احتمالی‌ انتخاب زبان عربی‌ سخن گفت.

پس از وی لورنز کورن درباره نقش خط و خوشنویسی در معدود کتیبه‌های به جا مانده در معماری دوره عباسی صحبت کرد.

دیگر مقالات این بخش به موضوعاتی چون مطالعات شاهنامه، روابط ایران و هند، سفرنامه‌ای قاجاری درباره خیوه، کاشی های لعاب دار در دوره صفوی و قاجار، و رقصِ زنان در ایران معاصر پرداختند.

در کنار سخنرانی‌ ها، برنامه‌های جانبی هنری و فرهنگی‌ نیز در طول هفته ادامه داشت. کنسرت موسیقی‌ کلاسیک، نمایشگاه پوستری از پروژه‌های در حال اجرا در حوزه علوم انسانی‌ دیجیتال در زیرشاخه‌هایی‌ چون مطالعات اسلامی و عربی‌، ایران شناسی و ترک شناسی‌، نمایشگاه عکسی‌ از زندگی‌ روزمره در جوامع مسلمان که توسط مدرسه جوامع و فرهنگهای مسلمانِ برلین برپا شده بود، و بازدید از موزه‌‌های شهر مونستر از آن جمله بود.