'اسامه' در آپارات

پخش این فایل در دستگاه شما پشتیبانی نمی شود.

این هفته در آپارات فیلم 'اسامه' ساخته صدیق برمک به نمایش در می آید.

درباره فیلم

حق نشر عکس aparatosama
Image caption نمایی از فیلم 'اسامه'

وقتی صحبت از دوره طالبان و تفکر طالبانی می‌شود منظور چیست؟ در آستانه خروج نیروهای خارجی از افغانستان و تحولات سیاسی در این کشور، چرا گروهی از افغانها از احتمال بازگشت طالبان و یا فرهنگ طالبانی به این کشور ابراز نگرانی می کنند؟ وقتی حکومت طالبان در افغانستان سرنگون شد، تازه امکانی برای نفس کشیدن سینما در این کشور به وجود آمد. صدیق برمک ، فیلمساز شناخته شده افغان به همراهی دوستان و همکاران ایرانی اش ، پس از شش سال رکود در سینمای افغانستان ، اولین فیلم بلند سینمایی در افغانستان پس از طالبان را ساخت و سعی کرد گوشه هایی از سال های سیاه حکومت طالبان بر افغانستان را بر پرده سینما باز سازی کند. این فیلم داستان زندگی یک دختر بچه را در دوران طالبان روایت می‌کند که برای بیرون آمدن از خانه و شکم کردن شکم خود و مادرش، مجبور است مانند پسرها لباس بپوشد.

ویژگی فیلم

'اسامه' یک تراژدی تلخ از سرنوشت یک دختربچه است در جایی که قدرت و سنت و مذهب به هم پیوند می خورند و حق تصمیم گیری حتی در شخصی ترین امور را از انسان ها می گیرند . فیلم قصه تکان دهنده ای دارد و در آن فضاهای دوران طالبان و دلهره‌هایش خوب باز‌سازی شده است. ظرافت‌های شاعرانه، نمادین و بسیار زیبایی هم در فیلم دیده می‌شود مثل صحنه‌ای که دختر موهایش را در گلدان می‌کارد یا صحنه‌ای که ملا تنها حق انتخابی که به زن می‌دهد ، حق انتخاب نوع قفل‌اش است .

خلاصه فیلم

زن افغان شوهر از دست داده به همراه دخترش آخرین روز را در محل کارش بیمارستانی در حومه کابل می‌گذراند بدون آن که موفق شود حقوق معوقه ‌ش را از مدیر بیمارستان دریافت کند. طالبان به بیمارستان حمله می‌کنند و زنان تنها و پرستاران خارجی را دستگیر می‌کنند و با خود می‌برند ولی زن به همراه دختر موفق به فرار می‌شوند. در خانه موهای دختر را کوتاه می‌کنند تا او بتواند همچون یک پسر از خانه بیرون بیاید و در مغازه یکی از دوستان پدرش کار کند. طالبان دوباره یورش می‌آورند و او را به همراه پسرهای دیگر به مدرسه مذهبی می‌برند تا قرآن و احکام اسلامی و فنون نظامی بیاموزد. در آنجا بعضی یه این که او پسر باشد شک می‌کنند.

درباره کارگردان

حق نشر عکس aparatbarmak
Image caption صدیق برمک، کارگردان

صدیق برمک نویسنده ، کارگردان و تهیه‌کننده افغان متولد ۱۶ شهریور ماه ۱۳۴۱ ( ۷ سپتامبر ۱۹۶۲ ) در استان پنجشیر افغانستان است. نخستین گام های سینمایی اش را در آریانا فیلم زمانی گذاشت که هنوز دانش آموز لیسه نادریه بود. آکادمی سینمایی مسکو را در سال ۱۹۸۷ به پایان برد. چند فیلم کوتاه داستانی و سه مستند کار هایی است که در مراحل مختلف زندگی سیاسی و اجتماعی افغانستان، به انجام رسانیده است. اسامه نخستین فیلم بلند سینمایی اش است که پس از سقوط طالبان روی پرده رفت و جوایز سینمایی زیادی را برای سینمای افغانستان به ارمغان آورد . جنگ تریاک را در سال ۲۰۰۸ به پایان رساند. او با تهیه کنندگی شش فیلم بلند و کوتاه ، ایجاد اتحادیه سینماگران افغانستان ، نشر نخستین مجله سینمایی در کشور، ،فعالیت های در جهت فراهم آوری زمینه های آموزش و ساخت فیلم برای سینماگران جوان، داوری در جشنواره متعدد بین المللی و آموزش سینما در دانشگاه کابل کار هایی است که در طی این سالها با همکاری دوستان سینماگرش انجام داده است. از فیلم‌های او می‌توان به دایره(۱۹۸۵) ، بیگانه ( ۱۹۸۶)، اسامه (۲۰۰۳) و جنگ تریاک (۲۰۰۸) اشاره کرد. فیلمهای صدیق برمک در جشنواره های بسیاری به نمایش در‌آمده و برنده جوایز معتبری از سراسر جهان شده است. فیلم اسامه برنده جایزه گلدن گلاب ۲۰۰۴ و نیز دوربین طلایی جشنواره کن در سال ۲۰۰۳ شده است.

