نویسندگان ایرانی و جادوی کلمات مارکز

حق نشر عکس AP

گابریل گارسیا مارکز، نویسنده مشهور کلمبیایی دیروز درگذشت.

با توجه به محبوبیت گسترده گارسیا مارکز و نفوذ عمیق او بر ادبیات جهان بسیاری در کشورهای مختلف به او ادای احترام کرده‌اند.

او در ایران نیز نویسنده شناخته‌شده‌ای بود و بسیاری از آثارش به فارسی ترجمه شده است.

'مادربزرگترین نویسنده'

عباس معروفی، نویسنده ایرانی، به بی‌بی‌سی فارسی گفت که گابریل گارسیا مارکز یکی از معدود نویسندگانی بود که می‌توانست ورای عرف داستان بگوید و کلمات را کنار هم بچیند.

آقای معروفی گفت: "وقتی از او می‌پرسند چه رنگی را دوست داری نمی‌گوید قرمز یا آبی یا سفید. می‌گوید رنگ دریای کارائیب در ساعت ۳ بعدازظهر وقتی آفتاب مایل می‌تابد."

آقای معروفی او را معروفترین نویسنده خارجی در ایران می‌داند و می‌گوید راز جذابیت داستان‌های مارکز در نزدیکی او به "جادوها" است.

حق نشر عکس non

عباس معروفی معتقد است مارکز در آمیختن واقعیت و جادو شبیه به عطار عمل می‌کند؛ آنجا که در روایت منصور حلاج می‌گوید او یک سال مقابل کعبه ایستاد و عقرب در جانش لانه کرد. عطار طوری این جادو را روایت می‌کند که ما آن را باور می‌کنیم.

آقای معروفی می‌گوید: "مارکز داستانی‌تر از همه نویسندگان دیگر آمریکای لاتین است. شهرزادتر است، مادربزرگتر است. حسی کار می‌کند."

او می‌گوید مارکز رمان‌هایش را با "منطق بازی" پیش می‌برد، "بعضی کارها مثل فوتبال، عشق و نویسندگی با منطق خودشان پیش می‌روند."

'زلزله در ادبیات ایران'

محمدعلی سپانلو، شاعر و نویسنده نیز درباره گابریل گارسیا مارکز به بی‌بی‌سی فارسی گفت که آشنایی خواننده ایرانی با آثار او "یک زلزله در ادبیات ما به وجود آورد."

او معتقد است ترجمه بهمن فرزانه از صد سال تنهایی، که اولین بار در سال ۱۳۵۳ منتشر شد، ترجمه خوبی بود و خواننده فارسی زبان را وارد جهانی از جادو می‌کرد.

آقای سپانلو گفت بسیار از اهالی ادبیات در ایران، از جمله خود او، به معرفی آثار مارکز پرداختند و رئالیسم جادویی او بسیار فراگیر شد.

محمدعلی سپانلو معتقد است در نیمه قرن بیستم و دوره‌ای که از "مرگ رمان گفته می‌شد، در امتداد رمان‌های بزرگی مثل "در جستجوی زمان دست از رفته" مارسل پروست و "اولیس" جیمز جویس چند رمان مانند "طاعون" آلبر کامو و "اگر شبی از شب‌های زمستان مسافری" از ایتالو کالوینو قرار می‌گرفتند. اما آن رمانی که "پرچم رمان را بلند کرد، صد سال تنهایی بود."

حق نشر عکس o
Image caption دولت‌آبادی می‌گوید کاش خبر مرگ مارکز را نمی‌شنید

آقای سپانلو می‌گوید: "صد سال تنهایی تاثیر عمیقی روی نویسندگان ما گذاشت."

'مصداق مصراع حافظ'

محمود دولت آبادی، نویسنده ایرانی، به بی‌بی‌سی فارسی گفت: "کاشکی خبر مرگ گارسیا مارکز را نشینده بودم."

"او شبیه مرگ نبود و کمتر انویسنده‌ای به حد مارکز سرزندگی ایجاد می‌کرد. او جلوه‌ای درخشان بود از زندگی."

آقای دولت‌آبادی گفت: "ترجیح می‌دهم آخرین تصویرم از مارکز همان تصویر شرکت او در جشن تولدش باشد، نه تابوتی که او را خواهد برد."

این نویسنده ایرانی گفت گابریل کارسیا مارکز را مصداق این مصراع از شعر حافظ می‌داند که: هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق.

مطالب مرتبط