بازداشت خبرنگاران در اوکراین؛ نقش خبرنگار در بحران چیست؟

حق نشر عکس military televisionofukraine

بازداشت شماری از خبرنگارانی که برای رسانه های روسی در اوکراین کار می کنند، بحث پرشوری را بر سر نقش خبرنگاران در زمان درگیری ها به راه انداخته است.

مقام های اوکراینی این خبرنگاران را به "کمک به تروریسم" متهم کرده اند، ولی سردبیران آنها می گویند که آنها صرفا کار خود را می کرده اند و بحران اوکراین را پوشش می داده اند.

روز ۱۸ مه،‌ سرویس امنیتی اوکراین مارات سایشنکو و اولگ سیدیاکین، دو خبرنگاری را که برای لایف نیوز کار می کردند، بازداشت کرد. لایف نیوز، یک شبکه تلویزیونی روسی شدیدا طرفدار کرملین است.

دو روز بعدتر، گراهام فیلیپس، یک خبرنگار آزاد بریتانیایی که برای تلویزیون دولتی روسی آرتی کار می کرد، دستگیر شد. او روز بعد آزاد شد.

هم لایف نیوز و هم آرتی، که پیش از این به راشا تودی معروف بود، مدت ها است که از سوی بسیاری بلندگوی تبلیغاتی کرملین در اوکراین دانسته می شود. حالا این دو شبکه با اتهام حمایت از شبه نظامیان در بخش های شرقی این کشور روبه رو شده اند.

اتهاماتی که در کیف علیه دو خبرنگار لایف نیوز مطرح است دامنه گسترده ای دارد: از در اختیارقراردادن عرصه رسانه ای برای "تروریست ها"، تا درگیری مستقیم در حملات علیه نیروهای اوکراینی.

کسانی که خبرنگاران لایف نیوز را متهم به جنگیدن با نیروهای ارتش اوکراین کرده اند، به گزارش هایی اشاره می کنند که بر اساس آنها، یک موشک انداز قابل حمل در ماشینشان پیدا شده است.

سرویس امنیتی اوکراین می گوید که آقای فیلیپس به دلیل عکاسی از تجهیزاتی مرتبط با عملیات ضدتروریستی و نیز به دلیل بازدیدش از مناطق ممنوعه دستگیر شده است.

در میان خبرنگاران متعددی که بحران اوکراین را پوشش می دهند، او مشخصا جنجال آفرین تر شده است. در میان اتهاماتش انتشار اخبار جانبدارانه ضد اوکراین و ادعاهای نادرست دیده می شود.

او این اتهامات را رد کرده و در توییترش نوشته: "چیزی که از من می شنوید، همیشه ۱۰۰ درصد صادقانه است."

سردبیران ارشد لایف نیوز و آرتی بعد از بازداشت خبرنگارانشان، کمپین های رسانه ای برای آزادی آنها راه انداختند.

اشوت گبریلیانوف، رئیس شبکه تلویزیونی لایف نیوز،‌ مقام های اوکراینی را به تروریسم متهم کرد و برچسب SaveOurGuys (افرادمارانجات بدهید) را در توییتر راه انداخت که در روسیه داغ شد.

در پاسخ به درخواست گبریلیانوف، چهره های سرشناس روسی و بین المللی عکس هایی از خودشان را منتشر کردند که پلاکاردهایی که این برچسب روی آن بود در دست داشتند. میلا جووویچ، ستاره هالیوودی متولد کیف و حتی نخست وزیر روسیه از جمله این افراد بود.

سازمان های بین المللی مختلفی از جمله دیدبان حقوق بشر، خبرنگاران بدون مرز و سازمان امنیت و همکاری در اروپا نیز درخواست آزادی خبرنگاران را کرده اند.

ولی سردبیر آرتی، مارگاریتا سیمونیان گفته است که برای آزادی فیلیپس تلاش کافی صورت نگرفته است. مثل گالبریلیانوف، او نیز از تویتترش برای ابراز خشم خود استفاده کرده است.

سیونیان توییت کرد: "امیدوارم همه آدم های رذلی که خود را خبرنگار می خوانند و می گویند که تلاش های ما برای توجه دادن به بازداشت فیلیپس تبلیغاتی بوده، خودشان بازداشت شوند."

خیانتکار

یکی از خبرنگارانی که کمپین های پرشور شبکه های اجتماعی مرتبط با خبرنگاران بازداشتی را مورد انتقاد قرار داده، الکسی ویندیکتوف بود. او سردبیر اکوموسککی است - یکی از رسانه های مستقل عمده که هنوز اجازه فعالیت در روسیه را دارد.

توییت های ویندیکتوف مشاجره لفظی علنی را با سردبیران رسانه های مهم روسیه به راه انداخت که برخی از آنها امکان چاپ ندارند.

در یکی از مشاجره های مودبانه تر، اشوت گابرلیانوف آقای وندیکتوف را "خائن ملی" خواند، چیزی که پیش از این ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه به کار برده بود.

اتهامات مرتبط با خبرنگاران بازداشت شده در اوکراین بحثی را پیرامون اینکه خبرنگاران در زمان درگیری چه کارهایی می توانند بکنند و نمی توانند بکنند به راه انداخته است. مشخصا درباره این ادعاها که خبرنگاران لایف نیوز سلاح در اختیار داشته اند، سخنان زیادی مطرح است.

لئونید برشیدسکی،‌ خبرنگار روس، با وجود اینکه منتقد لایف نیوز بوده، این ادعا را که خبرنگاران در آستانه تیراندازی به ارتش اوکراین بوده اند مضحک دانسته است.

او گفته: "ماشینی که خبرنگاران در آن بودند، متعلق به نیروهای شبه نظامی بوده، و سلاح هایی که در صندوق عقب آن پیدا شده نیز متعلق به همان نیروها بوده است. آیا واضح نیست که آنها هیچ راهی - و هیچ حقی- نداشتند که جلو او را بگیرند که چیزی در صندوق عقب ماشینش نگذارد. حتی اگر جنازه هم بود راهی نداشتند که جلو او را بگیرند. کمی شبیه این است که فیلمبردار شبکه دیسکاوری بخواهد جلو یک کفتار را بگیرد که مرغ ها را نخورد."

الا پامفیلوا، دادرس حقوق بشر روسی، از سازمان ملل و سازمان امنیت و همکاری در اروپا خواسته است که برای آزادی خبرنگاران روسی از چیزی فروگذار نکند.

مطالب مرتبط