نگاه کارگردان

آنچه مرا و دوستانم را وا می‌داشت راوی درد بزرگ ملت مان شویم، نگرانی ما از تکرار و برگشت تاریخ بود. وقتی فیلم اسامه را می‌ساختیم پژواک این سخن 'ملتی که تاریخ نمی خواند و فراموش میکند محکوم به تکرارش است' در گوشهایم طنین انداز بود. نگران بودیم و هستیم چون با تاسف حافظه تاریخی ملت‌هایمان سخت می‌لنگد و ضعف دارد. فیلم اسامه را ساختیم تا هشداری باشد برای آینده. تا ناقوسی باشد برای وجدان های خفته. قصه فیلم اسامه، قصه تلخ زندگی و تاریخ ماست غمنامه زمان ماست.درد بزرگ آدمهایست که حتا نفس کشیدن دست خودشان نبود. فیلم اسامه داستان آدمهایست که هویت شان را زیر چکمه های فاشیزم مذهبی از دست داده بودند و نام اسامه شده بود هویت شان. اسامه داستان ترس است. ترس آدمهای خُرد شده و سر خورده که از صدای سایه های شان هراس داشتند. فیلم اسامه قصه پایان ناپذیر زندان زنان است در چهاردیواری فاشیزم مذهبی و سنت‌های دیرینه و وحشتناک. اسامه داستان دخترک بی‌گناهیست که بار سنگین بی‌عدالتی نابرابری و تعابیر نادرست و تندروانه مذهبی را بر دوش می‌کشد. فیلمنامه فیلم بر اساس مجموعه‌ای از رویداد ها و حوادث دردناک و واقعی نوشته شده که همه مردم افغانستان شاهدش بودند و آنرا با تمام تار و پود شان حس می‌کردند. ما به سراغ نا‌بازیگرانی رفتیم که قصه زندگی‌شان شده بود قصه فیلم اسامه. آنها رنج و ترس آمیخته با نفرت شان از طالبان را به درون فیلم منتقل کردند و آنرا واقعی تر ساختند. این فیلم در شرایطی ساخته شد که طالبان با دشمنی با سینما و تصویر ، با موسیقی و تآتر ، همه امکانات را نابود ساخته بودند. سینمای ما برای یک آغاز دیگر مدیون همکاری های بی دریغ آقای محسن مخملباف است که در دشوارترین شرایط دست سینمای افغانستان را گرفت. فیلم اسامه با نگاه متفاوت و واقعگرایانه‌اش کمک کرد تا مردم دنیا تراژدی عمیق ملت افغانستان را بیشتر درک و لمس کنند.

خلاصه فیلم هفته گذشته 'معتادین در افغانستان' ساخته جاوید تیمن

حق نشر عکس aparataddicted
Image caption نمایی از فیلم 'معتادین در افغانستان'

ظاهر و جبار دو دوست نوجوان کابلی به مواد مخدر معتادند. کارگردان فیلم کمک می‌کند تا با ورود به زندگی آنها از یک طرف زندگی آنها را ثبت کند و از طرف دیگر به آنها کمک کند تا اعتیادشان را ترک کنند. او یکی از آنها را به یکی از مراکز ترک اعتیاد در کابل معرفی می‌کند. او مراحل سخت سم‌زدایی را در آنجا می‌گذراند. سپس به مراکز کار معرفی می‌شود و در آخر به خانه باز‌می‌گردد ولی اعتیاد دوباره به سراغ آنها می‌آید.

نطرات بینندگان درباره فیلم هفته گذشته

آناهیتا

معتادین در افغانستان، فیلمی مستند و مشاهده گر با مکالماتی بسیار صمیمی و راحت است. آشنایی سریعی با شخصیت ها دارد. جلب اعتماد فیلم ساز از افرادی که ما را با زندگی خصوصی آن ها آشنا می کند، بسیار قابل توجه است .فیلم بر خانواده ای افغان و نشان دادن چرخه ی فقر و اعتیاد تمرکز می کند. فیلم بسیار تضاد هایی را نشان داده است. علاوه بر نشان دادن صحنه های تکرار شونده اعتیاد، صحنه های تکراری دیگری مشاهده می کنیم که در مقابل این صحنه قرار دارد که نشان دادن پرواز پرندگان است که معنای آزادی از بند اعتیاد در این دو کودک است. در واقع پرندگان نماد کودکانی است که می توانند خود را از اعتیاد رها کنند. بازی ها و خنده های کودکانه ی جبار و ظاهر در مقابل عمل خشن مصرف مواد آن ها قرار دارد. در بخشی از فیلم آزاد شدن ظاهر با پرواز پرندگان نشان داده شده است که مفهوم رهایی از اعتیاد و آن درمانگاه را دارد. در بخشی از فیلم نشان دادن سیم ها ی خار دار همراه رفتن دوباره ی جبار به درمانگاه معتادین همراه شده است، که مفهوم اسارت برای ترک مواد مخدر است. نشان دادن نهال درختی بسیار کوچک که می تواند جوانه بزند و شکوفا شود هنگامی که جبار وظاهر به یکدیگر می گویند می توانیم کار کنیم، مواد را ترک کنیم، مشاهده می شود. همچنین رفتن آب به پای درختی که خشک شده است می تواند نماد این کودکان باشد که اعتیاد نهال وجودی آن ها را خشک کرده است. نشان دادن شهر از بالا و دور در بسیاری از بخش های فیلم شاید بیانگر این است که فیلم ساز هدفش نشان دادن این فیلم به مردم خارج از افغانستان است. همان طور که خود فیلم ساز می گوید مخاطب من فستیوال های خارجی هستند. همچنین افغانستان خارج از جنگ را نشان می دهد.

سیف الدین

مستندی را که بنشر سپردید خیلی عالی بود اما یک بعد منفی اش اینکه اگر آن را سانسور می کردید عالی‌تر میشد یعنی جریانی که طفلک دارد با سیگار دست داشته اش کیف میکند.چون این برنامه های شما را خانواده ها در محضر اطفال خود تماشا میکنند. آن صحنه ها بنگاه من بالای برداشت های اطفال تاثیر منفی را میتواند بگذارد. (آپارات: دوست عزیز، با سپاس از اظهار لطف تان نسبت به برنامه ، اولا زمان نمایش فیلم در ساعات پایانی شب و ساعات خوب کودکان در نظر گرفته شده ، ثانیا قبل از نمایش این فیلم و پس از شروع آن دو بار تذکر داده شده است که این فیلم مناسب کودکان نیست.)

ساسان

با دیدن این فیلم و فیلمهای دیگر پخش شد در آپارات می‌بینیم که سطح فیلمسازی و سینمای افغانستان بسیار پیشرفت کرده.

کاظم

بالاخره اين حقيقت جامعه ماست چه ايران و يا افغانستان و بزرگترين مشكل ما همين است كه به يكديگر هيج گاه به چشم دوست نگاه نكرديم.

سینا

ديگر فيلم ها با موضوع افغانستان خسته كننده شده است. يک دوره ای موضوع افغانستان برای جهان سينما بخصوص سينمای مستقل موضوع جدابی شد ولی الان ديگر جذابيت خودش را از دست داده است. لطفا از فيلمهای با تم افغان خارج شوید.

*ممکن است هنگام پخش خبر فوری، محتویات این صفحه و این برنامه بدون اعلام قبلی تغییر کند.

مطالب مرتبط